Konuşma · IVIR ZIVIRCI ROY

"Memur bey, el feneriniz..."

"Sakıncası yoksa lütfen el fenerinizi kapatın. Bazılarımız ışığa hassas."

"Işık hassasiyeti", tıp çevrelerince pek kabul edilen bir sendrom değil.

(Bitir.)

"Tam narkomanyak hareketleri..."

"El fenerinizi kaldırın, dedektif. Fenerinizin olması bir ayrıcalık, hak değil."

"Memur bey, lütfen. Cidden."

"Hayır, benim olayım bu." (El fenerini tutmaya devam et.)

"Pirho yüzünden öyle görüyorsun, el feneri falan yok."

"Ha, evet, kusura bakma."

"Teşekkür ederim."

"Merhaba, hoş geldiniz! Yardımcı olabileceğim bir konu varsa lütfen söyleyin."

"İlgilenmem gereken başka şeyler var." (Bitir.)

"Elinde hiç Col Do Ma Ma Daqua kaydı var mı?"

"Col Do Ma Ma Daqua mı?" Yüzünde şaşkın bir ifadeyle sana bakıyor. "Kusura bakmayın, ne ultrasonik seslerle... ne de kuşlarla ilgileneceğinizi hiç zannetmezdim."

"RHM'den istifa edip kriptozoolog olmayı düşünüyorum."

"Ne kadar ilginç! Ben Col Do Ma Ma Daqua'yı aramayı bırakalı uzun zaman oldu..."

"Eskiden artık müzik çalmak istemediklerine karar veren bir genç müzisyen grubunu tanıyordum, ilginç sesler arıyorlardı."

"Epey oldu ama... Sonra da arayıp sormadık işte."

"Kulağa çok havalı geliyor."

"Havalı olsa da olmasa da... Biri Col Do Ma Ma Daqua'yı kayıt altına almaya takmıştı kafayı. Türlü tuhaf şeyle ilgili bir sürü bilgisi olan tutkulu bir insandı, geri kalanımızı da arayışına katılmaya ikna etti..."

"Peki bulabildiniz mi?"

"Bulduk zannettik! Sıra dışı ses örüntülerinin kayıtlarını topladık, kıyasladık..." Kıkırdıyor. "Kesip birleştirdik ve buna 'Simfonia Col Do Ma Ma Daqua' adını verdik."

"Dinleyebilir miyim?"

"Ne yazık ki elimde... eski hayatımdan hiç kayıt yok. Hem de hiç! Ama ultrasonik sesler içeren ve aradığınız şey olabilecek bir kasetim var." Tezgâhın arkasındaki kasetleri karıştırmaya başlıyor.

Teğmen sana "Gerçekten buna vaktimiz var mı?" diye fısıldıyor.

"Çal o kuş şarkısını!"

Bir kutunun tozunu alıyor, kaseti çıkarıyor ve kasetçalara koyuyor. "Bu kayıt sahilde alındı. Aradığımız bir şeyler olduğundan değil, bir sabah oraya bir kayıt cihazı bırakmıştık."

"Aklınızda olsun, 200 kHz'in çok üstündeki bu sesleri insan kulağının duyabilmesi için çok yavaşlatmam gerekiyor. Ses... tuhaf gelecek." Kasetçaları açıyor. Hoparlörlerden pes bir uğultu yayılmaya başlıyor.

Uğultu güçlendikçe tonu değişiyor ama hep yapay geliyor. Nahoş düzeyde pes, sanki yalnızca hoparlörlerden değil göğsünün içinden de geliyor. Nefes almak zorlaşıyor...

Bu bir illüzyon. Nefes alışında değişme yok ve paniklemediğin sürece de öyle kalacak.

İçinde bir korku hissi beliriyor ve büyümeye başlıyor; ses, hem içinden geliyor hem de seni sarmalıyor. Sanki görüş alanının hemen dışında biri duruyor ve bu hisleri yaşamana sebep oluyor...

