Rozmowa · Miarogłowy

„To wszystko wyjaśnia”.

„SŁUŻBA AL GULOWI NIE WYJAŚNIA WSZYSTKIEGO. SĄ TEŻ INNE POWODY UPADKU WASZEJ RASY”.

„Masz rację, jestem sługą Al Gula, ale, tak czy inaczej, muszę wejść do portu”.

„BYNAJMNIEJ. POTRZEBUJESZ SIĘ ZA TO JESZCZE NAPIĆ. OKCYDENTALNA HAPLOGRUPA B4 NIE BĘDZIE JUŻ DŁUŻEJ WYDAWAĆ TUTAJ ROZKAZÓW. WPŁYWY RASY TUCZNIKÓW ZANIKAJĄ”.

Pokaż mu, że te niby tuczniki wciąż są na fali!

Czy to ci kogoś nie przypomina? Tego gościa na dole...

„Szczerze, to myślę, że rasa tuczników wciąż jeszcze ma coś do powiedzenia”.

„Z WŁASNEJ WOLI NAZYWAĆ SIĘ TUCZNIKIEM. JAKŻE NISKO UPADŁA OKCYDENTALNA HAPLOGRUPA...” – przerywa, a gdy zaczyna mówić znowu, w jego głosie słychać melancholię. „BYLIŚCIE NIEGDYŚ SZLACHETNĄ I POTĘŻNĄ RASĄ”.

„DALIŚCIE ŚWIATU EUGENIKĘ, ELEKTRYCZNOŚĆ I POTĘŻNE MACHINY WOJENNE JAK RAKIETY I AEROSTATYCZNE MASZYNY LATAJĄCE. DOKONALIŚCIE PRZEŁOMÓW W DZIEDZINACH METALURGII, TEORII RASY I PAŃSTWOWOŚCI”.

„ZDOMINOWALIŚCIE POŚLEDNIE KULTURY, JAK ZDEFORMOWANI HIMEJCZYCY CZY OGARNIĘCI NIEWYJAŚNIONĄ OBSESJĄ ZIEMNIAKÓW KOJKO, LECZ ZATRZYMALIŚCIE SIĘ NA DRODZE KU GENETYCZNYM SZCZYTOM. ZDOMINOWAŁ WAS SMUTEK I BŁAHA POPKULTURA”.

„ZOSTANIECIE ZASTĄPIENI. ZGADZA SIĘ, LALECZKO?”

„Tak, kochany, oczywiście. Jasna sprawa!”

Zaraz za nim, niemal na wyciągnięcie ręki, widzisz przycisk... To pewnie ten, który otwiera wejście do portu.

Mężczyzna ani drgnie. Miejmy nadzieję, że jego przełożeni w porcie będą bardziej skorzy do współpracy.

„Ten gruby rasista, o tam...” (Wskaż na rasistowskiego kierowcę). „Jesteście tacy sami, tyle że ty jeszcze podnosisz ciężary”.

„SPÓJRZ NA KSZTAŁT MOJEJ CZASZKI. JESTEM SZCZYTOWYM OSIĄGNIĘCIEM MOJEJ HAPLOGRUPY. TEN RÓŻOWY GRUBAS TO FATALNY PRZYKŁAD NAWET WASZEJ RASY. TO NIEZWYKLE SMUTNE...” – przerywa, a gdy zaczyna mówić znowu, w jego głosie słychać melancholię. „BYLIŚCIE NIEGDYŚ SZLACHETNĄ I POTĘŻNĄ RASĄ”.

„Te wszystkie rasowe sprawy nie mają tu znaczenia. Proszę tylko, żebyś pomógł mi wykonywać moją pracę”.

„BŁAGANIE O POMOC. PRÓBA NAZWANIA STRACHU WSPÓŁPRACĄ. JAKŻE NISKO UPADŁA OKCYDENTALNA HAPLOGRUPA...” – przerywa, a gdy zaczyna mówić znowu, w jego głosie słychać melancholię. „BYLIŚCIE NIEGDYŚ SZLACHETNĄ I POTĘŻNĄ RASĄ”.

„Jestem policjantem i oczekuję, że się podporządkujesz. I to już!” (Zrób krok w jego stronę).

„DRGAWKI I TIKI. OZNAKI PÓŹNEGO STADIUM CHOROBY NEURODEGENERACYJNEJ. JAKŻE NISKO UPADŁA OKCYDENTALNA HAPLOGRUPA...” – przerywa, a gdy zaczyna mówić znowu, w jego głosie słychać melancholię. „BYLIŚCIE NIEGDYŚ SZLACHETNĄ I POTĘŻNĄ RASĄ”.

„Przede wszystkim wyjaśnijmy sobie jedno: nie jestem pijakiem, a policjantem. Wypiję sobie co najwyżej czasami, jak każdy”.

