Rozmowa · Kim Kitsuragi

„To moja mocna strona. Inaczej niż większość policjantów, rozumiem, jak ważna w naszej pracy jest komunikacja”.

„W rzeczy samej. Cóż, przesłuchaliśmy Evrarta Claire'a”.

„Cieszę się, że przynajmniej w tej kwestii się zgadzamy”.

„Ale przeszukaliśmy już dokładnie miejsce zbrodni. To bardzo dobrze. Jeśli zaś chodzi o przesłuchania...” – zaciąga się i spogląda na miasto.

„To nic takiego”.

„Niestety zwłoki wciąż rozkładają się na podwórzu. Powinniśmy zająć się nimi tak szybko, jak to tylko możliwe”.

„Tak, jestem zawodowcem”.

„Niestety zwłoki wciąż rozkładają się na podwórzu. Powinniśmy zająć się nimi tak szybko, jak to tylko możliwe”.

„Byłoby jeszcze lepiej, gdybyśmy byli w stanie zbadać pocisk... ale bardziej martwi mnie to, że zwłoki nadal rozkładają się na podwórzu”.

Myśl o tym, że ciało wciąż tam jest, wystawione na widok gapiów i bezczeszczone przez dzieci, sprawia mu prawdziwy ból.

„Ale odkryłeś, że wisielec nie został tylko powieszony – ktoś go także zastrzelił. To była doskonała detektywistyczna robota”.

„Wciąż mam wrażenie, że coś przeoczyliśmy, ale może koroner nas czymś zaskoczy. Mamy też jeszcze wiele do zrobienia na miejscu zbrodni”.

„Przejdźmy do przesłuchań – mam na myśli moją listę osób, z którymi powinniśmy porozmawiać w Martinaise” – zaciąga się i spogląda na miasto.

„Wciąż mam wrażenie, że coś przeoczyliśmy, ale przynajmniej zwłoki trafiły do lodówki. Jednak mamy jeszcze wiele do zrobienia na miejscu zbrodni”.

Ma rację. Czułeś nosem, że coś wam umyka. I to mimo wszechobecnego trupiego smrodu.

„Wciąż mam wrażenie, że coś przeoczyliśmy. I mamy jeszcze wiele do zrobienia na miejscu zbrodni...”

„Bycie trzeźwym mogłoby mieć pozytywny wpływ na twoją celność. Tak czy inaczej, wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

„Przejdźmy do przesłuchań...”

„Chciałem tylko mieć pewność, że naprawdę nie żyje”.

Unosi brwi. „Jasne. Jednak wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

Unosi brwi. „Jasne. Później przeprowadziliśmy polową sekcję zwłok ofiary. Niestety, niewiele się z niej dowiedzieliśmy”.

„Przyznam, że trochę wyszedłem z wprawy”.

„Bycie trzeźwym też mogłoby mieć pozytywny wpływ na twoją celność. Tak czy inaczej, przeprowadziliśmy polową sekcję zwłok ofiary. Niestety, niewiele się z niej dowiedzieliśmy”.

„Bycie trzeźwym też mogłoby mieć pozytywny wpływ na twoją celność. Tak czy inaczej, wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

„Potem postrzeliłeś denata w klatkę piersiową, co... nie było zbyt fortunne. I wciąż musimy zdjąć go z drzewa”.

Nie było fortunne, czyli sam nie może uwierzyć, że pozwolił ci spróbować, i gdyby nie uważał, że to częściowo też jego wina, byłby na ciebie wściekły.

„Chciałem tylko mieć pewność, że naprawdę nie żyje”.

Unosi brwi. „Jasne. Jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Przyznam, że trochę wyszedłem z wprawy”.

„Bycie trzeźwym też mogłoby mieć pozytywny wpływ na twoją celność. Ale przejdźmy do przesłuchań...”

„Wciąż nie mogę uwierzyć, że chybiłem!”

„Bycie trzeźwym mogłoby mieć pozytywny wpływ na twoją celność. Ale przejdźmy do przesłuchań...”

