Konuşma · FİRARİ

"Sığınak kapısını sen mi kapadın?"

"Evet." Nefesini bir hırıltıyla veriyor. "Ve sonra sen açtın... Nasıl becerdin?"

"Geleceğimi nereden biliyordun?"

"Gerici rock'çı müziği." Kuzeyi işaret ediyor. "Denizden müziğin sesi geliyordu."

"Sana Hüzün FM'i çalmamalıyız demiştim."

Hiçbir şey söyleme.

"Faşistler rock and roll konusunda haklıydı. Yozlaşmış, ilgi orospuluğu, zihinsel hastalık müziği."

"O rock müzik değildi. O Hüzün FM'di!"

"Hüzün FM, öyle mi? O kanaldan hep nefret etmişimdir. Duygusuz, devrim karşıtı ağıtlar... Hüzün, burjuvanın bir silahı ve zihinsel bir hastalıktır."

"Sıradan rock bile değildi, o bir..."

"Şşşşş! Bizi rezil ediyorsun."

"Gerici değildi. Havalıydı."

"Ama bunu söylemedin, Kim."

"Söyledim."

Sana, "çalmamalıyız" dediği bir dünyadayız. Başka bir dünya yok zaten.

"Öyle bir şey demedin, Cuno. Teknede değildin bile."

"Siktiğimin ihtiyarı... İlla müzik açacak..." Fısıldıyor, tedirgin.

Teknik olarak bu geleneksel rock değildi. Daha çok kendine has ezgilerdi.

"Sana bok gibi rock müziği çalmamanı söylemiştim."

"Tekne motoru." Kuzeyi işaret ediyor. "Denizden sesi geliyordu..."

"Jeneratöre yakıt koydum. Sonra konsolu kullandım."

"O konsolu yakmalıydım..." Kafasını sallıyor.

"Beyefendi, konuşabilmemiz için silahı bırakmanı rica ediyorum. Ben polisim." (Devam et.)

Teğmen tabancasını kılıfından çıkarıyor.

"Sen abartılmış bir gece bekçisisin." Gözlerinin içine bakıyor. "Bu bir beylik tüfeği. Onu ancak aynı rütbedeki bir düşman komutanın önünde bırakırım."

Dirsekleri silahın kabzasında duruyor, şu anlık sakin ama her an eline alabilir. Silahı iyi biliyor gibi görünüyor...

Haznede şarjör görmüyorsun.

Bağır ona, hemen! BAĞIR!

"Şarjörün bile yok."

"Haklısın. Namluda bir mermim var neyse ki."

Ah, bekle. Evet.

Gür kaşlarını nasıl kaldırdığına bir baksanıza. Bu bir yalan. Silahı boş.

"Bil bakalım ne diyeceğim? Düşman komutanı benim."

"Oğlancı ordusunun üst düzey yöneticisi. Bende kalsa nasıl olur dersin? Gerçek bir katilde kalsa... Gerçek bir briscade."

Teğmen tabancasını adamın alnının tam ortasına doğrultuyor.

"Hemen yere bırakın, beyefendi."

"Yoksa beni sorgulamadan kafama mı sıkacaksın?" Bir anlık sessizlik oluyor. "Silah umurumda değil. Anca bir değnek olur zaten."

"Mermisi yok." Yaşlı adam silahı dikkatsizce yere bırakıyor ve yerdeyken ona bakıyor.

Kumun üzerinde kesilmiş bir uzuv gibi duruyor.

Bakmaya devam ediyor, buruşmuş dudağı sessiz şekilde hareket ediyor... Tuhaf bir keder, bir şarkı gibi.

Boş ver.

Yaşlı adam naylon pelerininin kapüşonunu geriye çekiyor ve gökyüzüne bakıyor.

"Ne dedin?"

"Gelecek sana yalnız kalmayı öğretir."

Şimdiki zaman...

"Şimdiki zaman..."

"Şimdiki zaman da korkmayı ve soğukkanlı olmayı." Yaşlı adam naylon pelerininin kapüşonunu geriye çekiyor ve gökyüzüne bakıyor. Gökyüzü mavimsi gri, denizin renginin aynısı.

Söylemesine izin ver.

"Siktir lan, Cuno hayattayken imkânı yok..." diye mırıldanıyor. Parmağı, ceketinin cebinden firariyi işaret ederken yaşlı adama dönüyor.

"Dedektif Cuno, Kiejl A9'unu tam o senin sikik kafana doğrulttu ve hemen silahını bırakmazsan onu patlatacak!" Doğrulttuğu parmağı cebinin içinde hareket ediyor.

Kelimelerine yüklediği keskinlik ve cebindeki harekete rağmen çocuk hiç ikna edici değil.

"Bir çocuk bana silahımı bıraktırıyor..." Kendine gülümsüyor. "Silah umurumda değil. Anca bir değnek olur zaten."

Cuno'nun silahı olduğuna inanması ihtimal dâhilinde bile değil. Belki de ulaşabileceği en iyi son budur?

"Peki, sende kalsın... ama konuşurken bana doğrultma."

"Sizi faşikler, yalnız kalınca böyle zavallısınız işte..." Burnunu çekiyor. "Silah umurumda değil. Anca bir değnek olur zaten..."

"Mermisi yok." Yaşlı adam silahı dikkatsizce yere bırakıyor ve öylece yerdeyken ona bakıyor.

"Yine karşımda eş‑cinsellikle derdi olan bir geveze var."

"Senin merkezci hassasiyetlerine mi dokundum? Sen insanları copla döverek öldürüyorsun, siktiğimin köpeği!" Yaşlı adam tükürüyor.

"Briscade ne oluyor?"

"Sen olmadığın kesin. Neyse, benden ne istiyorsun?"