Konuşma · IVIR ZIVIRCI ROY

"Girdap mı? Çok ilginç."

"Evet, çok tuhaftı. Ne olduğunu anlamadım ama bir anlamı olduğunu biliyorum."

"Bu, sürücünün kim olduğu hakkında bir bilgin olmadığı anlamına mı geliyor?"

Başını yavaşça yana sallıyor.

"Sonun gelmekte olduğunun bir işareti daha... Beni buraya getiren kader olmalı. Şu girdaptan biraz daha bahsedebilir misin?"

"Son... Emin değilim. Daha çok büyük ölçekli bir dönüşümün işareti gibiydi. Tüm barakayı titretti."

"Girdap daha da büyüyecek. Sonun ayrılmaz bir parçası bu."

"Son, sabit bir duruma gelinmesini gerektirir ama biz deneyimlerimizden görebiliyoruz ki her şey hep dönüşüm içerisinde. Hâliyle bir son olamaz."

"İyi de bunlar, bizim kıt duyularımızla edindiğimiz bir avuç deneyim. Bizim, bırak görmeyi, hayalini dahi kuramayacağımız karanlık güçler var etrafta."

"Karanlık her zaman aydınlıkla dengelenir. İkisi de öne geçemez. Döngü devam eder." Kollarını konuyu kapatırcasına kavuşturuyor ve yüzünü başka bir yere dönüp tekrar ışık gösterisine odaklanıyor.

Roy'un kafası iyi mi, iyiyse ne kullanıyor?

Zihin akışı devam ederken ışığın hareketleriyle rahatlıyor ve büyüleniyor mu? Şanslı herif, muhtemelen Pirholidon almış. Sokakta bulması zor...

Pirholidon mu? Nedir o?

Askeriyenin radyasyon hastalığı tedavisinde kullanmak üzere geliştirdiği bir ilaç. Psikedelik yan etkileri var ve ayrıca gözlerini sarı yapıyor!

"Burası çok mu sıcak, bana mı öyle geliyor?" (Etrafına bak.)

Başını yana eğiyor. "Dükkânı konforlu bir sıcaklıkta tutmaya çalışıyorum."

Sesinde hafif bir gücenme var. İlginç...

Yeleğindeki o üçgen işaretlerin... bir anlamı olduğu hissine kapılıyorsun. Sanki senin ceketindeki halojen dikdörtgene benziyorlar.

"Yargılamıyorum, yalnızca merak ediyorum. Ben de muhtemelen hafızamı yitirmeden önce tonla Pirholidon kullandım."

"Halk Yığını temizliğinden beridir almak zorundayım," diye cevap veriyor, ses tonundan dikkatli olduğunu anlıyorsun. "Acil Yardım Tugayı'ndaydım."

Bugünlerde fiziksel acısını değil, zihinsel ve duygusal acısını dindirmek için alıyor.

"Radyoaktif malzeme temizliği zor olmuştur herhâlde."

Çekiniyor. "Herkesin tüm bu olayları unutmuş ve kimsenin Yığın'ı onarmaya veya baştan yapmaya çalışmamış olmasının bir sebebi var."

"Bir ton hayal kırıklığı, çoğu kanserden bir sürü erken ölüm... Elimizden geldiğince temizlerken bile başımıza gelecekleri biliyorduk."

"Jeneratör arızası kimin suçuydu?"

"Hiç kimsenin, herkesin..." İç çekiyor ve başını sallıyor.

Ne kadar çok acı çekilmiş.

"Bir grup fakir insan büyük umutlarla ilkel bir nükleer reaktör kurmuş. Ne olacaktı ki?"

"Bana şu üyesi olduğun Acil Yardım Tugayı'ndan biraz bahset."

Turuncu güvenlik yeleğindeki beyaz üçgene işaret ediyor. "Tamamen gönüllü olarak, kendi kendimize kurduğumuz bir kuvvettik. İtfaiye ekiplerinin sızıntıyı kontrol altına almasına yardımcı olmaya çalıştık."

