Rozmowa · Władczość

Czujesz gdzieś głęboko w czaszce dziwne swędzenie. Tam, gdzie nigdy nie sięgnąłeś. Nigdy się nie podrapałeś...

Nie rób tego. Czujesz gdzieś pośrodku czaszki dziwne swędzenie. Tam, gdzie nigdy nie sięgnąłeś. Nigdy się nie podrapałeś...

Oddaj broń porucznikowi.

„Dziękuję” – odpowiada i wkłada broń z powrotem do kabury, a następnie rozgląda się po pomieszczeniu. „Nie ma powodów do obaw – mój partner lubi tego typu żarty. Ma mroczne poczucie humoru”.

Jest niesamowicie wdzięczny losowi, że broń wisi znów na jego pasku.

„Mroczne?” – olbrzym wybucha śmiechem. „Co to, kurwa, było, pajace? Nie widzieliśmy tu MOR-u od czterech lat, a teraz przysyłają coś takiego!”

„Ale wiedziałem, że tego nie zrobi. Wiedziałem, że wymięknie!”

„Nie, nie. Ja wciąż stawiam, że palnie sobie w łeb” – starszy facet powoli zaciąga się papierosem. „Wcześniej czy później. Widać to po nim”.

„Tak. Wróćmy do normalności. Udawajmy, że do tego wszystkiego nie doszło”.

„Nie myśl, że swoją nieudaną próbą samobójczą wzbudzisz u tych mężczyzn jakąś litość. Ani że prędko o niej zapomną”.

„Powtarzam – to był czarny humor” – odpowiada, po czym zwraca się do ciebie: „Może powinniśmy wyjść na świeże powietrze, żartownisiu? Zanim wrócimy do pytań? Bieganie zdaje się mieć na ciebie zbawienny wpływ”.

Tak! Uwalniaj tę serotoninę. Trzymaj te złe myśli w szachu.

„Jebana suka mnie zostawiła. Wiem to na pewno”.

„Ekhm...”

„Ha, ha, ludzie. Spodobał wam się mój żarcik?”

„Nie myśl, że swoją nieudaną próbą samobójczą wzbudzisz u tych mężczyzn jakąś litość. Ani że prędko o niej zapomną”.

„To moje myśli. To moja głowa”.

„Co, do kurwy nędzy...” – przygląda ci się uważniej, mrużąc oczy.

Kwaśny smak na ustach. Nieco piekący. Kiedyś, jako dziecko, dotknąłeś językiem barierki. To było zimą. Dawno temu...

„Co on, kurwa, wygaduje?”

„Jakieś pojebaństwo”.

„Nic. Oddaj pistolet”.

„Nie spierdolę tej sprawy!” (Palec na spuście). „Okażecie mi szacunek!”

„Rozwiążemy tę sprawę. Spójrz na mnie. Nie martw się” – odpowiada. Nagle sprawia wrażenie spokojnego. „Ta demonstracja w niczym nie pomaga. Ani trochę”.

Słyszysz, jak w niewielkim mechanizmie napina się sprężyna...

„Ma rację, bo ja to w sumie nawet chcę to zobaczyć”.

„Nie zobaczysz, stary. Za małe ma, kurwa, jaja!”

„No więc, khm. Oto była, khm... demonstracja”. (Oddaj broń, to się robi zbyt straszne).

„Dziękuję” – odpowiada i wkłada broń z powrotem do swojej kabury, a następnie rozgląda się po pomieszczeniu. „Więc... pytania?”

„Taa, ja mam jedno” – olbrzym wybucha śmiechem. „Co to, kurwa, było, pajace?”

„Nic. Po prostu zwykłe nieporozumienie. Wróćmy do pytań – oficerze?”

Jest wdzięczny losowi, że broń wisi znów na jego pasku.

Ale ja chcę wycelować w nich.

„Chcę wycelować w niiiich”. Ha! Przestań jęczeć.

Wszyscy umieją coś takiego zrobić. Ty jesteś wyjątkowy. Ty wycelujesz nią w siebie. No dalej, pokaż im.

„Zaufaj mi, Kim. Jestem zaledwie ciałem”.

„Zaledwie czym...?” – pyta, bo najwyraźniej nie dosłyszał ostatniego słowa. Mija krótka chwila ciszy, po czym...

„Nie boję się już. Wiem, co muszę zrobić”.

„Hmm...” – waha się. „Czyli co?”

Nie podoba mu się to, co mówisz. Mnie też nie.

„Wiem, co robię. Nie od wczoraj wykonuję policyjną robotę”.

„Policyjną robotę?” – pyta, przechylając głowę, jakby cię sprawdzał. Mija chwila. W ciszy. Po czym...

„Ale...” – odzywa się zmartwiony porucznik szeptem – „nie chcę dawać ci mojej broni”.

„Wszyscy się uspokójmy! To tylko demonstracja!” (Odwróć się do Kima). „Kim, poproszę broń”.

„Dlaczego? Przecież masz pistolet”.

„Dlaczego?”

„Potrzebuję Kima i jego broni do swojej demonstracji”.

„O czym ty, kurwa, gadasz. Broni?” – pyta gniewnie. „Nikt nie pozwoli ci wymachiwać tu spluwą”.

To tyle? Nic więcej nie mam?

No, cała reszta to były tylko ozdobniki, żeby ten numer z bronią zrobił większe wrażenie. Ale to się i tak może udać.

Próbowałeś już tego myku z bronią? Podobno myk z bronią jest świetny i daje fantastyczne rezultaty.

Masz pewnie rację. Pozostałe opcje są tylko na dokładkę. Żeby podkreślić myk z bronią.

Tym razem się uda. Wykluczyłeś już pierwszą, złą opcję, która nie zadziałała.

Okaż władczość, tak! WŁADCZOŚĆ! W twojej głowie biegną gorączkowe myśli.

Dobra, tym razem... to już NA PEWNO. Wykluczyłeś dwie złe opcje. Los jest po twojej stronie!