Konuşma · AĞ USTASI LILIENNE

Dinliyorum.

Yazılı tarihten önce, erkekler ve kadınlar ayıkken basit ve son derece ilkel şeyler yapabilirlerdi. Durumu kabullen ve basit konuş.

"Ben ayyaşım, bilmiyorum fark ettin mi, bu yüzden genellikle insanları içmeye davet ederim."

"Fark ettim ve aslında pek..." Duraksıyor.

Şimdi! Tam zamanı!

Sadece yürüyüşe çıkmak istiyorsun. Yürüyüşe çıkmayı reddetmek için canavar olmak gerekir. Yürüyüş yapmak masumdur.

Yürüyüş, kardiyo için mükemmeldir. Dengeli şekilde yağ yakar. Aerobik egzersizdir.

"Lilienne, benimle yürü."

"Yalnızca bir yürüyüş mü?!" Aşırı şaşırmış gibi yapıyor. "Bilemiyorum, memur bey. Sizin masum bir yürüyüş meraklısı olduğunuzu düşünmezdim."

"Öyleyim! Bu yüzden kesinlikle kabul etmelisin!"

Düşünüyor, gözleriyle sert yüz hatlarını süzüyor. "Bu... yürüyüş, bizi nereye götürür, memur bey?"

Ürpertici, tuhaf veya mantıksız bir şey söyleme. Basit bir yer seç, havadar olsun.

Ürpertici mi? Belki böyle şeyler hoşuna gidiyor, ne bu muamele?

"Şehvet Denizi'ndeki Zevk adasına, bebeğim."

"Vay canına.." Başını iki yana sallıyor, nedense biraz üzülüyor. "Bu kesinlikle tek başınıza yapacağınız bir yürüyüş. Şimdi eğer başka bir konu yoksa bu ağı bitirmek istiyorum."

Kastettiğim tam da buydu. Aşırı ürperticiydi.

Yok, kesinlikle öyle değildi. Herhâlde şu an yumurtlama döneminde değil. Boş ver, sorulara dönelim.

İyi gidiyordun. Neden bir anda ürpertici şeyler söylemeye başladın ki? Şimdi sorulara dönmek zorundayız.

"Yarımadanın ucundaki manzara güzel olmalı." (Kuzeybatıya işaret et.) "Oraya gidelim."

"Dedektif bey..." Teğmen, fark ettirmeden geriye birkaç adım atmış. "Bizim planladığımız başka bir yürüyüş var zannediyordum. Hani şu cinayeti çözmek için çıkacağımız yürüyüş."

"Ah hayır, siz de gelin. Gerçekten, ısrar ediyorum." Teğmene gülümsedikten sonra tekrar sana dönüyor...

"Hiçbir şey olmayacağını anlamanız gerekli. Yalnızca yürüyoruz. Bu kadar. Anlaşıldı mı?"

Teğmeni de çağırması, herhangi bir tuhaf duruma karşı bir önlem.

Gülümse ve başınla onayla.

"Sanırım kısa bir yürüyüş için size katılabilirim..." Teğmen mahcup bir ifadeyle sana bakıyor. "Han'fendi ısrar ediyorsa tabii."

Çok üzgünüm.

"Israr ediyorum, evet. Sahilde yürüyüşe çıkmak kulağa güzel geliyor, değil mi?" Başıyla onaylıyor. "Tamam. Önce gidip çocukların birbirlerini öldürmediklerinden emin olayım. 15 dakikaya Yolun Sonu'nda buluşalım mı?"

Yanıt vermeni beklemiyor. Hazırlansan iyi olur.

Kabul edilmek... böyle bir şey mi? Ne kadar normal, hatta doyurucu bir his.

"Israr ediyorum, evet. Sahilde yürüyüşe çıkmak kulağa güzel geliyor, değil mi?" Başıyla onaylıyor. "Tamam. Önce gidip çocukların birbirlerini öldürmediklerinden emin olayım. 15 dakikaya Yolun Sonu'nda buluşalım mı?"

