Rozmowa · Władczość

No dobra, to wyszło lepiej, niż się spodziewałeś.

„Masz rację. Nie znam”.

„Grzeczny piesek”.

Nic nie mów.

„Dobrze, dosyć już o tym”. (Zakończ).

„Taa... Jak tam sobie chcesz”.

„Co ją łączyło z tym najemnikiem?”

„Co ją z nim łączyło?! Nic ją z nim, kurwa, nie łączyło! On ją zgwałcił – to ich ze sobą łączyło!”

Coś tu jest nie tak. Jego gniew wyraża... zazdrość.

„To było zupełnie jak ten incydent podczas karaoke. I inne sytuacje z dziewczynami, które molestował”.

„Dobra, wystarczy tego. To wszystko nie ma żadnego związku ze śledztwem”.

„Mówiłeś, że imprezowaliście. Co miałeś na myśli?”

„A co według ciebie miałem na myśli?”

„Seks, narkotyki i karaoke?”

„Tak, tak i nie” – odpowiada, patrząc ci prosto w oczy. „Masz na ten temat coś do powiedzenia?”

„Czyli mówisz, że byliście sobie... bliscy?”

„Nie. Tylko się pieprzyliśmy, to wszystko” – oznajmia spokojnie. „Nie zamierzam wdawać się w szczegóły, jeśli o to ci chodzi. Więc zapnij rozporek”.

Naprawdę bardzo się starał, żeby udawać obojętność co do tego tematu. Nic więcej na razie tu nie zwojujesz.

I robi naprawdę dobrą robotę. Godny oklasków monodram pod tytułem „W dupie to mam”.

„Następne pytanie”.

„Cholera jasna, skończ z tym wreszcie...”

„Seks?”

„Taa. Właściwie tak”.

„Karaoke?”

„Taa, bez umiaru. Wszystkie piosenki”.

„Prochy?”

„Taa. Ćpaliśmy. Co ci do tego?”

Z niewyjaśnionego powodu dodajesz po nazwisku ofiary słowo „fajnie”, a oczy wychodzą ci przy tym z orbit niczym dzikiej bestii. Palce ci drżą, a na czoło występuje pot. Titus dziwnie na ciebie spogląda.

„Nie rozumiem, co w tym fajnego”.

„Nic” – odpowiada porucznik, spoglądając na ciebie z ukosa. „Mamy jeszcze tylko kilka pytań i pożegnamy się”.

To brzmi, jakbyś dostał zawału. Cokolwiek powiedziałeś, nie mogło być aż tak złe. Rozluźnij się, proszę.

„Tancerka disco i miss Oranje?”

„Jasne, czemu nie. Pewnie już ją widziałeś” – wskazuje kiwnięciem głową piętro.

„K-Klaasje?”

„Taa – blondynka. Wysoka. Mieszka dwa pokoje w bok od ciebie” – wskazuje głową piętro.

W mordę! Dziewczyna... Dziewczyna z piętra?! To nie może być ona. Wie, że zachlałeś na tyle mocno, żeby zapomnieć, że jesteś gliną...

(Kiwnij głową). „Jak się nazywa?”

„Nie chodzi o to, kto to zrobił, tylko o ofiarę. Potrzebuje pomocy”.

„Titus...” – spogląda na nią.

Przerywa w pół zdania. Dobra. Masz go w garści. Zdradzi ci to imię, ale na swoich zasadach.

„Chcesz jej pomóc, glino? Dobra, pozwolę ci jej pomóc – ale masz ją traktować z szacunkiem”.

„Bo jak nie... Jeśli będziesz ją przepytywał czy nękał...” – Titus przykłada pięść do swojej brody. „To zderzysz się z pociągiem załadowanym bólem, koleś”.

„Kobieta została zgwałcona. Potrzebuje pomocy. Musimy z nią porozmawiać”.

„Titus...” – spogląda na nią.

Przerywa w pół zdania. Dobra. Masz go w garści. Zdradzi ci to imię, ale na swoich zasadach.

„Chcesz z nią pogadać, glino? Dobra, pozwolę ci z nią pogadać. Ale masz ją traktować z szacunkiem”.

W sumie to graffito jakoś tak do końca to nie zniknęło, co?

O czym ty gadasz? Nie mów tego, nie czas na czepianie się.

„Gratulacje. Ja widzę tylko, jak siedzicie sobie i rozmawiacie o »cyckach Moniki«, podczas gdy mamy tu ofiarę gwałtu”.

„Z tym graffito to chyba kilka przegapiliście”.

„W mordę, byłem w Jamrock. Wygląda jak współczesny obraz. Dziesięcioletnie dzieciaki na ulicy, z bronią. Macie osiem różnych gangów walczących o władzę...”

„Nie, też jestem wielkim fanem piwa. I zajmowaniem się chuja robieniem zamiast pomagania ludziom”.

„Twierdzisz, że nie pomagamy ludziom?” – odstawia piwo. „Wykonuję tę robotę od dziesięciu lat! Zanim zebraliśmy tę paczkę, Martinaise było szambem”.

„Oni o tym nie wiedzą, stary. Nie było ich tu” – odwraca się do ciebie. „Mieliśmy po trzy strzelaniny w tygodniu. Umierające dzieci, wszędzie jebane graffito. A wy, psiarnia, nie pojawiliście się tu od lat trzydziestych”.

„Nie, nie. Ja też chleję na służbie. Wszystko mam w dupie, tak jak i wy”.

„Mów za siebie, stary” – odstawia piwo. „Interesujemy się tu wszystkim od dziesięciu lat! Zanim zebraliśmy tę paczkę, Martinaise było szambem”.

„Oni o tym nie wiedzą, stary. Nie było ich tu” – odwraca się do ciebie. „Mieliśmy po trzy strzelaniny w tygodniu. Umierające dzieci, wszędzie jebane graffito. A wy, psiarnia, nie pojawiliście się tu od lat trzydziestych”.

Wykluczyłeś już tyle złych opcji, że to aż wariactwo! Mowy nie ma, żebyś tym razem miał nie dać rady!

„Najpierw mówicie mi, że ktoś został zgwałcony, a potem nie mówicie kto. To jakiś idiotyzm!” (Tupnij).

„Przestań się tak podniecać. Nie musisz tego wiedzieć, okej? Już się tym zajęliśmy”.