Siyaset

"Bu güneş şeysi çok güzel, üzgünüm, ekleyecek bir şeyim yok..."

Teğmen gidişini seyrederken "Umarım bu size iyi gelmiştir, dedektif," diyor. "Hadi arayışımıza yeni bir bakış açısıyla devam edelim."

"Beklettiğim için üzgünüm."

"Hoş bir jestti," teğmen gülümsüyor. "Bizim için küçük bir şey ama onun için paha biçilemez. René'de bu fotoğrafın olduğunu muhtemelen bilmiyordu bile."

"Yakıt çevresel bir tehlikeydi. Bir şekilde ondan kurtulmam gerekiyordu."

"Geleceğin devletinin bir polisiyim."

"Sıradan bir şey, 'Yarın görüşürüz' falan muhtemelen."

"Eee, ben... bilmiyorum. Kazara oldu. Özür dilerim."

"Kıyametin elçisiyim."

"Sıradanlığın sıkıcı kıyılarında yol gösterici bir ışığım. Rica ederim, Martinaise."

"Eee... Evet, doğru." Şaşkınlıkla sana bakıyor. "Bunları bilmenize çok şaşırdım."

"Bu titreşim söz konusu vızıltıyı yaratıyor, evet," diye tamamlıyor teğmen. "Çok etkileyici."

"Tuhaf ama... makul sanırım." Sana yandan kısa bir bakış atıp dönüyor. "Sanırım siz de... arabalara fısıldayanlardansınız."

"Özür dilerim. Şarkı için özür dilerim."

"Her şey için gerçekten üzgünüm Sylvie."

"Biraz gevşe be güzelim... Sen hiç partilemez misin?"

"Hah, buna ne denir hiç bilmiyorum..."

"Sana yarının dünyasını göstermeye çalışıyordum. Sonun Büyük Paniği'ni..."