Konuşma · IVIR ZIVIRCI ROY

EŞYALAR sekmesindeki eşyalarını satarak para kazanabilirsin ama dikkatli ol, ileride sattığına pişman olabilirsin.

"Bu arada... sende, şey, hiç silah var mı? Polislerin taşıdıklarından mesela."

"Bugün bir kadın gelip aynı soruyu sordu. Ben de sizin birkaç gün önce rehin bıraktığınız tabancayı sattım gitti."

NE? Satmış mı?!

Burası bir ikinci el dükkânı... Zaten daha önce bu adamla tanışmışsın gibi hissediyordun. Of...

Teğmen ağırlığını diğer ayağına veriyor, tetikte olduğunu anlıyorsun.

"Bugün bir kadın gelip aynı soruyu sordu. Ben de sizin birkaç gün önce rehin bıraktığınız tabancayı sattım gitti."

"Soruşturmamda bana yardımcı olabilirsin."

"Sanmıyorum ama sormak istediğiniz bir soru varsa cevaplamaya çalışabilirim."

"Aslında soracaklarım bu kadardı."

Rehincinin gözleri duvarda dans eden ışıklara dönmüş bile.

"Bir cesedi ağaçtan indirmeme yardımcı olabilir misin?"

"Pansiyonun arkasındaki cesetten bahsediyorsunuz sanıyorum." Önce dans eden ışıklara, sonra sana dönüyor: "Platformlu bir kamyonetim veya ona benzer bir şeyim yok..."

"Limandaki insanlara bir sorun. Belki işçilerden biri size yardımcı olabilir."

"Yakın zamanda asılan adamla ilgili bir bilgin var mı?"

"Elimden geldiğince her türlü ölümden uzak duruyorum. İşime zararlı, herkese zararlı."

Hiçbir şey bilmiyor.

Senin her gün gördüklerini görmeyi kimse sevmiyor.

"Sendika lideriyle hiç iş yaptın mı?"

"Birkaç kez dükkâna uğradı." Tembel bir şekilde omuzlarını silkiyor.

O tembellik müthiş temkinliydi.

"Bir şey aldı mı?"

"İlk gelişinde fevkalade cafcaflı bir kâğıt tutucu aldı. İkinci gelişinde hiçbir şey almadı."

"Bu konuda başka sorularım var."

İsteksiz bir şekilde başıyla onaylıyor.

"Seninle sendika konularını hiç konuştu mu?"

"Denedi. Liman işçileriyle olan işlerimde iki taraf için de yararlı olacak bir anlaşmaya varmak istiyordu. Onu dinlemeyi kibarca reddettim."

"Yani ne tür bir anlaşma yapmak istediğini bilmiyor musunuz?" Teğmen şüpheli bakışlarla rehinciyi süzüyor.

"Söylediğim gibi, onunla konuşmayı reddettim. O yüzden bir defa daha geldi. Yine o yüzden üçüncü bir defa gelmedi."

"Ne tür bir anlaşma?"

"Neden onun hakkında konuşmak istemiyorsun? Sakladığın bir şey mi var?"

"Pek... hoş ziyaretler değildi. Küçük şehirlerin ağır topları, düzenledikleri olaylarda herkesin bir rol oynamasını ister."

"Ben de sonunda ilişkimi kestim. Ağır toplar devrilip yerlerine yenileri geçerken uzaktan seyretmeyi tercih ediyorum."

Bir anlığına çenesi kasılıyor, bakışları keskinleşip berraklaşıyor. Sonra tekrar rahatlıyor.

"Evrart'tan önceki başkan kaybolmuş diye duydum."

"Evet, çok tuhaftı. O başkan... Evrart'tan daha cana yakındı." Omuzlarını silkiyor. "Yine de sanırım sonuçta bir şey değişmiyor..."

Sendika lideriyle husumetinin bir hikâyesi var.

"Bana şu anki ağır top hakkında bildiğin şeyleri anlatmıyorsun."

İç çekiyor. "Önceki sendika başkanı Tiphaine Holly, daha cana yakın biriydi. Bazılarımız... neden bir dönem daha başkanlık yapmak için adaylığını koymadı veya siyasetten çekildikten sonra nereye gitti merak ediyor. Çok tuhaftı."

"Şehre gelen Wild Pines temsilcisini biliyor musun?"

Önce yanına, sonra ellerine bakıyor. "Wild Pines'ı pek sevdiğimi söyleyemem. Onların tatlı dilli sözcülerine de katiyen güvenmezdim. Neyse ki dâhil olmak için hiçbir sebebim yok."

"Bir saniye... Wild Pines'dan neden hoşlanmıyorsun?"

"Neden hoşlanayım ki?"

"Wild Pines temsilcisiyle tanıştın mı?"

"Hayır. Onun gibi insanlar, diğer herkesin dünyaya farklı bir açıdan... Wild Pines için yararlı olan açıdan bakmasını sağlıyor. Şimdi, başka sorunuz yoksa..."

"Pirholidon'unu benimle paylaşmak ister misin?"

"Buyurunuz abicim." Avucundaki büyük, şişe kapağı şekilli bir nesneyi uzatıyor. Çok tuhaf görünüyor...

Bu iyi bir fikir mi emin değilsin.

"Sağ ol kardeşim." (Pirholidonu al.)

Yere bakıyor. "Rica ederim."

Dur, neden emin olmayayım?

Çünkü bu bir radyasyon ilacı ve sen polissin, nükleer kıyamet sonrası hayatta kalmaya çalışan biri değil.

"Aslında fikrimi değiştirdim. Pirholidon'a ihtiyacım yok." (Pirholidonu almayı şimdilik reddet.)

"Kararınıza saygı duyarım memur bey. Yardımcı olabileceğim başka bir konu var mı?"

"Daha önce hiç denediniz mi?"

Senin adına endişeleniyor gibi.

Teğmen uzaklaşıyor, kenarda ıvır zıvırı inceliyormuş gibi yapıyor. Bu olaya dâhil olmak istemiyor gibi davranıyor.

"Sen bilirsin, ayakta durabildiğin sürece umurumda değil," diye düşünüyor.

Seni gammazlamayacak ama bu durum hoşuna gitmiyor.

"Sanırım bir defa denedim, hoşuma da gitti."