Konuşma · JOYCE MESSIER

"Bu da bizim düşündüğümüz etnik kökeni destekliyor gibi görünüyor." Teğmen bundan ukala bir şekilde memnun oluyor.

Bulmaca çözen biri gibi. Ya da Peng tahmin oyununun bir uzmanı.

Teğmen kendi kendine mırıldanıp not defterine bir şeyler karalıyor, "Mundi'li sanmıştık... Occident'lı olarak değiştirelim."

"Bir yönden onun da herhangi birinden farklı olmadığını gösteriyordu bu. Bu sorununa alışıp konuşmayı öğrenmesi gerekiyordu, yaralarına yani." Başını yukarı aşağı sallıyor. "Sanırım tüm bildiklerim bu kadar. Kendisiyle yalnızca bir kere görüştüm."

Yüzünü yeni bir şekilde hareket ettirmeye zorlamak kolay değildir. Böyle devam edersen sen de anevrizma geçireceksin. O zaman sen de aynı duruma düşeceksin.

"Başka? Uyruğu? Aksanı?"

"Başka? Uyruğu? Aksanı?"

"Önce diğerlerinden bahsedin."

"Biri adam, ona Korty diyorlar. Bu da bir mahlas. Diğeriyse bir kadın, Phillis de Paule. Korty... nişancı olan sanırım. De Paule ise telsiz operatörü."

Teğmen araya giriyor, "Göz rengi neydi? Ölen adamın."

Gözlerini kapatıyor, adamın suratını gözünün önüne getirmeye çalışıyor... Sonra başını iki yana sallıyor...

"Hatırlayamıyorum." Sesinde bir pişmanlık duygusu var.

Teğmen, kadının adamı söylediğinden daha iyi tanıyıp tanımadığını anlamak için küçük bir detay sorarak onu test ediyordu. Kadın testten geçti.

"Sorun değil, han'fendi. Başka... Uyruğu neydi? Yaşı kaçtı sizce?"

"Ne kadar zamanımız var?"

"İnfazlar başlayana kadar mı? Açıkçası bilmiyorum. Linç olayına karışanları tespit etme hızlarına bağlı. Ve sabırlarına."

"Gelişmeleri size rapor etmiyorlar mı?"

"Bu konuda değil. Korkarım ki bu durumu kişisel bir girişim olarak görüyorlar." Kısa bir sessizlik oluyor. Martılar koyun üstünde cıyaklıyor...

Beş gün. En fazla. Belki daha da az.

"Haftalarınız yok, günleriniz var. Öyle söyleyeyim."

"Bunun pek rahatlatıcı olduğunu söyleyemem."

"Sizi rahatlatmaya çalışmıyorum memur bey. Hatta tam aksini yapmaya çalışıyorum." Kısa bir sessizlik oluyor. Martılar koyun üstünde cıyaklıyor...

"Ne? Neler olduğunu bilmediğinizi mi söylüyorsunuz?"

"Ölen adamın bir kadına saldırdığını mı söylemiştiniz?"

"Belki de yapmamıştır." Başını yana eğiyor. "Bu bilgiyi kanalın çevresinde oyalanan birkaç ergenden aldım. Doğruluğuna kefil olamam."

"Bilginin kaynağı kim o zaman?"

"Kalan paralı askerler. Onların mahkemesi. Buna inanıyorlar."

"Kanaldaki ergenler ne dedi?"

"Adamın yerel halktan bir kadına cinsel saldırıda bulunduğu için öldürüldüğünü söylediler. Etrafta biraz soruşturdum. Martinaise'de kabul gören hikâye bu sanırım."

"Bunu yeni duymuyoruz ama yine de..." Seninle bakışıyor. "Bildiğiniz kadarıyla bu saldırı nerede gerçekleşti? Biliyorsanız yani."

"Geçen pazar gecesi kapıların yanındaki pansiyon Whirling‑in‑Rags'de. Söylenene göre albay sarhoşmuş, biraz da uyuşturucu etkisinde olabilirmiş."

"Nasıl olursa olsun iddialara göre bir kadına cinsel saldırıda bulunmuş. Biraz zaman geçtikten sonra bir grup liman işçisi adamı yakalamış..."

"Bahsettiğiniz kadını tanıyorum. Durum kontrolümüz altında."

"Güzel. O hâlde ilerleme kaydetmişsiniz. Hızlı hareket etmeniz şart. Mahkeme sabırlı olmayacaktır."

"Kimdi bu kadın?"

"Bu iyi bir soru, memur bey. Hiçbir fikrim yok. Dediğim gibi, bu bir söylenti hakkında başka bir söylenti. Yine de albayın kalan... meslektaşları... buna inanıyor diyelim."

Onunla yakında tanışacağını hissediyorsun.

Teğmen kaşlarını çatıp yoğun bir konsantrasyonla not defterine danışıyor.

"Tuhaf... Linç olayıyla bağlantılı bir cinsel saldırıyla ilgili herhangi bir rapor olduğunu duymadık. Olay nerede ve ne zaman oldu?"

"Bunu daha önce duymuştum. Bu saldırı nerede ve ne zaman gerçekleşti?"

"Bunu ilk kez duyuyorum. Bu saldırı nerede ve ne zaman gerçekleşti?"

"Uyuşturucu olayını araştırmam gerekmediği anlamına mı geliyor bu?"

"Tam da bu anlama geliyor. Size söyleyeceğim şey çok daha acil bir konu, emin olun."