Konuşma · IVIR ZIVIRCI ROY

"Hisselerinizden birazı karşılığında şuradaki modifiye sokak lambasını verebilirim. Buradaki en pahalı eşya o. İç mekân ışıklandırmada bir numara."

Her şey paha değil. Bu lambanın tanınır bir markası bile olmadığına bahse girerim. Perseus Black kıyafet gibi giyip gezerek insanların dikkatini çekebileceğin bir şey de değil.

Yine de sonuçta fiziksel bir varlık. Bunun hiç önemi yok mu?

Tabii var. Katiyen almamalısın demiyorum ama önce, aldıktan sonra ne yapacağımızı düşünelim. Fikri olan var mı?

Enstalasyon yapalım. Bir dış mekân lambasını iç mekâna getirmenin anlamını sorgulamaları için insanları davet edelim. Yıkılacak çokça bariyer ve keşfedilecek bolca konsept var. Tabii parasıyla...

O lambayla bir topa vurduğunu düşünsene, ne kadar uzağa fırlar! Bu tür işler, sporculara şirket sponsorluğu kazandırır.

Böyle bir elektrik işinden öğrenilecek çok şey var. Sırlarını çalıp, insanlara satacağın modifiye bir sokak teknolojisi serisi üretebilirsin.

Tam bir dönüşümden geçmiş. Anlatacak çok deneyimi var, ihtiyacı olan tek şey bir mecra. Uyanık gezerler bu ruh ışığının sayıklamalarını dinlemek için para vermez mi?

Sana kalmış. Getiri potansiyeli olduğunu düşünüyorsan buyur. Yalnızca, bu hisselerin hiçbir şey yapmana gerek kalmadan bile bir servete dönüşmekte olduğunu unutma.

"Bu hisselere karşılık verebileceğin başka hiçbir şey yok mu?"

"Ne yazık ki burada o kadar değerli başka hiçbir şey yok. Ayrıca yiyecek içecek alabilmek için biraz da olsa gerçek para kazanmam gerekiyor."

"Tamam, güzel, potansiyeli var gibi görünüyor."

"Daha yakından bakın. İnce işçiliğinin kalitesini göreceksiniz. Bu arada başka bir sorunuz var mı?"

"700 reále satıyorsun, değil mi?"

"Evet." Başıyla onaylıyor.

"Emin değilim. Kesinlikle değerlendireceğim ama."

İyi dedin. Bununla vaktimi harcamayayım o zaman.

Henüz kesin olarak vazgeçmeyelim. Belki buradan ticari bir teşebbüs çıkar. Fikri olan var mı?

"Hisseleri almak ister misin? Biraz indirim veya ücretsiz ürün alabilirim diye umuyorum."

"Olmaz. Para kazanmam gerekiyor. Burası her şeyden önce bir iş yeri, yardım kurumu değil."

"Peki dükkânını desteklediğimi duyursam? Kaşemi bassam mesela?"

"Alınmayın ama pek işime yarayacağını zannetmiyorum. Sizinle bir ilgisi yok, sadece benim müşterilerim... sizi tanımazlar."

Haklı. Onun müşterileri çaresizler, serseriler ve sıkıntıdan dükkân gezen insanlar. Yüksek kültürü anlamazlar. Satın aldıklarıyla yücelmek istemezler. İstedikleri tek şey çeri çöpü ucuza almaktır.

"Hisseleriniz karşılığında bir şeyler verebilirim. Diğer konulara girmeyelim."

"Anlıyorum. Denemeye değerdi."

"Tabii. Hisseleriniz karşılığında bir şeyler verebilirim. Diğer konulara girmeyelim."

"Sattığım hatıra rozetini geri almak istiyorum."

"Tabii. Neyse ki hâlâ elimde. 3,30'a verebilirim."

"3,30 mu? İyi de ben 3,20'ye satmıştım..."

"Evet, öyle ama ikinci el dükkânları de böyle para kazanıyor." Başını yana eğiyor, bekliyor. "Alacak mısınız?"

"Alamayacağım, şu an üzerimde para yok."

"Siz bilirsiniz memur bey ancak uzun süre elimde tutacağıma söz veremem."

Rozeti satın al.

"Buyurun memur bey." Rozeti sana uzatıyor. "Yardımcı olabileceğim başka bir şey var mı?"

"Kaset çalmak için bir cihaz arıyorum. Polis işleri..."

"Kaset mi? Bu işe uygun seyyar teypler satıyoruz. Raflara bakabilirsiniz."

"Evet, seyyar teypler hâlâ rafta."

"Alıcı‑verici için geldim. Hâlâ elinde mi?"

"Şimdilik evet."

"Şeyimi... kayıp tabancamı tekrar sormak istiyordum."

"Elbette."

"Olayları anlattığın için teşekkür ederim. Şimdi başka bir konudan bahsedelim."

"Tabii, olur."

"Bu alıcıyı nereden bulabilirim, biliyor musun?"

"Üzgünüm memur bey ama nereli olduğunu veya nereye gittiğini bilmiyorum."

Samanlıkta bir iğne... Şu an elinden gelen hiçbir şey yok. Yapabileceğin tek şey Evrart'ın yalan söylemediğini ve sendikanın kadını bulabileceğini ummak.

Samanlıkta bir iğne... Şu an elinden gelen hiçbir şey yok. Bir şekilde denk gelebileceğini umacaksın.

"Alıcı da polis miydi?"

"Polis gibi görünmüyordu ama kendine Aynasız deyip durdu. Tuhaftı. Silaha olan ilgisinin biraz... takıntılı olduğunu gördüm. Yine de silahtan da kadından da kurtulacağıma sevindim."

"Açıkçası kadın korkunçtu."

"Bir saniye, bakalım durumu anladım mı..." teğmen sana dönüyor, "Halk Milisleri'nin size tahsis ettiği beylik tabancayı sattınız ve şimdi de bir sivil, elinde sizin silahınızla Martinaise sokaklarında geziyor."

Teğmenin yüzündeki ifadeden ne düşündüğünün anlaşılmaması bir mucize.

"Belki fedailik yapmak istiyordur, işimizi bizden daha iyi yapabildiğini göstermenin peşindedir."

"Şehrin bu kısımlarında mümkün. Onu bulup adaleti eline almaktan vazgeçirmeliyiz." Endişeyle etrafına bakınıyor.

"Özür dilerim. Silahımı sattığım için özür dilerim."

İç çekiyor. "Evet, iyi olmadı. Umarım cinayet soruşturmasından çok sapmadan bu rezaleti düzeltebiliriz."

"Bu rezalet" derken kastettiği senin rezilliğin.

"Benim de hoşuma gitmedi. Ya suç işleyip Halk Milisleri'ne yıkmayı planlıyorsa?"

"Haklısınız, bize iftira atmak istiyor olabilir. Onu bulmalıyız." Endişeyle etrafına bakınıyor.

"Bunun tek bir açıklaması var: Tutkulu hayranlarımdan biri olmalı."