Konuşma · KLAASJE (DİSKOCU ORANJE GÜZELİ)

"Çünkü pasaportum şu anda sahilde gizli bir yerde, kilitli bir poşetin içinde duruyor. Nakit para ve uçak biletleriyle birlikte."

"Açık sözlülüğünüz için teşekkürler ama niye?"

"Turistik broşürlerinizde öyle yazıyor; nehrin batısındayken seyahat belgelerinizi üzerinizde bulundurmayın."

"Pasaportunuzu incelemeye yasal hakkım olduğundan fazlasıyla eminim, hanımefendi."

"Memur bey, burası güzel bir yer ancak seyahat belgelerimi çaldırıp sokaklarda hayalet gibi dolanıp durmak istemiyorum."

"Boogie Caddesi'ndeki bir genelevin sözleşmeli çalışanı olmak istemiyorum. Ayrıca akrabalarımın herhangi bir fidye ödemesini de istemiyorum."

Polislerden pasaport saklamanın başka bir sürü sebebi olabilir.

"Bize gerçek ismini söylediğini nereden bileceğim?"

"Yalan söyleyecek olsam, Klaasje Amandou'dan daha popüler bir şey tercih ederdim. Bence... tuhaf bir ismim var."

Kadın doğruyu söylüyor gibi, beyim.

"Pasaportunu bu sebepten saklamadın ama."

"Hayır ama saklamamın sebeplerinden biri de bu."

"Başka ne sebebiniz var?" Teğmen aniden dikkat kesiliyor.

"Pek sevilmeyen bir kızım." Sigarasından bir nefes çekiyor. "Ülkemde benden hiç hazzetmeyen insanlar var. Onlar etrafta dolanıyorsa, benim acelem var demektir."

"Öyle bir acele ki, evraklarımı bulamamak gibi bir şey benim için söz konusu bile olmuyor ama merak etmeyin. Bunun, soruşturmanızla hiçbir bağlantısı yok."

"Başka ne sebebin var?"

"Tamam öyleyse." (Sonuçlandır.)

"Peki." Fincanına biraz daha kahve koyuyor.

Şayet konuşulanlar onu endişelendirdiyse, yüz ifadesi veya hareketleri bunu kesinlikle belli etmiyor.

"Şu senden hazzetmeyen insanlar, ne tür insanlar?

"Bu konuyu değiştirebilirsek çok sevineceğim. Önemli bir mesele değil. Tabii, şüpheli falan değilsem?" Tek kaşını havaya kaldırıyor.

Daha evvel, onu sorgulaman gerekeceğini söylememiş miydi? Ben yapmadım diye de ayrıca belirtmişti, hatırladın mı? O muhabbet ne ayaktı?

"Hayır. Yalnızca konuşmak için geldim."

"Ohh..." Kaşındaki teri siliyor.

Bunu neşeyle yapıyor. Pek de tedirgin olmuş gibi bir hâli yok. Hatta hiç tedirgin durmuyor.

"Henüz değilsin."

"Ohh..." Kaşındaki teri siliyor.

"Olabilirsin."

"Hayır, değilim." Eliyle terslercesine bir hareket yapıyor.

Pek de tedirgin olmuş gibi bir hâli yok. Hatta hiç tedirgin durmuyor.

"Ortağımın mizah anlayışı biraz keşfe dayalıdır. Lütfen kusuruna bakmayın."

Teğmen şöyle düşünüyor: "Durum her ne olursa olsun bu tarz kışkırtmaları severim. Bizi, bilmediğimiz yerlere götürebilir..."

"Daha önce seni sorgulamam gerekeceğini söylemiştin. Biz şüphelileri sorgularız."

"Bak bak." Geriye yaslanıyor. "Ya seni hafife aldım ya da akşamdan kalma oluşuna fazla güvendim, memur bey."

"Hani işin aslını bilmesem, şu 'sikiş yapmak' lafını sırf bana saçma sapan bir şey söyletmek için dediğini düşüneceğim. Öyle mi yoksa?"

Teğmen sana hızlıca bir bakış atıyor.

"İyi ki daha önce kızla yaptığı görüşmenin üzerinden geçmişiz," diye düşünüyor. "Sürece müdahil olabilirim."

"Hayır, onları söylerken tamamen samimiydim."

"Bak şimdi koltuklarım kabardı. Cuma gecesi hepimize soruşturmadan bahsettin. Aşağıdaydık. Mahallenin gençleri ve liman işçileriyle dolu bir masada. Neredeyse herkese anlattın. Öncesinde de silahını çıkarıp göstermiştin..."

"Her neyse, ben yapmadım demek komik olur diye düşünmüştüm. Çünkü soruşturmandan haberim vardı..." Korkudan iki büklüm oluyor. "Şimdi bu beni şüpheli mi yapıyor? Aptal aptal konuşmamayı öğrenmem lazım..."

"Aynen."

"İyiymiş. Cuma gecesi hepimize soruşturmadan bahsettin. Aşağıdaydık. Mahallenin gençleri ve liman işçileriyle dolu bir masada. Neredeyse herkese anlattın. Öncesinde de silahını çıkarıp göstermiştin..."

"Gerçekten utanç verici oldu. Ama senin adına."

"O kadar da değil. Cuma gecesi hepimize soruşturmadan bahsettin. Aşağıdaydık. Mahallenin gençleri ve liman işçileriyle dolu bir masada. Neredeyse herkese anlattın. Öncesinde de silahını çıkarıp göstermiştin..."

"Buraya gelmeden önce kızla yaptığı görüşmenin üzerinden geçmeliydik," diye düşünüyor. "Ah bu adamın tatsız sürprizleri..."

"Neden?"

"Tamam."

"Anlayışın için teşekkürler." Biraz şaşırmış görünüyor.

"Neden?"

"Ne işle meşgulsün hanımefendi? Uzmanlığın nedir?"

"Aptalca bir şey."

Aptalca bir şey duymak ister misin? Boogie Caddesi'ndeki tek odalı bir apartman dairesinde genç bir adam, Devriye Memuru Tillbrook'a genital siğillerini gösteriyor ve kansere yakalanıp yakalanmadığını soruyor.

Ancak Tillbrook'un partneri Émile Mollins o esnada orada değil çünkü kendisi başka bir apartman dairesinde, radyatörünün altındaki ölü köpeği gösteren başka bir adamla meşgul. Mollins diyor ki: "Bu hayvan ölü." Adam "Hayır," diyor. "Dokundum, hayvan sıcak."

"Sıcak," diyor Mollins, "Çünkü radyatörün altında duruyor."

"Nedir o aptalca şey?"

"OR-ED."

"OR-ED mi?"

"Oranje edebiyatı. Üniversitede okuduğum bölüm." İki kaşını birden kaldırıyor.

"Sana dönelim."

"Bana dönelim." Mentollü sigarasının dumanını içine çekiyor, ciğerlerine doldurup tadını çıkarıyor.