„GRZYB ETANOLU ZAGNIEŹDZIŁ SIĘ GŁĘBOKO W TWYM UKŁADZIE NERWOWYM I POCIĄGA ZA JEGO SZNURKI. JESTEŚ LEDWIE JEGO PUPA. NIE WIDZĘ NADZIEI DLA CIEBIE NI TOBIE PODOBNYCH”.

(Powąchaj swój oddech). „Kim, naprawdę jest aż tak źle?”

„Nie jest dobrze”.

Czujesz, jakby szczur wpełzł ci do żołądka, upił się i utonął.

„Masz rację, jestem alkoholikiem. I muszę wejść do portu”.

„Dość. Potrzebuję, żebyś otworzył mi wejście do portu”.

„Nie mam problemu z Al Gulem. Pijam tylko czasami w weekendy”.

„TO TY PORUSZASZ USTAMI, PRZEMAWIA JEDNAK AL GUL. JESTEŚ JUŻ LI TYLKO NACZYNIEM, W KTÓRYM ŻYJE GHUL. NIEWIELE POZOSTAŁO W NIM TWEJ OSOBOWOŚCI”.

„OKCYDENTALNA HAPLOGRUPA B4 NIE BĘDZIE JUŻ DŁUŻEJ WYDAWAĆ TUTAJ ROZKAZÓW. WPŁYWY RASY TUCZNIKÓW ZANIKAJĄ”.

„Co masz na myśli, mówiąc, że moje ciało zdradza moją degenerację?”

„Moje ciało nie jest istotne. Jestem z policji i musimy dostać się do portu”.

„WŁAŚNIE TA NIEDBAŁOŚĆ SPRAWIŁA, ŻE AL-GUL PRZEJĄŁ NAD TOBĄ WŁADZĘ” – jego twarz wykrzywia się w grymasie obrzydzenia, jakby poczuł smród zdechłego szczura.

Walcz.

Nic nie mów – najpierw oceń jego siłę.

„CZYŻBYŚ PODZIWIAŁ MOJĄ MORFOFIZJOLOGIĘ?” – pod skórą napina mu się mięsień. Pozwala ci się przyjrzeć.

„PRZERAŻAJĄCE MUSI BYĆ STAĆ W CIENIU SZCZYTOWEGO OSIĄGNIĘCIA RASY. ZACHOWAJ SPOKÓJ, TUCZNIKU. NIE JESTEŚ W NIEBEZPIECZEŃSTWIE, GDYŻ NIE STANOWISZ DLA MNIE ZAGROŻENIA”.

Wypnij pierś, nadal nic nie mówiąc.

„CÓŻ TO ZA ANDROGINICZNY POKAZ SEKSUALNEJ DOJRZAŁOŚCI?” – spogląda na ciebie, oceniając twoją budowę.

Nie jest tak źle, jak mogłoby się wydawać. Jasne, masz nadciśnienie spowodowane zmetabolizowaniem absurdalnych ilości alkoholu. Ale masz mocną budowę. Dasz sobie radę.

„WIDZĘ, IŻ BYŁEŚ NIEGDYŚ WYSPORTOWANY. POTEM, PO DWUDZIESTCE, ZANIEDBAŁEŚ SIĘ. TO TYPOWE DLA TWEJ HAPLOGRUPY. OBWIŃMY NIEWYDOLNY SYSTEM EDUKACJI I POBŁAŻLIWOŚĆ DLA DEGENERATÓW W TWEJ OJCZYŹNIE”.

„Jean-Luc, jego ciało bardzo mocno zdradza objawy degeneracji...” – mówi, zatykając nos. „Może każesz mu stąd odejść?”

Słyszysz, jak twoje serce pompuje krew, szybko i nieregularnie. Bolą cię stawy i czujesz się stary... ale jakimś cudem wciąż żywy.

„ZAPRZESTAŃ. PRZYNOSISZ SOBIE WSTYD PRZED TĄ KOBIETĄ I SWYM PEDOMORFICZNYM PRZYJACIELEM”.

„Ekhem...”

„TEN POKAZ SŁABOŚCI SPODOBAŁBY SIĘ BYĆ MOŻE STARSZYM KOBIETOM O ROZWINIĘTYM INSTYNKCIE MACIERZYŃSKIM. TU, NA MARTYNESKIM POLU WALKI, STANOWI LI TYLKO KŁOPOT”.

„ZAPRZESTAŃ. PRZYNOSISZ SOBIE WSTYD PRZED TĄ KOBIETĄ”.

Samo stanięcie na nogach wyciska z ciebie siódme poty. Oddychasz ciężko i nierówno. Czujesz w uszach szalone tempo bicia swojego serca. Podskakuje ci ciśnienie.

„Nie mamy czasu, żeby teraz się w to angażować”. [Odejdź].

„Moje ciało nie jest istotne”.

„TO CIAŁO ZDRADZA TWĄ DEGENERACJĘ”.

„Tak, Miarogłowy, jego ciało ewidentnie zdradza jego degenerację” – zgadza się kobieta u boku olbrzyma.