"Tamamdır. O zaman randevulaştık... diyebiliriz."

"Yürüyoruz diyelim." Teğmen gözlüğünü düzeltiyor, mahcup bir ifadeyle sana bakıyor. "Han'fendi ısrar ediyorsa size katılacağım."

"Üçümüzün yürüyüşe çıkması tuhaf olacak. Vazgeçsek daha iyi." (Randevudan vazgeç.)

"Peki," diyor, omuzlarını silkiyor. "Randevu iptal edildi. Şimdi... konuşacağımız başka bir şey var mı?"

Kadını üzdün. Yürüyüşe çıkmayı gerçekten istiyordu.

"Tamam, sizinle yürüyüşe çıkacağım." Parmağını kaldırıyor. "Ancak hiçbir şey olmayacağını anlamanız gerekli. Yalnızca yürüyoruz."

"Yalnızca bir yürüyüş. Hoşuma gitti."

"Benim de," diyor, sesi samimileşiyor. "Yıllardır sizin gibilerle normal bir sohbet etmedim."

Erkeklerden bahsediyor.

"Tamam. Ben gidip çocukları yatırayım, 15 dakikaya Yolun Sonu'nda buluşalım."

"Sahilde yürümek kulağa hoş geliyor." Başıyla onaylıyor. "Tamam, akşam Yolun Sonu'nda buluşuruz. Hava kararınca, tamam mı?"

"Belki bir şeyler olur..."

Gülümseyerek, "Evet," diye yanıt veriyor. "Biri suya itilebilir. Belki bu birine gülünür. Ama böyle bir şeyin olmayacağından eminim."

"Hiçbir şey anlamadım."

"Büyülendim. Kocam da böyleydi. İlişkimizin dinamiği yerine oturana kadar iki dişini kırmam gerekti." Kıkırdıyor. "15 dakikaya Yolun Sonu'nda görüşürüz."

"Büyülendim. Kocam da böyleydi. İlişkimizin dinamiği yerine oturana kadar iki dişini kırmam gerekti." Kıkırdıyor. "Akşam Yolun Sonu'nda görüşürüz. Hava kararınca gelin, tamam mı?"

"Sahilde güzel manzaralı bir yer buldum." (Kuzeybatıya işaret et.) "Yolun Sonu."

"Bu 'evet' anlamına mı geliyor, han'fendi? Yürüyor muyuz?"

"Lütfen, lütfen birlikte ayık bir yürüyüşe çıkalım."

"Ancak bu sefer..." (Trampet çalıyormuş gibi yap.) "...dedim ki seni bir yürüyüşe davet edeyim."

Önerdiğin şey son derece deneysel. Hatta belki de tehlikeli.

Saçmalığın daniskası, olur mu öyle şey!

Alkol adam? Tam da ihtiyacı olan şey! Şimdi bunu ona göster.

"İnsanlığın doğuşundan beridir Al Gol, türümüzün yeniden çoğalmasını sağlamıştır. Benimle yat. Birlikte Al Gol'ü kutlayalım."

"Amma da büyük laflar ettiniz." Seni baştan aşağı süzüyor. "İnsanlık bol olsun mu demem gerekiyor? Şimdi ağıma dönebilir miyim?"

Çıkma teklif ettiğini anlamadı bile. Belki de şu an bunu başaramayacak kadar ayıksın. Daha sonra tekrar dene.

"Sana yakın olmak istiyorum ve samimiyetin yalnızca bir yolu var..."

"Iıı..." Kafası karıştı. "Nedir?"

"Sarhoş randevusu." (Boğazına tıklat.) "İhtiyacımız olan tek şey içki. Arkası kendiliğinden gelir."

"Komik. Komik denizci ağzı." Başıyla onaylıyor, gülümsemiyor. "Gülemediğim için kusura bakmayın, yıllar içerisinde komik bulduğum şeyler azaldı."