Konuşma · KRİPTOZOOLOĞUN EŞİ LENA

"Böyle olacağı belliydi..." Kim'in kendi kendine mırıldandığını duyuyorsun.

İşlerin çoktan çığırından çıkmış olmasına şaşırmadım, diyor.

"O hâlde, canım, sana minnettarlığımın nişanesi olarak ufak bir hatıra vereyim." Gümüşten yapılma bir kuş kafatasına geçirilmiş ince kordonlu bir kravat veriyor. "Bu bir kravat, Mesque'ten. Gümüş kısmı antikadır... Kriptozooloji camiası için çok kıymetlidir."

Kravatı tutan minik gümüş topuz, elinde sıcak bir his veriyor. Kuş kafatası şeklinde. Sekiz gözlü.

Vakit bulduğunda ona bu konuyu sorabilirsin. Muhtemelen bir kriptit. Ama tabii fazmit daha önemli...

"Destansı uzunlukta bir yürüyüş oldu."

"Cidden. Epey bir ayak işi. Partnerim bu tür şeylere bayılıyor..." Teğmen hâlâ soluk soluğa.

"Sana minnettarlığımın nişanesi olarak ufak bir hatıra vermek istiyorum." Gümüşten yapılma bir kuş kafatasına geçirilmiş ince bir kordon veriyor. "Bu bir kravat, Mesque'ten. Gümüş kısmı antikadır... Epey nadide."

"Soruşturmayla ilgilenirken yolumun üstündeydi."

"İşim bu, han'fendi."

"Araştırmamıza yardım ettiğin için çok teşekkürler, canım," diyor sevinçle. "Umarım seni çok fazla meşgul etmemiştir..."

"Ah, merhaba canım. Yine gelmişsin." Seni gördüğüne sevinmiş gibi.

"Ah, merhaba canım. Seni fark etmedim." Kafası meşgul bir hâlde sana gülümsüyor.

"Ah, merhaba canım. Seni fark etmedim." Kafası meşgul bir hâlde sana gülümsüyor.

"Eşiniz dediniz... Sık sık ortadan kaybolur mu?"

"Hah, işte! Hiç huyu değildir. Keşif gezilerini daima özenle planlar..."

Sık sazlıkların arasından serin bir meltem tıslıyor... İçlerindeyse tatlı, mahmur bir şey var. Sırtından aşağı doğru nemli bir ürperti süzülüyor. Etrafına bakındığında, hâlâ Whirling‑in‑Rags'desin.

"Fakat sizin daha önemli meseleleriniz var." Pencereden koya doğru bakıyor.

Kayıp aramalı keşif gezisinden daha mı önemli? Bilemiyorum... Keşif gezilerinden genellikle ilginç şeyler çıkar.

"Her şey yolunda mı?"

"Morell'in, yani eşimin Gary ile birlikte pazartesi gecesi dönmüş olması gerekiyordu ama hâlâ ortada yoklar ve onlardan hiç haber alamadım..."

"Kıyıda eşinize rastladık, hanımefendi. İşlerini bitirip geri gelecekti."

"O olduğuna emin misiniz? Ay, şükürler olsun! Ne aptalım." Gülümsüyor ama yüzünde hâlâ endişe var.

"Bir kriptozoologla evlenirken neyin içine düşeceğimi biliyordum tabii. Ama işte... Onun saha çalışmalarından dönüşünü beklemek hep sinir yıpratıcı oluyor..."

"Yine de bu sefer dönüşünün gecikeceğini tahmin etmeliydim. Insulinde fazmitini bulmak onun için çok önemli." Pencereden koya doğru bakıyor.

"Sanırım kıyıda eşinize rastladık, hanımefendi. Tuzak kurmakla meşgul gibiydi, pek konuşmadık o yüzden."

"Sanırım kıyıda eşinize rastladım. Meşgul gibiydi, pek konuşmadım o yüzden."

Ufak bir kayıp arama bulmacası, akşamdan kalmalığını unutturacak ilaç olabilir.

