Rozmowa · Kim Kitsuragi

„Na pewno zdołam go nakłonić, żeby powiedział nam więcej”.

„Twardy z niego orzech do zgryzienia”.

„Cóż...” – marszczy brwi. „Będziemy musieli sobie z tym poradzić”.

„Szczerze, to budzi we mnie trochę lęk. Wie o mnie rzeczy”.

„Udało ci się nakłonić go, aby opowiedział ci o Związku, ale nie o morderstwie”.

„Niestety nie był szczególnie otwarty, jeśli chodzi o przydatne informacje”.

„Chociaż nie był otwarty w kwestii Związku, to udało ci się nakłonić go do rozmowy o morderstwie. Dobra robota”.

„Chociaż nie był otwarty w kwestii Związku, to udało ci się nakłonić go do rozmowy o morderstwie, dzięki czemu mamy też kilku obiecujących podejrzanych”.

„Chociaż nie był otwarty w kwestii Związku, to udało ci się nakłonić go do rozmowy o morderstwie, dzięki czemu mamy też kilku obiecujących podejrzanych. Poza tym dowiedzieliśmy się czegoś o osobistych ambicjach Claire'a”.

„Nie mogliśmy pomówić z Evrartem Claire'em, ponieważ nie chciałeś usiąść”.

„To była kwestia zasad”.

„Tak czy inaczej, musimy przepytać go ponownie. W każdym razie...” – porucznik unosi brwi.

„Nie będę siadał, wstawał czy podskakiwał dla jakiejś związkowej szychy tylko dlatego, że...!”

„Przyznam, że to było z mojej strony dość nieprofesjonalne”.

„Spotkaliśmy się z Evrartem Claire'em, ale nagle przerwałeś rozmowę, zanim zdążyliśmy zadać mu pytania”.

„Spotkaliśmy się z Evrartem Claire'em, ale nie przeprowadziliśmy pełnego przesłuchania. Więc musimy to powtórzyć...”

„Nie widzieliśmy się z Evrartem Claire'em, ale dotarliśmy do portu. Spotkanie z nim jutro będzie dzięki temu łatwiejsze”.

„Nie tylko nie przesłuchaliśmy przywódcy Związku, Evrarta Claire'a, ale nie udało się nam nawet go odnaleźć. Więc musimy zająć się tym jutro”.

„Ogólnie rzecz biorąc, wolę zaczynać od oględzin miejsca zbrodni, a dopiero potem zabierać się za ciała”.

„Nie jestem tu od oceniania twojej metodologii, oficerze. Po prostu podsumowuję fakty. A jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Koniec jest tak bliski. Jak można oczekiwać, że skupię się na jednym ciele...?”

Spogląda na ciebie z trudnym do odczytania wyrazem twarzy. „Co, jeśli to morderstwo to znak? A jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Bez obaw, Kim. Jutro na pewno będę w stanie przyjrzeć się ciału”.

„Nie mogę się już tego doczekać. A jeśli chodzi o przesłuchania...”

Nic nie mów. Po prostu wpatruj się w miasto.

„Jeśli chodzi o przesłuchania...”

„I mamy jeszcze wiele do zrobienia na miejscu zbrodni. Nie przeszukaliśmy go wystarczająco dokładnie”.

Ubrałby to w mniej miłe słowa, ale nie chce, żebyś poczuł się całkowicie zniechęcony. Pewnie boi się, że wtedy się po prostu poddasz i zaczniesz dalej pić...

„Przykro mi, że nie zdołałem zrobić dziś więcej. Nie jestem chyba zbyt dobrym gliniarzem, co?”

Wzdycha. „Obaj robimy, co w naszej mocy, biorąc pod uwagę okoliczności. Po prostu... Nie pij już dzisiaj, proszę. Jeśli chodzi o przesłuchania...”

„To wszystko jest część mojego planu. Zaczynamy od zewnątrz i zbliżamy się coraz bardziej do miejsca zbrodni”.

„Nie jestem tu od oceniania twojej metodologii, oficerze. Po prostu podsumowuję fakty. A jeśli chodzi o przesłuchania...”

Nic nie mów. Po prostu wpatruj się w miasto.

„Jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Bez obaw, Kim. Jutro będę w dużo lepszej formie”.

„Nie mogę się już tego doczekać. A jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Koniec jest tak bliski. Jak można oczekiwać, że skupię się na jednym ciele...?”

Spogląda na ciebie z trudnym do odczytania wyrazem twarzy. „Co, jeśli to morderstwo to znak? A jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Cóż... Nie dokonaliśmy porządnych oględzin zwłok...” – porucznik unosi brew.

„Cóż... Miałeś tak potężnego kaca, że nie udało ci się powstrzymać wymiotów, gdy zbliżyliśmy się do wisielca, więc nie dokonaliśmy nawet oględzin zwłok”.

„Cóż... Dokonaliśmy oględzin zwłok ofiary. To dobrze. Nie były zbyt przystępne w tym stanie, ale udało nam się”.

„Nasze oględziny były bardzo dokładne i zaczęliśmy już sprawdzać nowe tropy”.

„Potem postrzeliłeś denata w klatkę piersiową, co... nie było zbyt fortunne. Ale udało się nam zdjąć go z drzewa. Więc – jak powiadają – wszystko dobre, co się dobrze kończy”.

Nie było fortunne, czyli sam nie może uwierzyć, że pozwolił ci spróbować, i gdyby nie uważał, że to częściowo też jego wina, byłby na ciebie wściekły.

„Wciąż nie mogę uwierzyć, że chybiłem!”

„Bycie trzeźwym mogłoby mieć pozytywny wpływ na twoją celność. Tak czy inaczej, przeprowadziliśmy polową sekcję zwłok ofiary. Niestety, niewiele się z niej dowiedzieliśmy”.

„Poza tym odkryłeś, że wisielec nie został tylko powieszony – ktoś go także zastrzelił. To była doskonała detektywistyczna robota”.

„Do tego udało ci się zlokalizować i wydobyć pocisk. Dzięki temu możemy przeprowadzić badania balistyczne, ustalić broń – to nieocenione źródło informacji”.

„Chociaż tyle mogłem zrobić, biorąc pod uwagę dawne błędy”.

„Niestety zwłoki wciąż rozkładają się na podwórzu. Powinniśmy zająć się nimi tak szybko, jak to tylko możliwe”.

„Mamy też jeszcze wiele do zrobienia na miejscu zbrodni. Jeśli zaś chodzi o przesłuchania...” – zaciąga się i spogląda na miasto.

„Szkoda, że w ogóle musimy urządzać te przesłuchania. Ludziom nie można wierzyć”.

„Ale mimo twojej mizantropii przesłuchaliśmy Evrarta Claire'a. To nie byle co”.

Wzdycha. „Nie musimy lubić przesłuchiwanych ludzi. Właściwie lepiej, gdy nie darzymy ich sympatią”.

„Przesłuchania wstępne? Tak. No, z kilkoma osobami porozmawialiśmy”.

„Mhm, w tym z Evrartem Claire'em. To wyjątkowo onieśmielający przeciwnik”.

„Obawiam się, że nie zawsze z właściwymi”.

„Uwielbiam przesłuchiwać ludzi, oni zaś uwielbiają mnie. Lubią grzać się w blasku mojej chwały”.

„Z pewnością. Cóż, rozmawialiśmy z Evrartem Claire'em”.

„Mam nadzieję, że twoja pewność siebie przełoży się na wyniki, oficerze”.