İşaretin üzerinde gamma radyasyonu çizgilerini kapatan kırmızı bir kan damlası var.

Bu herif sağlam. Saygı duydum.

"Küçüklüğümden beri nehrin kenarında yaşıyordum. Esperance... Yardım etmeden, bir şeyler yapmadan berbat oluşunu izlemeye gönlüm el vermedi."

"Lakin gönüllü kuvvetlerin elinden gelen bir şey yoktu. Nehrin çamurunda yıllarımızı harcadık, yıllarca hasta olduk..." Dönen ışıklara bakıp duruyor.

"İkinci el dükkânı işletmeye nasıl başladın?"

"Temizlik 15 yıl önce oldu. O zamanlar gençtim. Sonralarda küçük teyzem ölüp bana bu barakayı ve içindeki çer çöpü bıraktı."

"Ben de Martinaise'e geldim. İnsanlar bana buraya gelmememi, buranın bir bok çukuru olduğunu söyledi. Ben de dedim ki; arkadaşlar, burada daha yeni bir nükleer yığın patlaması yaşadık. Faubourg'den olabildiğince uzaklaşacağım. Yine aynı şehir ama..." Omuzlarını silkiyor.

"Halk Yığını mı? O nedir?"

"Kötü bir fikir... Birkaç fakir solcu, yetersiz hizmet alan topluluklara ucuz elektrik götürebilme umuduyla bir parçacık bozunumu jeneratörü inşa etti. Arızalandı. Her tarafa radyoaktif atık saçıldı, muhtemelen sizin de içinizde biraz var."

Halk Yığını, faaliyete girmesinin hemen ardından arızalanan ve Esperance Nehri'ne radyoaktif atık salan bir Tip U parçacık bozunumu jeneratörüydü.

Parçacık bozunumu jeneratörü nedir?

İlkel bir nükleer reaktör. Yığın da denir.

Neden arızalandı? (Sonuçlandır.)

Emniyet vanasındaki bir üretim hatası, buhar basıncının türbine salınmasına sebep oldu ve patlamada yakıt tankı da hasar gördü. Felaketin gerçekleşmesinde hem mali kısıtlamalar hem de hatalı tasarım rol oynadı.

Neden Halk Yığını deniyor?

İnşasına Revachol Komünü zamanında başlandı. Komün yıkıldıktan sonra halk devam ettirdi, Batı Revachol'da ucuz bir enerji kaynağı olmasını istiyorlardı.

Tabii sonu iyi olmadı.

"Anlattığın için teşekkür ederim." (Sonuçlandır.)

Omuzlarını silkiyor. "Teori, hikâyeden daha çok hoşuma gidiyor. İleri gidiyor, girdap gibi dönmüyor."

Aynen... O girdaplara girmek gerek kardeşim.

"Rahat ol dostum. Ben de rahat bir polisim, ne kullanıyorsan biraz yolla yeter." (Göz kırp.)

Somurtuyor. "Pirholidon benim... Halk Yığını felaketinden beridir kullandığım bir şey işte." Söylediklerine dikkat çekmek istiyormuş gibi öksürüyor.

"Acil Yardım Tugayı'na üyeydim. Radyasyon hastalığım için kullanmak zorunda kaldım."

(Kıyafetine işaret et.) "Yeleğindeki o üçgenler ne?"

Tereddüt ediyor. "Ben... Acil Yardım Tugayı'ndaydım. Halk Yığını felaketinden sonra kurulan var ya..." Söylediklerine dikkat çekmek istiyormuş gibi öksürüyor.

"Radyasyon hastalığım için Pirholidon almam gerekti. Az önce ima ettiğiniz buydu, değil mi?"

"Madde kullandığınız çok belli efendim."

"Seni kırmak istememiştim." (Konuyu kapat. Uyuşturucu istemiyorsun.)

Rahatlıyor. "Kırılmadım memur bey."

(Doğrudan konuya gir.) "Bugünlerde nereden Pirholidon alınır?"