Duydun mu? Biri kayıpmış. Bu işte bir bityeniği olabilir!

Kayıp vakalarına bayılırım.

Doğrudur. Ön sevişmeyi atla. Şimdi karanlık sokaklara dalma, olağan şüphelileri silkelemeye başlama zamanı. Ayak işleri zamanı.

"Bu ikincil bir meseleye benziyor. Benim esas meselemle ilgilenmem gerek, daha sonra bu konuya döneceğim." (Bitir.)

"Tabii, canım. Muhtemelen yok yere evham yapıyorum. Ben buralardayım." Pencereden koya doğru bakıyor.

"Evet, anlatın bakalım. Eşiniz daha önce ortadan kaybolmuş muydu?

Biraz iyilik yapmak, akşamdan kalmalığını yatıştırır. En azından birilerinin işine yaramış olursun.

Neden ben kahraman olmak zorundayım?

Kanun âlemindeki itibarını geri kazanmak için. Şimdi gerçek bir polis memuru gibi sorular sormaya başla.

Kayıp vakaları benim tarzım değil.

Senin tarzın falan yok, görevin var. Şimdi gerçek bir polis memuru gibi sorular sormaya başla.

"Peki neden telefon açmanız gerekiyordu?"

"Evimize göz kulak olan genç hanıma gecikebileceğimizi haber vermek için. Morell'in, yani eşimin Gary ile birlikte pazartesi gecesi dönmüş olması gerekiyordu ama hâlâ ortada yoklar ve onlardan hiç haber alamadım..."

"Bir de belki o Morell'den haber almıştır diye umuyordum..." Yere bakıyor.

"Her şey yolunda mı, han'fendi?"

"Morell'in, yani eşimin Gary ile birlikte pazartesi gecesi dönmüş olması gerekiyordu ama hâlâ ortada yoklar ve onlardan hiç haber alamadım..."

"Ah, kendimi tanıtmadığım için bağışlayın. İsmim Lena. Eşimle birlikte, dostumuz Gary'nin yakındaki evinde kalıyoruz. Onlar yokken ben de buraya çay içmeye geliyorum."

"Tekrar merhaba, han'fendi. Neden telefon açmanız gerekiyordu?"

"Evimize göz kulak olan genç hanıma gecikebileceğimizi haber vermek için. Morell'in, yani eşimin, dostumuz Gary ile birlikte pazartesi gecesi dönmüş olması gerekiyordu ama hâlâ ortada yoklar ve onlardan hiç haber alamadım..."

"Bir de belki o Morell'den haber almıştır diye umuyordum..." Yere bakıyor.

"Eşiniz dediniz... Sık sık ortadan kaybolur mu?"

"Bir saniye." Yaşlı kadın, kafeterya müdürüne dönüyor.

Telaşlı olduğu, battaniyesinin yıpranmış kenarlarını çekiştirmesinden belli.

"Yakınlarda telefon kulübesi de mi yok?"

"En yakın telefon, kıyının ilerisinde. Kusura bakmayın hanımefendi." Kafeterya müdürü, özründe samimi gibi görünüyor.

"Peki, anlıyorum. Yine de sağ ol." Yorgun bir gülümsemeyle sana dönüyor. "Seni tekrar gördüğüme sevindim, canım."

Kadın gergin. Belki daha enerjik bir şeyler onu neşelendirebilir?

"N'aber, Lena? Nasıl gidiyor?"

"Lütfen kendini benim için yorma, canım. Birini arayacaktım ama Whirling'in telefon hattı çalışmıyor."

Belli belirsiz gülümsemesi, sana çaban için minnettar olduğunu ama aklının daha ciddi meselelerde olduğunu söylüyor...

"Sendika ofisinde telefon vardır sanırım ama oraya gidemiyorum, kıyının ilerisindeki telefon kulübesine de... Gary'nin de telefonu bozuk..." İç çekiyor.

Gizem falan yok. Klaasje'nin marifeti bu. Hattı o kesmiş.