Konuşma · SYLVIE

"Odanız da ayrı bir konu. Ne kadar kötü hâle gelebileceğini görmek için yaptığınız deney projeniz."

"Odanıza temizlikçi göndermeye çalıştım ama bana izin vermediniz. 'Anlamanı sağlarım' diye tehdit ettiniz beni. Ne demek istediğinizi hiç anlamadım... Anlamak da istemiyorum zaten."

"Sonra bağıra çağıra kiliseler, kayısı kokusu ve akvaryumlarla ilgili anlaşılmaz şeyler söylediniz." Derin bir nefes alıyor.

"Bu kadar mı? Çok da kötü değilmiş."

"Sonra bir de tuvaletinizle uğraşmak zorunda kaldım. Polis belgeleriyle tıkadığınız ve alt kattaki mutfağı su basmasına yol açan tuvalet..."

"Silahınızı oraya buraya sallayışınızdan, müşterileri rahatsız edişinizden, karaoke yapma tehditlerinizden, intihar tehditlerinizden falan hiç bahsetmiyorum bile..."

"Bir saniye, polis belgeleri mi?"

"Ben, öff... Tuvaletinizden zorla çıkarmak zorunda kaldığım belgeler..."

"Ah evet, şu belgeler. Buldum onları."

"İyi. Kaybolmamışlar demek ki." Biraz rahatlıyor. "Yine tuvalete atmayın sakın. Tuvaletler öyle çalışmıyor."

"Tamam, anladım. Çok iyi bir müşteri değilmişim."

"Hayır, hiç değildiniz. En kötüsüydünüz."

"Her şey için gerçekten üzgünüm Sylvie."

"Of, ben... Bu konuyu açmamam gerektiğini biliyordum. Sadece... beni bir daha aramamaya çalışın ve tüm bunlar hiç olmamış gibi yapalım."

"Biraz gevşe be güzelim... Sen hiç partilemez misin?"

"Hah, buna ne denir hiç bilmiyorum..."

"Sana yarının dünyasını göstermeye çalışıyordum. Sonun Büyük Paniği'ni..."

"Sen de gördüğüm en kötü meyhane karısısın be!"

"Ne oldu onlara?"

"Ben... Öfff, salak belgelerinize ne yaptığımı hatırlamıyorum! Yaptığım her şeyi hatırlayamam ki..." Kızınca sesindeki endişe de açığa çıkıyor.

Kazara kötü bir şey yapmış olabileceğinden korkuyor. Ardından senin söz konusu olduğunu hatırlıyor.

"Özellikle de bir kasırga sırasında... Belgeleri kaybetmek sizin suçunuz, benim değil."

Bir yanın bu konuyu hemen unutmak istiyor. Evrakları atmanın bir sebebi varmış gibi...

"Fena duruyor."

"Özür dilerim."

"Bir dakika, hangi şarkı?"

"JB'den 'İnsan Yaşıyor'." İç çekiyor. "Artık dinleyemiyorum. Sayenizde parodiye döndü."

"Özür dilerim. Şarkı için özür dilerim."

"Şarkı umurumda değil..."

"Bu kadarı yeterli bence." (Vazgeç.)

"Eminim öyledir."

"Şarkı söyledim dedin. Hangi şarkıyı söylüyordum? Bir şarkı bulmaya çalışıyorum da..."

"Ah, her türlü şarkıyı söylediniz. Disko olsun, rock olsun... O kadar çok disko ve rock şarkısı söylediniz ki..."

"Şeyi mi söylüyordum... 'Saint‑Saëns'ın En Küçük Kilisesi'?"

"Evet. En çok o şarkıya eşlik etmeyi seviyordunuz. Saat ilerledikçe şarkıyı da daha çok söylemeye başladınız."

İlginç... Yine de bir kopyasını bulman şart. Sonra da şarkıyı bangır bangır bağırtırsın.

"Belki bir şarkıyı bulmama yardım edebilirsin..."

"Hangi şarkıymış o?"

"Çok üzücü bir şarkı."

"Üzücü mü? Sanırım 'Saint‑Saëns'ın En Küçük Kilisesi'nden bahsediyorsunuz. Katletmiştiniz güzelim şarkıyı..." Ses tonunda bir hayal kırıklığı var.

İlginç ama... yine de şarkıyı bulman gerek.

"Her türlü şarkıyı söylediniz. JB söylediniz. Sonra disko olsun, rock olsun... O kadar çok disko ve rock şarkısı söylediniz ki..."

"Peki, benimle konuştuğun için teşekkür ederim. Kendine iyi bak." (Bitir.)

Telsizin öbür ucundan iç çekildiğini duyuyorsun. Çağrı, konuşma olmadan duraksıyor. Ardından aşina olduğun o sesi duyuyorsun:

"Yardımcı olabileceğim başka bir konu var mı dedektif?"

"Korsan martı olayı mı?"

"Doldurulmuş kuş işte, büyük korsan martı. 'Sikeyim bu kuşu,' diye bağırıp manyak gibi kahkaha atarak onu duvara fırlattınız."

"Sanırım oraya geldiğinizden beri sizinle uğraştığını söylemiştiniz."

"Bu benim yapacağım bir şeye benzemiyor. Ben kuşlara bayılırım!"

"Yani..." Telsizden gelen cızırtıya bakılırsa Sylvie'nin bu konuda söyleyeceği bir şey yok.

Saçmalık! Sen doğa âşığı bir kuş gözlemcisisin!

"Aslında ben bir kuş delisi olabilirim. Kuş gözlemciliğine çok meraklıyımdır."

Cızırtının arasından sesi tekrar geliyor. "Gerçekten harika. Bu hobiyi devam ettirmelisiniz belki de. Sizi biraz sakinleştirebilir."

Öyle miyim cidden?

Ya da beyin hasarlı bir polissin. İkisinden biri.

"Tam da benim yapacağım bir şeye benziyor."

"Yaparken pek eğleniyor gibi görünmüyordunuz ama."

"O kahpe kuş başına gelenleri hak etti."

"Peki memur bey..." Sesi gittikçe daha az geliyor, ahizeden uzaklaşıyor sanki.

Cızırtı... Daha fazla cızırtı ve evet, biraz daha tatlı cızırtı. Şiddetli sözlerinin onu korkuttuğu kesin.