Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

"Onu neden öldürmek zorundaydın ki?"

"Ona cevap vermek zorunda mıyım?" Teğmene soruyor. "Mecburi mi bu?"

Teğmen hareketsiz duruyor; ifadesi anlaşılmaz.

"Sana zarar mı verdi? Bu yüzden mi? Onu öldürmekten bir tür hastalıklı zevk mi aldın?"

"Aptal mısın nesin sen? Kimseyi öldürmedim dedim!"

"Kimseyi mi? Bir başkasını mı öldürdün yoksa?"

Seni umursamıyor.

Biraz daha. Bastır, zorla...

"Sylvie'yi mi öldürdün?"

"Siktir git, birader."

"Yeter artık." Bu sözün sana mı, yoksa Garte'a mı olduğunu anlayamıyorsun.

Teğmenden çok sessiz bir dalga yayılıyor, uzaklardan yankılanan bir trampet sesi gibi. Onay veriyor.

"Tamam. Sana inanıyorum."

"Ay çok teşekkür ederim."

"Beni tam anlamıyla ikna edemedin."

"Ne kadar yazık." Öfkeyle sana bakıyor.

"Tamam, seni bu konuda kışkırtmayacağım."

"Bunun için biraz geç olmadı mı?"

"Adamı ağaçtan sallandırmışlar dedin. Çoğul konuşarak kimi kastettin?"

"Oo." Bunu yakalamış olmana biraz şaşırıyor. "Sendikalı liman işçilerini kastettim. Herkes adamı onların öldürdüğünü söylüyor. Kimse benim hakkımda böyle bir şey demiyor çünkü ben yapmadım."

"Herkes dediğin kim?"

"Yerel halk. Müşteriler, burada yemek yiyen insanlar. Birçok liman işçisi yemeğe buraya gelir. Sylvie bana liman işçilerinin yaptığını herkes biliyor demişti."

"Sendikalılar bunu ona kendileri mi söylemiş yoksa dedikodu mu?"

"Cidden bilmiyorum. Ona sormanız lazım."

"Liman işçileri bu adamı neden linç etsin?"

"Sanırım yapacak daha iyi bir işleri olmadığı içindir."

"Grevi mi diyorsunuz?"

"Evet, grev." Elleriyle hayalî tırnak işaretleri yapıyor. "Astıkları adam, limanı işleten şirketin güvenlik görevlisiymiş. Duyduğuma göre paralı asker. Sendikalılar muhtemelen bir mesaj vermeyi düşündü."

"Oo." Bunu yakalamış olmana biraz şaşırıyor. "Sendikalı liman işçilerinin yaptığı söyleniyor. Linç olayıymış."

"Bunu tam olarak kim söylüyor?"

Bilmiyor mu? Az önce adamı ağaçtan "sallandırmışlar" dedi. Kim onlar?

"Sen barmen misin?"

"Hayır, barmen değilim. Kafeterya müdürüyüm."

Bir anda aşırı canlanıyor. Bu kesinlikle onun için hassas bir konu.

"Barmene benziyorsun."

"O günler geride kaldı. Tezgâhın arkasında duran herkes barmen değildir, tamam mı? Kafeterya müdürüyüm."

"Ne fark eder?"

"İdare ettiğim üç kafeterya var. Üç. Geç bunu."

"Anladım."

"Umarım."

"Ama bana yine de içki verebilirsin, değil mi?"

"Barmen olsaydım verebilirdim. Fakat değilim, kafeterya müdürüyüm. O yüzden hayır."

Bu adamdan (senin için bile olsa) içki almanın bir yolu olabilir ama bu yol o değil.

"Ceset tam olarak nerede?"

"Bu binanın arkasında bir avlu var." Arkasındaki mutfağa işaret ediyor. "Adamı oradaki bir ağaçtan sallandırmışlar."

"Peki oraya nasıl gideriz?"

"Şu kapıyı gördünüz mü?" Pinball masasına doğru, batıya işaret ediyor. "Oradan çıkıp sağa dönün. Şeyde..." Duraksayıp iç çekiyor. "Çitte kocaman bir delik var. Anahtara ihtiyacınız yok, delikten geçtiniz miydi avludasınız."

Delik konusunda kendini suçlu hissetmeli misin? İç çekişi sana "evet" diyor.

"Peki oraya nasıl gideriz?"

"Çok basit! Şu kapıyı gördünüz mü?" Batıyı gösteriyor. "Önce o kapıdan çıkın. Sağınızdaki çitlerde büyük bir delik göreceksiniz, kocaman. Oradan geçip avluya girebilirsiniz. Anahtara gerek yok. O delikten Frankonegro Süvarileri bile geçer."

Frankonegro Abidesi'nin ovaları, ülkeleri ve insanlığın tüm düşmanlarını 5. yüzyıl stilinde süpürüp geçen ağır süvarilerini kastediyor. Ortak para birimi ve havalı kavramı onlardan sonra doğdu. Pullu zırh giyer ve silah taşırlardı. Fakat en önemlisi, Frankonegro ağır süvarileri çok ama çok geniş yer kaplardı. Çitteki delik kocaman olmalı.

Delik konusunda kendini suçlu hissetmeni mi istiyor? Sesinde öyle bir ima var.

"Yo, gerek yok." (Soru kısmını geç.)

Teğmen başıyla onaylıyor ve sonra çıkışa doğru bakıyor. "Ceset binanın arkasındaydı, değil mi? Oraya nasıl ulaşırız?"

"Hm." Küçük defterine bakıyor. "Ben gereken her şeyi not aldım. Ya siz?"

"Pekâlâ. Soru soralım. Bu iş bende."

Yüzünde, işin sende olmasına dair derin bir şüphe var.

"Evet?"

"Ben gereken her şeyi not aldım. Ya siz?" Küçük defterine bakıyor.

"Kim, ben mi?"