Konuşma · JOYCE MESSIER

"Yo, kesinkes. Komün sizi buna zorlardı. Kararsızların yazgısı bu oldu."

"Seve seve."

Rüzgâr duruyor, Martinaise körfezinin karanlık sularına sessizlik hâkim...

Bir köpek havlıyor, uzaktaki bir binanın duvarlarından bir silah sesi yankılanıyor.

"Güzel. Gerçi bir şey fark edeceğinden değil. Komün nihayetinde herkesi barikatlara gitmeye zorladı."

"Katiyen olmaz. Komüncülerle birlikte savaşmazdım."

Rüzgâr duruyor, Martinaise körfezinin karanlık sularına sessizlik hâkim...

Bir köpek havlıyor, uzaktaki bir binanın duvarlarından bir silah sesi yankılanıyor.

"O hâlde onlara karşı savaşırken ölürdünüz. Kıyı başı savunmasından çok daha önce. Şimdiki çağımız, o gün üzerimize çöken bir kara bulut."

"Maden haklarını ele geçirir, hayatta kalırdım."

"Herkes bunun peşinde olurdu. Fakat bunun Devrim'i önlemekle ilgisi yok. Ah, neyse... Olan oldu diyelim."

Çeneni sıkıyorsun. Hanımefendiye biraz bilgeliğinden tattır.

"Bu zaman hakkında konuştuğumuz yeter."

"Zaman ne ise o. Kim bilir, belki bir uyanış filizlenir..."

"Her neyse, bu kadar duygusallık yeter. Bilmek istediğiniz başka bir şey var mı?"

İşte sana fırsat. Kim olduğunu sor, bu sefer kurtulamayacak.

"Ya da belki bütün şekerlerimizi bir seferde yiyip bitirmek yerine hanımefendinin dinlenmesine müsaade edebilir, bu konuya sonra dönebiliriz?"

"Hayır. Daha fazla. ŞİMDİ."

"Ne büyük doymazlık," diyerek başıyla onaylıyor. "Ben varım. Buyurun, ne konuşalım?"

"Sonra, evet. Zihnim biraz soğusun."

"Bir anda çok fazla gerçeklik fazla gelebilir," diyerek başıyla onaylıyor. "Daha sonra bolca vakit olacak. Şimdilik size yardımcı olabileceğim başka bir şey var mı?"

Dur bakalım. Bütün bunların içinde onun konumu ne? Kadına kim olduğunu sor, sana bir yanıt borçlu.

"Kafasından vurulanlar kimdi?"

"Onlar komünistlerdi. Genel konuşacak olursak Dünya Devrimi süresince 40 milyon kişi kafasından vuruldu. Fakat komünistlerin hepsi kafasından vuruldu."

Bununla gurur duymuyor. Müsterih bir kutlama gibi.

"Ah, bir de anarşistler! Onları da fena vurdular. Varlıkları bile unutulacak kadar fena."

Durumun külliyenliği kadının hoşuna gidiyor.

"Komünistler ve anarşistler de karşı ateş açtı mı?"

"Hem de nasıl. Kendileri vurulmadan önce iki milyon insanı vurdular."

"Tam bir hengâme."

"Hem de ne hengâme." Teğmen not alırken mırıldanıyor.

"Evet. Buna Insulinde Tufanı diyorlar."

"Kafasından vurulan başkaları oldu mu? Karşı taraftan."

"Ah, birçok kişi. Kral bile kafasından vuruldu ya da atla çiğnendi. Ya da boğuldu. Farklı söylentiler var. Gayriresmî bir infazdı." Başını iki yana sallıyor. "Neyse ki o gerçek kral değildi. Kralın yeğeniydi sadece."

"Gerçek kral tahttan çekildi ve Graad'da risk sermayedarı olarak uzun ve verimli bir hayat sürdü."

"Akıllı kralmış."

"Evet, Kral Guillaume kötü imajın kokusunu iyi alırdı. İmajı şey olmadan, ne derler ona, çizilmeden önce kaçtı. Neyse, Gil canını kurtardı ve yerine yeğeni Frissel öldürüldü..."

"Onunla birlikte muhteşem faşistlikteki on binlerce şövalyesi de öldürüldü. Vahşi dönemlerdi."

"Tırsak kralmış."

"Ben riskten kaçınan demeyi tercih ediyorum. Kral Guillaume külyutmazdı. İmajını sarsacak bir felaketin kokusunu alabilirdi. Sonuçta o canını kurtardı ve yerine yeğeni Frissel öldürüldü..."

"Krallar umurumda değil. Bana bir şey daha anlatın..."

"Kafadan vurulma konusunda mı?" Gülümsüyor.

"O kralı severdim. Siktiğimin komünistleri..."

"Hangisini? Esasında, önemi yok. Kral Guillaume her daim benim favorimdi. İmajını sarsacak bir felaketin kokusunu alabilirdi. Sonuçta o canını kurtardı ve yerine yeğeni Frissel öldürüldü..."

"Ben de bir tufan yaşadım. Kafamın içinde." (Kafana işaret et.)

"Evet, akut tiyamin eksikliği, alkolizm ile azıtabiliyor." Yeşil gözlerini kırpıştırıyor. "Azıtması demek kötüye gitmesi demek."

"Evet, anlıyorum. Jeopolitik sorular tufanı."

"Daha fazla insanı kafasından vurmaları lazımmış o zaman."

"Meslektaşımın sözleri RHM'nin resmî görüşlerini yansıtmamaktadır." Teğmen notlarına bakarak konuşuyor.

"Merak etmeyin, Kras Mazov 15 milyon kişiyi kafasından vurdu. Ama ta Graad'daydı bu."

"Trajedi bu."

"Evet, kızıl tufan. Buna Insulinde Tufanı diyorlar."

"Onlar külliyen kafasından vurulmuş diyebilir miyiz?"

"Bittabi. Onları Ozonne'da toplu mezarlara yığdılar. Eh, bir daha da kimseler duymadı."