„Potem zestrzeliłeś denata z drzewa, co było...” – przerywa, szukając odpowiednich słów – „...dość widowiskowe”.

„Nie mogę się doczekać, aż w coś jeszcze postrzelam. Chyba urodziłem się ze spluwą w dłoni”.

Przygląda się ci z lekkim niepokojem. „Tylko nie pozwól, by cię poniosło. Tak czy inaczej, wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

Przygląda się ci z lekkim niepokojem. „Tylko nie pozwól, by cię poniosło. W każdym razie, dzięki twojej celności przeprowadziliśmy polową sekcję zwłok ofiary. Niestety, niewiele się z niej dowiedzieliśmy”.

„Zainspirowała mnie twoja wiara we mnie, Kim”.

„Muszę przyznać, że wahałem się, czy powinienem dać ci broń, ale cieszę się, że to zrobiłem. Dzięki twojej celności mogliśmy przeprowadzić polową autopsję zwłok ofiary. Żałuję tylko, że nie dostarczyła nam ona więcej informacji”.

„Muszę przyznać, że wahałem się, czy powinienem dać ci broń, ale cieszę się, że to zrobiłem. Jednak wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

„To nic takiego, naprawdę. Wykonuję tylko swoją pracę”.

„Dzięki twojej celności przeprowadziliśmy polową sekcję zwłok ofiary. Niestety, niewiele się z niej dowiedzieliśmy”.

„To było coś. Jednak wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

„Wiadomo. Jestem gliniarzem wyborowym”.

„W tym przypadku muszę się z tobą zgodzić. Dzięki twojej celności przeprowadziliśmy polową sekcję zwłok ofiary. Niestety, niewiele się z niej dowiedzieliśmy”.

„W tym przypadku muszę się z tobą zgodzić. Jednak wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

„Dodatkowo zdjęliśmy zwłoki z drzewa. Jednak wciąż musimy przeprowadzić autopsję. I mamy sporo do zrobienia na miejscu zbrodni”.

„Dodatkowo zdjęliśmy zwłoki z drzewa. Oraz przeprowadziliśmy polową sekcję zwłok ofiary. Niestety, niewiele się z niej dowiedzieliśmy”.

„Zwłoki nadal wiszą na drzewie, co jest... niefortunne. I mamy jeszcze wiele do zrobienia na miejscu zbrodni”.

Bardzo by chciał, żeby ciało nie wisiało już na drzewie, ale nie chce cię zanadto zniechęcać. Prawdopodobnie boi się, że wtedy się po prostu poddasz i zaczniesz dalej pić...

„Przykro mi, że nie zdołałem zrobić dziś więcej. Nie jestem chyba zbyt dobrym gliniarzem, co?”

Wzdycha. „Obaj robimy, co w naszej mocy, biorąc pod uwagę okoliczności. Po prostu... Nie pij już dzisiaj, proszę. Jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Bez obaw, Kim. Jutro na pewno będę w stanie usunąć to ciało z podwórza”.

„Nie mogę się już tego doczekać. A jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Ogólnie rzecz biorąc, wolę zaczynać od oględzin miejsca zbrodni, a potem dopiero zabierać się za usuwanie ciał”.

„Nie jestem tu od oceniania twojej metodologii, oficerze. Po prostu podsumowuję fakty. A jeśli chodzi o przesłuchania...”

„Koniec jest tak bliski. Jak można oczekiwać, że skupię się na jednym ciele...”

Spogląda na ciebie z trudnym do odczytania wyrazem twarzy. „Autopsja może ujawnić dodatkowe znaki. A jeśli chodzi o przesłuchania...”

Nic nie mów. Po prostu wpatruj się w miasto.

„Jeśli chodzi o przesłuchania...”

Nie jest zbyt zadowolony z twoich postępów, ale nie chce cię zupełnie zniechęcić. Prawdopodobnie boi się, że wtedy się po prostu poddasz i zaczniesz dalej pić...