Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

İnce, alelade sakalıyla 20'li yaşlarının sonlarındaki adam senin yaklaştığını fark ediyor. Elinde tuttuğu dosyayı bırakıyor ve teğmene dönüyor.

"Bay Garte, değil mi?" Teğmen defterine bakıyor. "Burayı siz mi işletiyorsunuz?"

"Evet," diyerek kısaca yanıt veriyor.

"Ben, 57. Polis Karakolu'ndan Kim Kitsuragi. Bölgeler arası bir soruşturma yürütüyoruz. 41. Polis Karakolu'ndan bana eşlik eden meslektaşım..." Sana bakıyor, ismini hâlâ bilmediğini fark ediyor.

Sessiz kal.

"Evet... Olay yerine varmamız biraz zaman aldı, biliyorum. Ama bizi arayıp ceset ihbarında bulunmanız da zaman almış. Arayan sizdiniz, değil mi?"

"Hayır, ben daha yeni geldim. Sizi arayan muhtemelen Sylvie'dir. Genellikle barda o çalışır. Ben sadece geçici olarak yerine bakıyorum."

"Sizde numarası var mı?"

"Aslına bakarsanız var." Bardak altlıkları yığınının arkasına bakıyor, bir parça kâğıt bulup teğmene uzatıyor.

Bu, kullanabileceğin bir şeye benziyor. Daha sonra Sylvie'yi arayabilirsin...

"Daha yeni geldiğinizi söylediniz. Nereden geldiniz? Buralı mısınız?"

"Ne? Martinaise'li mi? Hayır. Jamrock'ta oturuyorum. Sadece bazen mekâna göz kulak olmaya buraya geliyorum. Yönettiğim bir sürü kafeteryadan yalnızca biri bu."

"Ama yine de buraları biliyorsunuzdur, değil mi? Yol tarifi gerekirse diye soruyorum."

"Evet, bazı yerleri biliyorum. Ama dediğim gibi, burada oturmuyorum. Sadece eskiden burada çalışırdım. Aklınızdan geçiyor olabilir ama tekrar burada çalışmaya da başlamayacağım."

"Onu demek istemedim." Sana dönüyor. "Dedektif?"

Muhtemelen burada devreye girip sorular sorman gerektiğini ima ediyor.

"Kim, ben mi?"

"Evet, Dedektif Costeau." İsmi kasten ifadesiz bir şekilde söylüyor. "Ben gereken her şeyi not aldım. Ya siz?"

"Ah, yani sorularım var mı diyorsun." (Sor.)

"Evet, bana soracak sorun var mı diyor. Polis memurlarının soracağı cinsten." Kafeterya müdürünün tekrar gerildiği çok açık.

Sizin aptal olduğunuzu düşünüyor, beyim.

Adamı öldürüp öldürmediğini sormadan önce cesedin konumunu sor. İnsanlar masum sorularda daha fazla bilgi açık eder; bu bilgileri sonra daha fena sorularda kullanabilirsin. Tersi mümkün değil.

"Söyleyeceklerim bu kadar."

"Hadi gidelim."

"Dur bakalım, Bay Feminist." Sana söylüyor. "Bana 130 reál borçlusun."

Tavandaki vantilatöre bağlanmış hâlde bulduğun çok desenli kravatın konuşabileceğini kimse söylemiyor. Hiç kimse. Bu yalnızca hayal gücü olmalı ama...

Hadi sıvışalım! Kaçış vakti geldi. Bu gerçek bir sorumluluğa benziyor. Hiç sevmediğin işler.

Yo, dinleme onu. Delilik bu. Sadece konuş.

Fark edilmeden sıvış.

Sen tabanları yağlarken, cılız bir ses arkandan bağırıyor:

"Cidden çok olgunsun, birader. Büyük olgunluk."

Bir an rüzgâr gibi koşuyorsun; sonra bir anda dönüp ona hareket çekiyorsun. Öfkeyle, iki elinle birden. Neden?!

"Siktir git, yavşak!"

"DİKKAT!!"

Her şey kararıyor.

Ne çabuk döndün?

Kaza geçirdim.

Kaza değildi. Onlar, omuriliğinden gelen disko figürleriydi. Omurilik henüz kendini sana göstermiş değil. Onun gizemleri habis gizemler.

Bilemiyorum... Yalpalayan bir ayyaşın, maskaralıklarını tembelce yeniden canlandırma çabası gibi geliyor kulağa.

Kulağa öyle geliyorsa öyle olduğu içindir. Öylesin.

Dışarıda işler nasıl? Küçük maymunlar para diye bağırmaya başladı mı?

"Pek iyi gitmiyor."

"İyi gidiyor gibi görünmüyor, canım. İyi misin?" Karanlığın içinden yaşlı bir kadın beliriyor.

Hayır. Boynunun alt kısmı incindi. Ayrıca, sol trapezius kasını da zorladın. Hareket ettiğinde sırtından acı yayılıyor.

"Pek iyi değilim."

"Hanımefendi, iyi misiniz?"

"Ah, ben iyiyim. Sandalyeme takılıp düştü; ona bakın siz!" Sana endişeyle bakıyor.

"Beyefendi, böyle olsun istemedim. Özür dilerim, burası hep polislerin dostu bir mekân olmuştur..." Olay adamı sarsmışa benziyor.

"İçkiler müesseseden olsun, tamam mı? Hesabında çok fazla içki vardı. Yine de üç gecelik konaklamanın ve camın parasını almam gerek. Hepsi 100 ediyor."

Sırtını soğuk mozaik zemine vermiş yatarken, acının yavaşça geri çekildiğini hissediyorsun. Sadece kalkman ve üstünün başının tozunu silkelemen lazım...

Sarsılmış durumda. Şimdi pazarlık yaparsan boyun eğer.

"Camın parasını ödemem... Aahh." (Böğrünü kavra.)

"İyi, tamam. Hesaptan düşerim! Çok istiyorsan o kıyamet geçirmiş cehennem çukurunda uyu. Sana başka oda vermeyeceğim, onu bil."

"İş birliğin için teşekkürler."

"Henüz teşekkür etme. Üç gecelik konaklama için hâlâ 60 reál borcun var. Geceye kadar getirmezsen seni oraya alamam..." Üst katı, kaldığın odayı gösteriyor.

"Ve rica ediyorum kendine dikkat et."

"Henüz teşekkür etme. Hâlâ 100 reál borcun var. Geceye kadar getirmezsen seni oraya alamam..." Üst katı, kaldığın odayı gösteriyor.

"Süper."

"Pek de süper değil. Üç gecelik konaklama için hâlâ 60 reál borcun var. Geceye kadar getirmezsen seni oraya alamam..." Üst katı, kaldığın odayı gösteriyor.

"Pek de süper değil. Hâlâ 100 reál borcun var. Geceye kadar getirmezsen seni oraya alamam..." Üst katı, kaldığın odayı gösteriyor.