Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

"Ne?"

"Sıra sizde." Saygıyla bir adım geri çekiliyor.

"Ah, soruları mı diyorsun?"

"Orman yangını gibi altın ve turuncu renklerde olup içki kokan şey nedir?"

"Kafa mı buluyorsun benimle?"

Kim bir şey söylemek üzere. Müsaade et.

"Hayır, birader. Yardımcı olsana: Altın ve turuncu renklerde olup içki kokan şey nedir?"

"Sensin, çok bariz. Sen içki kokuyorsun. Ayrıca turuncusun."

Gördün mü, herkes renk tonların konusunda hemfikir. İsim konusunda doğru yoldayız.

Teğmene dönüyor. "Artık polis çağırınca böyle mi oluyor? Bir haftadır bekliyoruz!"

"Endişenizi anlıyorum beyefendi ama buraya işimizi yapmaya geldik. İşimizi yapmamız içinse sakin olmanız gerek."

"Evet. Tabii." Bir adım geri çekiliyor.

Kafeterya müdürü, bir anlığına teğmenin bakışları altında huzursuzlanıyor. Daha sonra teslim oluyor.

"Olay yerine varmamız biraz zaman aldı, biliyorum. Ama bizi aramanız da zaman almış. İhbarda bulunan sizdiniz, değil mi?"

Adam bir anlığına teğmenin bakışları altında huzursuzlanıyor. Daha sonra teslim oluyor.

"Kıyamet alameti."

"Ne?"

"Hiç. Böyle dersem ne olacak diye merak ettim. Artık biliyorum."

"Ne bu şimdi, dalga mı geçiyorsun? Artık polis çağırınca böyle mi oluyor? Bu adam mı geliyor?" Teğmene dönüyor. "Bir haftadır bekliyoruz!"

"Alaca Karanlık. Ben oyum."

"Bu ne demek, hiçbir fikrim yok."

"Boş ver."

"Boş ver? Alaca Karanlık? Ne bu şimdi? Artık polis çağırınca böyle mi oluyor?" Seni işaret ediyor. "Bu adam mı geliyor? Teğmen, bir haftadır bekliyoruz!"

"Bu alaca karanlık diyarı yakında yok olacak. Anlasan da anlamasan da fark etmez."

"Ne bu şimdi, dalga mı geçiyorsun? Artık polis çağırınca böyle mi oluyor? Bu adam mı geliyor?" Seni işaret ediyor. "Bir haftadır bekliyoruz!"

"Uçurumun kıyısındaydım. Sonu gördüm."

"Boş ver."

"Henüz isim konusunda kararsızım."

"Fevkalade."

Kim bir şey söylemek üzere. Müsaade et.

"Hani grup dağılmıştır ama solo kariyerinde kullanacağın isme henüz karar verememişsindir."

"Muhteşem! Gerçekten. Evet. Fakat arka tarafta bir ceset var. Kimse bu şartlar altında çalışmak istemez. Bir hafta oldu yahu!"

"Dediğim gibi, Dedektif Raphaël Ambrosius Costeau."

"Bir içki alabilir miyim?"

"Hayır." Vurgulu olması için öne eğiliyor. "Alamazsın."

"Dedektif... İsminizi kastetmiştim."

"İsmim muhtemelen Harry."

"Muhtemelen de ne demek oluyor?"

"Bu noktada Harry ismini henüz elemiyorum demek oluyor."

"Ne o, dalga mı geçiyorsun? Arka tarafta bir ceset var ve tam bir haftadır orada! Kimse bu şartlar altında çalışmak istemez!"

"İsmimi unuttum."

"Ses tonun hoşuma gitmedi."

"Bir haftadır asılı duran ceset de benim hoşuma gitmiyor!" Dışarıda bir yeri işaret ediyor. "Kimse bu şartlar altında çalışmak istemez!"

Senden rahatsız oluyor olabilir mi? Göz temasından tamamen kaçınıyor. Sanki sen orada değilmişsin gibi.

20'li yaşlarının sonunda bir adam, tezgâhın arkasında duruyor, doldurulmuş bir deniz kuşunu inceliyor. Sen yaklaşırken yan gözle sana bakıp tekrar önüne dönüyor.

Gözlerindeki bakış küçümsemeydi. Şu anda bile kasten seni görmezden geliyor. Senden pek hazzetmiyor gibi.

Seninle bu adam arasında her şey süper. Senden epey hazzediyor. Biraz hoşbeş et.

"İçimden bir ses benden hoşlanmadığını söylüyor."

Kafasını kaldırmadan "Yo," diyor. "Kahramansın sen. Gerçek bir kahraman polis."

Üst kattaki feci maddi hasarın bununla bir ilgisi olabilir mi?

"Alaycı konuşuyorsun."

"Öyle mi? Yoksa geldin, cesedi indirdin, cinayeti çözdün ve pansiyon odamı temiz mi tuttun?"

"İnanmıyorum, hepsini yaptım mı?"

"Hayır, esasında yapmadın. Buraya geldiğinden beri tek bir faydalı iş yapmadın."

"Ne yapıyordum o zaman? Beni buralarda gördün mü?"

"Hayır, seni buralarda görmedim. Ben hep burada değilim." Tekrar aşağı bakıyor ve kuşu çekiştirmeye devam ediyor.

"Bunların hiçbirini yapmadım sanırım?"

"Aynen öyle. Üstelik bu üstün başarını elde etmen sadece üç gününü aldı."

"Bunca zamandır ne yapıyordum? Beni buralarda gördün mü?"

"Ses tonunu beğenmedim. Bir memurla böyle konuşulmaz."