Konuşma · İRADE

Hıh... Hayır, Bay Netice. Analitik becerilerin oldum olası kısıtlıydı zaten. Bu, kadının suçu değil. Ama yine de...

Amanın.

Bir şeylerin yolunda gitmediğini anlamıştım...

Daha erken fark etmediğim için kusura bakma. Bunun için senin de bilinçli bir şekilde çaba göstermen gerekiyor.

Kim, ben mi?

Evet, sen. Senden bahsediyor, aşağılık yalaka!

Senden de.

Ben mi? Hadi lan oradan, ben sağlamım.

Kim, ben mi?

Evet, senden bahsediyor, kas kafalı mal.

Senden de.

Ben mi? Bu sefer ne yaptım ya?

Kim, ben mi?

Evet, senden bahsediyor, oynak göt.

Senden de.

Ben mi? Olmaz öyle şey. Taş gibiyim ben moruk.

Kim, ben mi?

Evet, sen. Senden bahsediyor, başımızın belası.

Senden de.

Ben mi? Ben ne yaptım?

Tıpkı geçen sefer olduğu gibi, açık kahverengi gözleri sana çevriliyor... Sigara dumanının kadının dudaklarından yükseldiğini hissediyorsun. Kadın hâlâ çok güzel...

Merak etme. Seni, onun güzelliğine karşı koruyacağız. Onun o manyetik, etkileyici karakteriyle baş edebilmen için sana rehberlik edeceğiz.

Yalanlarının perdelediği gerçekleri okuyacağız. Korunduğunuzu unutmayın. Akıllı bir adam olduğunuzu unutmayın.

Seni uyarıyorum: O gümüş renkli tulumun hemen altında, uzun bacaklarını saran harika adaleler var...

Diskocu Oranje Güzeli... Elini onun sırtına koymak ve aşağı doğru kavislenişini hissetmek istiyorsun.

Neler... oluyor?

Hiçbir şey. Sadece zaman akıp geçiyor. Endişelenme.

Aptal değilsin sen.

Sıra dışı bir şey olursa anında bilgilendirileceksin.

İçine çektiğin havanın soluk borundan geçişini, kalbinin atışını hissediyorsun. Sen bir dedektifsin; dedektifliğini yap hadi.

Ben şu an... büyüleniyor muyum?

Kadın, dirseklerini beline bastırıyor ve başını yavaşça çeviriyor.

Saçları, omuzlarını süpürürken belli belirsiz bir sürtünme sesi çıkarıyor.

Gözlerini kaçır.

O tuhaf an son buluyor. Çok değil, en fazla 2,2 saniye sürmüştür.

Kadın sana bakıyor, zaman yavaşlıyor. Yüzünün üçgenimsi yapısı yavaşça yorgun bir gülümsemeye evriliyor...

"Çok da bayıldığım bir konu değil ama..." Sigarasının külünü silkiyor. "Peki madem."

"Kafasında niye bir mermi vardı?"

"Mermi mi?" Sessizlik oluyor. Çatılan kaşları ortada birleşiyor. "Onu bir de vurmuşlar mı?"

Burada herhangi bir tiyatroculuk performansı sezmiyorum efendim. Duraksaması doğal ve içten.

"Kıyafetlerini çıkarmışlar, üzerine bir de vurmuşlar mı..."

"Adamı astıktan sonra mı demek istiyorsunuz?"

"Aklım karıştı. Çok pardon."

"Benim de karıştı. Kurbanın ayrıca silahla vurulduğundan haberdarsınız, öyle değil mi hanımefendi?

"Olaylar, kafa karıştırıcı bir hâl almaya başladı... Ben onun asıldığını sanıyordum. Asılma esnasında orada değildim. Tam olarak ne olduğunu bilmiyorum. Bana anlattıkları kadarını biliyorum... Bir de barmen Sylvie'nin söylediklerini."

Bu iş senin de aklını karıştırmaya başladı ve bu durum bizim hiç hoşumuza gitmiyor. Geçtiğimiz pazar akşamı neredeymiş kendisi?

"Tüm bunlar olurken sen neredeydin?"

"Korkudan sinmiş vaziyetteydim. Aşağıda, Sylvie ile beraber bir köşeye sinip saklandık."

Kurcalama.

Madem nezaket icabı bir şeyler kurcalanmayabiliyor, daha en baştan niçin gidip mermiyi adamın vücudundan çıkardın? Neyse, öyle olsun...

İnsan, bu cevap karşısında ne düşüneceğini bilemiyor.

Kadın yorgun. Fazla üzerine gitme.

"Adamı astıktan sonra mı demek istiyorsun?"

"Aklım karıştı. Çok pardon."

"Kurbanın ayrıca silahla vurulduğundan haberdarsın, değil mi hanımefendi? Hem de ağzından?"

"Onu orada görmek..." (Avluya işaret et.) "Senin için çok zor olmalı."

"Hem de nasıl," diyor acı acı. "Harika bir manzaram vardı. Gerek çatıdan olsun, gerek banyonun penceresinden. Gerekse rüyalarımda..."

Acıyla karışık bir utanç. Canını yakıyor. Teğmene bakıyorsun...

Küçük bir adım atıp yaklaşıyor.

"Bizi arayan sizdiniz. RHM'yi..."