Rozmowa · Steban, student komunista

„Wszyscy musimy zachować ostrożność, zwłaszcza w tych delikatnych czasach. Najważniejsze, że ci się udało i że przeczytałeś zadaną lekturę”.

(Udawaj). „Przepraszam, towarzysze. Musiałem mieć pewność, że... nie śledzi mnie klasowy wróg”.

„Hmm...” – młody mężczyzna mierzy cię przez chwilę wzrokiem...

Ocenia twoje możliwości. Jak wkraczający na ring ideologiczny bokser.

To musi być ta teoretyczna walka, przed którą ostrzegał cię boiadeiro! En garde!

„Tak. Rozumiemy, że niemal na pewno poniesiemy porażkę, ale właśnie ta świadomość jest naszą szansą na sukces...”

Nie nawykł tak otwarcie ujawniać swoich wątpliwości.

Wieczór traci już inercję...

Nie, to był artefakt twojej preideologicznej świadomości.

Weź głęboki oddech. Trochę poczytałeś przez ostatnich kilka dni. Wiesz też jednak, że nie wszystko, co ważne w życiu, da się znaleźć w książkach...

„Dokładnie. Tylko w zimnym świetle pogardy odkryć można głębokie prawdy...”

To ty będziesz przewodził tej dyskusji, więc jakiego nie obierzesz kierunku, chętnie podążą za tobą.

„Najbardziej interesują mnie te części teoretyczne. Trzeciego poziomu”.

„A tak – najzabawniejsza część, jak lubimy ją między sobą nazywać”.

Jego towarzysz wyczekująco kiwa głową.

„Mam kilka pytań dotyczących pochodzenia tej teorii”.

„O, to wspaniała historia. Jeśli nadarzy ci się okazja, to powinieneś przeczytać dzienniki Nilsena”.

Jego towarzysz kiwa głową z aprobatą.

„Bardzo chciałbym usłyszeć więcej o tych postaciach hiperrewolucyjnych”.

„A tak. To na pewno jeden z najmniej rozwiniętych elementów teorii, a jednocześnie jeden z najbardziej intrygujących”.