Konuşma · KRİPTOZOOLOĞUN EŞİ LENA

"Merak etmeyin. Rica ettiniz, ben de inceleyeceğim."

"Teşekkürler, canım. Böyle emrivaki yaptığım için çok üzgünüm. Belki bu arada benim de sana yardım edebileceğim bir şey vardır?"

"Polis meselesine benziyor bu. Eşinizi bulmanıza yardım edeceğim." (Görevi üstlen.)

"Şu anda böcek avcılarının peşinden gitmeye zamanımız olduğuna emin misiniz?" Teğmen sabırsızca ayağını yere vuruyor.

"Bu da polisin işi."

"Evet ama yardımcı memurlar da bakabilir..." Gözlüğünü çıkarıp düşünüyor. Sonra, silmeden tekrar takıyor.

"Olur, kurban zaten bir haftayı aşkın süredir ölü. Bir oyalanmanın daha zararı olmaz."

"Ah, çok teşekkür ederim, memur beyler. Morell'den bir haber alırsanız ben buradayım."

"Yan görev gibi bir şey, bir ara yaparız."

İç çekiyor. "Madem öyle diyorsunuz."

"Söz verdim bile. Tutmam şeref meselesi."

"Bu kayıp bilim insanının esas soruşturmamızla bağlantılı olduğuna dair bir his var içimde."

İç çekiyor. "Hiç zannetmiyorum. Yine de gözümüzü dört açmanın zararı olmaz."

"Bir süreliğine asılmış adam kafasından uzaklaşmak iyi olabilir."

Bir iç çekiş. Gözlüğünü çıkarıyor, tekrar takmadan önce ceketine siliyor.

"Yani, adam bir haftayı aşkın süredir ölü..." Tamamlıyor. "Sanırım ufak bir oyalanmanın zararı olmaz."

"Ah, çok teşekkür ederim, canım. Morell'den bir haber alırsan ben buradayım."

"En iyi muhittir denemez ama birlikte seyahat eden iki yetişkin adam konusunda çok fazla endişelenmezdim ben."

Teğmen kadını telaşlandırmak istemiyor.

Çöz bu işi. Adamı bul. Şu son derece nadir böcekten bir kriptozooloji gizemi çıkacağı kesin...

Şu an alternatif bilim sana tam da lazım olan şey. Şu sıradan cinayet soruşturmasına renk getirsin.

Çöz bu işi. Adamı bul. Şu son derece nadir böcekten bir gizem çıkacağı kesin...

Evet, lütfen. Şu an bilim kurgu sana tam da lazım olan şey. Şu sıradan cinayet soruşturmasına renk getirsin.

"Durun, bu 'Gary' kim? Ona güveniyor musunuz?"

"Ah, canım. Öyle bir durum değil..." Gülümsüyor.

"Gary son derece vefalıdır. Eşimi gözümü kırpmadan ona emanet ederim."

"Kıyının öte tarafına geçilen kanal kapısı bozuk. Muhtemelen orada mahsur kalmışlardır." (Devam et.)

"Belki eşiniz bir maceraya atılmıştır?"

"Yok canım, olamaz! Gerçi daha önce de bir kez ayrı düşmüştük, Güney Safre'deki muson zamanı. Ama o zaman gençtik, Morell de hep gerekli önlemleri alır..."

"Tuzaklardan bahsetmiştiniz. Onlarla ilgili bir sorun olmuş olabilir mi?"

"Sanmıyorum, canım. Tuzaklar böceklere göre. İnsanların yakalanabileceği kadar büyük değiller. Neyse..." Etrafa bakınıyor.

"Lena, bir sorun mu var? Farklı görünüyorsunuz."

"Farklı mı... nasıl?" Sana doğru bakarken, gözlüğünün yarım ay camlarında yansıman beliriyor.

Soruya soruyla yanıt vermesi, mesela. Savunmaya geçmek huyu değil hiç.

"Bana anlatmadığınız şeyler var."

"Ben... yo. Öyle değil..." Cümleyi nasıl toparlayacağını bilemiyor.

"Nedir?"

"Şey... tuhaf bir his." Aşağı bakıyor, dudağını ısırıyor. "Bunu kimseye anlatmamıştım ama... sen polis memurusun."

Ve polis memuru soru sorduğunda cevap vermen gerekir.

"Çocukluğundan kalma güzel bir hikâye, sadece bir hikâye ya da bir hayal olabilir mi diye merak eder misin hiç?"

Omuzlarını kamburlaştırıyor, olduğundan da ufak görünüyor. Üzgün bir genç kız gibi.

"Insulinde fazmitini görmek, insanlara anlattığım bir hikâyeydi sadece. Bunun gerçek olup olmadığını pek düşünmüyordum."

"Fakat... Morell bana gördüğünüzü söyledi. Siz de söylediniz..."

"Morell bununla çok gurur duyuyor. Herkese anlatır..."

Yüreğinde korkunç bir sızı. Pişmanlık.

"Hikâye ikiniz için gerçek. Önemli olan bu."

"Hayır, canım." Başını sallıyor. "Dahası var. Morell hikâyemin, fazmitin varlığının delili olduğuna inanmaya çok hevesliydi..."

"Kriptozoologların Kraliçesi gibi bir şeydim sanki... Onun bu inancı, yıllarca beni de inandırdı."

"Kraliçe olduğuma. Olağanüstü bir lütfa şahit olduğuma."

"Ama artık ikimiz de yaşlanıyoruz ve o hâlâ sazlıklarda hasta hasta çalışıyor, fazmiti arıyor..." Başını sallıyor, hâlâ gözlerine bakmıyor. "Peki ya yanıldıysam? Sanırım yanıldım..."

Teğmen defterini açıyor ama bir şey yazmıyor.

Kendini gizliyor. Bunlar onun için zor konular. Sevgi meselesi bu; şiddet veya üçkâğıt değil.

"Hepsinde haklısınız. Benim de işime dönmem lazım."

"Evet, gitmem gerek. Zavallı Morell ateşlendi. Onu Jamrock'a eve götürmem lazım. Gary'ye de daha fazla rahatsızlık vermeyelim."

"Siz öyle yapın, ben de tuzakları bir kez daha kontrol edeyim."

"Cidden mi?"

"Ah, canım..." Sana bakıyor, endişeli. "Lütfen bir hayalin peşine takılma. Benden ve Morell'den ibret al."

Kimse seni fazmiti bulmaktan ALIKOYAMAZ.

"Gerisi epey can sıkıcı. Beni aydınlattığınız için teşekkür ederim." (Sonuçlandır.)

"Rica ederim, canım." Bir düğmeye dokunuyor ve sandalyesinin motoru vınlamaya başlıyor. "Sana yardımcı olabildiğime sevindim. Neticesi şey olsa da..." Cümle yarım kalıyor.