Tam da daha yüksek tonda; bazıları rastgele, bazıları örüntü oluşturan çeşitli sesler kulak zarlarına temas ederken "işte böyle" der gibi başını sallıyor.

Muhtemelen deniz kuşları, martılar vesaire...

"O ne?"

"Martı ve korsan martı. Şşş..." İşaret parmağını kaldırıyor ve başını hoparlörlere doğru eğiyor. Seslerin arasında yeni, çok tiz ve titrek bir ses beliriyor.

İşte bu! Gürültünün içindeki sinyal! "İnce fısıltı"...

Odak noktası olunca alçak sesleri dinlemek kolaylaşıyor ama sesler seni endişelendirmeye devam ediyor. Seslerden büyüleniyor ama aynı zamanda örüntü sürdükçe midenin bulanmaya başladığını hissediyorsun. Sonra bulantı yok oluyor, sahile vuran dalgaların seslerinde kayboluyor...

Kasetçaları kapatıyor. "Şimdi bu yeni hoparlörlerden dinleyince fark ettim ki bu, Col Do Ma Ma Daqua değil. Örüntüler yanlış... Fotonlar yanlış. Muhtemelen avcısının duyamayacağı bir tonda şakımaya çalışan bir böcek. Seher vakti sesleri yine de büyüleyici, değil mi?"

"Lütfen..." Yüzünde ızdıraplı dolu bir ifadeyle sana bakıyor. "Bu soruşturma sırasında bir daha deneysel dinleme yapmayalım."

"Martı mı?"

"Korsan martılar da var. Şşş..." İşaret parmağını kaldırıyor ve başını hoparlörlere doğru eğiyor. Yeni, tiz ve titrek bir ses beliriyor.

Yapma, yapma, boğulmak üzeresin, durman gerek...

"Yok ya sorun değil. Whirling'in önünde Col Do Ma Ma Daqua'yı duydum da tek duyanın ben olmadığından emin olmak istedim. Hadi başka bir konudan bahsedelim."

Garipser bir ifadeyle sana bakıyor. "Tamam," deyip kasetleri isteksizce yerlerine koyuyor.

"Evet, araştırmam için elzem."

"Hmm, pek bilimsel olmamış."

"Konu o değildi. 'Simfonia'dan sonra ofis malzemelerinin seslerine falan geçtik. Aramızda evrak işi becerebilen olduğunu zannetmiyorum ya..."

"Sadede gel. Elinde hiç kayıt var mı?"

Dudaklarını büküyor. "Emin değilim. Eski kayıtlarımızdan bile emin değildim ki artık onlar bende bile değil ama... Ultrasonik sesler içeren ve aradığınız şey olabilecek bir kasetim var." Tezgâhın arkasındaki kasetleri karıştırmaya başlıyor.

"Benim de normal insanlar gibi hobilerim var çünkü ben normal bir insanım."

"Yo, aksini iddia etmedim zaten... Eh, ben Col Do Ma Ma Daqua'yı aramayı bırakalı uzun zaman oldu..."

"Vay, Col Do Ma Ma Daqua'nın ne olduğunu bilmeni beklemezdim."

"Makul bir varsayım. Sadece... ben Col Do Ma Ma Daqua'yı aramayı bırakalı çok zaman oldu," diye cevap veriyor yüzünde hafif bir gülümsemeyle. "Eskiden tanıdığım bir genç müzisyen grubu vardı, artık müzik çalmak istemediklerine karar verip ilginç sesler aramaya başlamışlardı..."

"Son zamanlarda farklı sanat dallarıyla, deneysel şeylerle ilgileniyorum."

"Ne kadar ilginç! Ben Col Do Ma Ma Daqua'yı aramayı bırakalı uzun zaman oldu..."

"Radyo alıcı‑vericisi arıyorum. Sende var mı?"

"Alıcı‑verici mi? Evet, elimizde işinize yarayacak bir şeyler olacaktı."

Mavi bakalit kasalı, siyah yüzü inci dizili düğmelerle bezeli bir makine çıkarıyor.

Teğmen uzun ve titrek bir ıslık çalıyor...