Konuşma · PUS ŞOFÖRÜ

"Güney Otoyolu'nun sonunda ne var?"

"Sonunda ne olduğunu kimse bilmiyor." Sigarayı ağızlıktan çıkarıp söndürüyor. "Ben sadece yolun başını görür gibi olmuştum."

"Uzakta varlığını hissetmiştim. O zaman daha çocuktum..." Susuyor, gözleri kapanıyor ve elleri titriyor. "Gölde kürek çeken bir çocuk."

"Hanımefendi?"

"Hosiannna..." Kendi içine bakarken iç çekiyor ve tekrar susuyor.

Artık yapacak bir şey yok. Uzaklara gitti.

Dağılmış, tarifsiz bir duygunun ellerinde uzaklaşıyor. Çöken bir çocuk.

"Bugün ikiniz de beyninizi yeterince yaktınız dedektif..." Kadını inceliyor. Tepki yok.

"Şimdi, sizinle şu yan göreviniz hakkında konuşmak istiyorum."

"Daha gidecek çok yolumuz var gibi hissediyorum."

"Hayır. Bu anlamsız yan işe zaten çok zaman harcadık. Sizin için zamanı geri alacak büyülü bir faşist yok..."

"Çünkü sorun zaman değil dedektif. Sorun sizsiniz."

"Eğer bu konuda gerçekten ciddiyseniz aynaya bakıp kendinize asıl sorunun ne olduğunu sormanızı öneririm..."

Teğmen haklı. İlerlemenin tek yolu bu. Kendinle yüzleş şövalye!

Neden bizi asla dinlemiyorsun? Aynanın sana söyleyeceklerini sevmeyeceğin konusunda seni uyarmıştık...

"Hadi artık. Bırakalım hayal kursun." Gitmek için dönerken sessizce kafa sallıyor.

Bunu yapmak istediğine emin misin? Önceki sefer ne olduğunu hatırla...

"Çok yaklaşmış gibi hissediyorum."

"Uzun süredir böyle söylüyorsunuz. Ama asıl amacımızdan uzaklaşıyormuşuz gibi görünüyor..."

Ondan öğrenebileceklerin bu kadar. Burada artık senlik bir şey yok.

Ama yüzleşecek bir şövalye daha var.

Kimden bahsediyorsun?

SEN.

Artık kendinle yüzleşme vakti geldi. Bir daha yalnız başına kendini aynanın karşısında bulduğunda, işte o zaman bu iş son bulacak... Son hesaplaşma.

A-a-ama ya orada karşılaştığın şeyi sevmezsen? Artık dönüş olmaz...

"Bugün ikiniz de beyninizi yeterince yaktınız dedektif..." Kadını inceliyor. Tepki yok.

"Biraz hava alalım. Artık ondan geçmiş..." Gitmek için dönerken sessizce kafa sallıyor.

"Teşekkürler. Hoşça kal." (Bitir.)

"Bir dakika dedektif. Gitmeden önce sizinle şu yan göreviniz hakkında konuşmak istiyorum..."

Yeter. Artık senin için bir şey yapamaz. Ama bu, yolun sonu değil. Yüzleşecek bir şövalye daha var.

"Anlattıklarını sahip olduklarıma tercih ederim."

"Sanki senin anlattıklarına zaten sahipmişim gibi hissediyorum."

"Her şeyin öylece gittiğini, deniz gibi dalgalandığını gördükten sonra buraya dönmek..." Meydanı, kırık at anıtını ve uzakta makinelerin çıkardığı çınlamayı işaret ediyor.

"Bu tehlikeli değil mi?"

"Eklenen düşünceler mi? Titremeler mi? Graad-Katla Sınırı mı?" Nefes dolusu bir fırt çekiyor. "Tehlikeliden de öte... hüzünlü. Başta geçinmek için yapıyordum ama artık..."

"Öyle kalbim kırıldı ki... bilincimi ve bu dünyaya dair tüm hatıralarımı kaybettim."

"Aynı Gabriel Buenguerro'nun 'Segure-me, Paraíso' filmi gibi." Başını sallıyor ve sertçe gülümsüyor. "O zaman sen benim tam zıddımsın. Ben her şeyi hatırlıyorum... Hiç görmediğim şeyleri bile."

"Memleket sevgimden... bilincimi ve bu dünyaya dair tüm hatıralarımı kaybettim."

"Aynı Gabriel Buenguerro'nun 'O Céu Dourado' filmi gibi." Başını sallıyor ve sertçe gülümsüyor. "O zaman sen benim tam zıddımsın. Ben her şeyi hatırlıyorum... Hiç görmediğim şeyleri bile."

"'República'." (Havayı kokla.) "Pek sağlıklı değil."

"Pus taşımacılığı da değil." Omuz silkiyor. "Hayat kısa."

"Aslında daha bir şey anladığım söylenemez..."

"Öyle mi? O zaman neden konuyu pusa getiriyorsunuz?"

"Harika." Teğmen başıyla onaylıyor. "İyi ki bir Pines temsilcisine pusu sordu. Şimdi herkesle bunun hakkında konuşuyor..."

"Tamam o zaman." İç çekiyor. "Tekrar bilincinizi kaybetmeyin yeter. Ve çok kafa yormayın. Bunun için vaktimiz yok."

Ölüm... fakat tüm evren için. Buna çok kafa yoracağız amına koyayım.

"Her şey pusla alakalı. Benim durumum. Vaka. Her şey. Hepsi entroponolojik."

"Bu tam olarak yapmanızı istemediğim şeydi..." İç çekiyor ve kadına dönüyor. "Hanımefendi, partnerim pus taşımacılığıyla mı uğraşıyorsunuz diye merak ediyor."

"Şey evet. Ama sadece iş için. Sadece iş için lazımdı. Şimdi..."

"Bu tam olarak yapmanızı istemediğim şeydi..." İç çekiyor ve kadına dönüyor. "Hanımefendi, partnerim pus taşımacılığıyla mı uğraşıyorsunuz diye merak ediyor."

"Ah... kafa yoruyorum ama Kim. Bununla varoluşsal sonuçlara varıyorum."

"Bu tam olarak yapmanızı istemediğim şeydi..." İç çekiyor ve kadına dönüyor. "Hanımefendi, partnerim pus taşımacılığıyla mı uğraştığınızı öğrenmek istiyor."

"Harika." Teğmen başıyla onaylıyor. "Pines temsilcisiyle pus hakkında konuştu."

"Ben bir dedektifim. Bir şeyler bilmem gerek."

"Hayır. Kendim hatırladım." (Kafanı işaret et.) "Kendi kafamla."

"Peki." Yemiyor. "Tekrar bilincinizi kaybetmeyin ve çok kafa yormayın yeter. Bunun için vaktimiz yok."

"Beni korumana gerek yok. Ben artık abi oldum."

"Temel kavramları öğrenmeden bu dünyada iş göremem."

"Oh meu deus, kanun adamı vakayı çözdü..." Sigarayı yakıyor. Gümüşi beyaz duman ağzının içinde kayboluyor.

"Ben de seni aptal zannetmiştim." Nefes veriyor. Dumanda tatlı bir koku var. "Peki öyle misin? Aptal yani."