Rozmowa · Kim Kitsuragi

„ZAKOŃCZYLIŚMY ROZMOWĘ. I PAMIĘTAJ: CO STAŁO SIĘ W GABINECIE MEJ MATKI, TUTAJ TEŻ POZOSTANIE. TO KONIEC CICHEJ KONTEMPLACJI, A POWRÓT BIOLOGICZNEJ RYWALIZACJI”.

„Twierdzisz, że ktoś spośród kierowców ciężarówek wie, jak cofnąć czas?”

„ONA NIE JEST TAKA JAK POZOSTALI. IDŹ, ZNAJDŹ JĄ. ZOBACZ, CO ROBI Z CZŁOWIEKIEM NIEUSTAJĄCA OBSESJA NA PUNKCIE PRZESZŁOŚCI”.

„Chodzi ci o szarotoprzewoźniczkę? Próbowałem z nią rozmawiać, ale niewiele wskórałem”.

„MUSISZ BYĆ BARDZIEJ NATARCZYWY. POROZMAWIAJ Z NIĄ ZNOWU. O JEDYNEJ RZECZY, JAKA LICZY SIĘ JESZCZE DLA TEJ PUSTEJ ISTOTY – SZAROCIE”.

„Białkową masę?”

„PUSTE NACZYNIE, KTÓRE OPUŚCIŁ UMYSŁ. SKORUPĘ NIEZAMIESZKANĄ PRZEZ ŚWIADOMOŚĆ. BIOLOGICZNY ODPAD”.

Ach, tak „białkowa masa”. Naukowy termin używany w Graadzie do określania osób, które miały doznały śmiercionośnego kontaktu z szarotą. Otwarte usta, katatonia, całkowita niemożliwość powrotu do teraźniejszości.

To wykracza daleko poza twoje granice pojmowania... Właściwie za czyjekolwiek granice pojmowania.

Po plecach przebiega ci dreszcz.

„Czadowo. Gdzie mogę dostać bilety?”

„NIM RUSZYSZ SZUKAĆ BILETÓW, RADZĘ CI PRZEKONAĆ SIĘ, CO SZAROTA ROBI Z LUDŹMI. GUL TO OKRUTNY PAN, NIE JEST JEDNAK SZAROTĄ. TA ODBIERA CI UMYSŁ I ODRZUCA CIAŁO. JEST KAPRYŚNA I PRZERAŻAJĄCA NICZYM DZIEWICA. GDY STANIESZ PRZED JEJ OBLICZEM, STRACISZ SWĄ ODWAGĘ”.

„Chwila, a co to jest szarota?”

„CHCESZ WRÓCIĆ DO PRZESZŁOŚCI, CHOĆ NIE WIESZ NAWET, Z CZYM SIĘ MIERZYSZ” – przerywa. Brakuje mu przez chwilę słów.

„MOŻE TO I DOBRZE. ZA PÓŹNO WYJAŚNIAĆ CI ZAWIŁOŚCI KŁĄCZA RZECZYWISTOŚCI, SKORO POZWOLIŁEŚ UMKNĄĆ SZANSIE NA ZAPOZNANIE SIĘ Z JEGO PODSTAWOWYMI ELEMENTAMI. POTRAKTUJ SZAROTĘ JAK TAJEMNICĘ – MROCZNĄ, ODRAŻAJĄCĄ I ZASKAKUJĄCO PRZYZIEMNĄ. JAK KWAŚNIEJĄCE MLEKO LUB PLEŚNIEJĄCA NEKTARYNKA”.

„LUB TEŻ IDŹ I ZOBACZ JĄ NA WŁASNE OCZY. SPÓJRZ, JAK WYDOBYWA SIĘ Z PIASKU I Z NIEBA, JAK POCHŁANIA KORALOWE RAFY”.

Wciąż nie wiesz, co to jest ta szarota, ale nie brzmi to zachęcająco...

Szarotę? Co to jest szarota...? Nie brzmi to zachęcająco.

„Nie rozumiesz. Muszę przywrócić do życia disco. Ściągnąć je z lat trzydziestych”.

„Wciąż jestem przekonany, że kobiety były dawniej wierniejsze. Trzymały się swoich mężczyzn”.

„Może i masz rację, ale nie będę tego wiedział, dopóki nie spróbuję niemożliwego”.

„Zaraz, myślałem, że jesteś tradycjonalistą...”

„NIE JESTEM TRADYCYJNYM TRADYCJONALISTĄ. ŻYCIE NA TEJ PLANECIE NIE TOCZY SIĘ WSTECZ. BLUSZCZ ROZRASTA SIĘ W GÓRĘ, POKRYWAJĄC CAŁE DRZWI. KWIATY ROSNĄ KU GÓRZE, POKRYWAJĄC CAŁĄ ŁĄKĘ. NIC NIE ROŚNIE POD PRĄD CZASU I PRZESTRZENI. NATURA MOŻE ROZWIJAĆ SIĘ TYLKO ICH TOREM”.

(Rozejrzyj się). „A więc tu pracuje twoja matka?”

„NIE”.

„Przepraszam, nie chciałem być wścibski”.

„ALE BYŁEŚ. PO CZYM TWE GENITALIA SKURCZYŁY SIĘ I COFNĘŁY SIĘ DO ODBYTU”.

To nie ma anatomicznego sensu...

„CZY WIESZ, KTO NIE MA ABSOLUTNIE ŻADNEGO SZACUNKU DLA TEGO RODZAJU FIZJOLOGICZNEJ METAMORFOZY?”

Kobi...?

„KOBIETY” – odpowiada na swoje własne pytanie. „NIENAWIDZĄ JEJ. UWAŻAJĄ, IŻ TRACISZ ZDOLNOŚĆ DO DUCHOWEJ WIĘZI. KOBIETY MOGĄ UCZYNIĆ CIĘ SILNIEJSZYM, ALE TYLKO WTEDY, GDY NIE STANIE CI WCZEŚNIEJ NA DRODZE TWÓJ BRAK PEWNOŚCI SIEBIE”.

Proszę, po prostu się z nim zgódź – siedzisz w klatce z semeńskim tygrysem. Na jego łasce. Może cię zniszczyć, kiedy tylko zechce.

„Ale pracowała?”

„TAK”.

„Och, przeszła na emeryturę?”

„ZGADZA SIĘ. Z WIELKIMI HONORAMI – NIEKTÓRZY TWIERDZĄ, IŻ NAJWIĘKSZYMI. PRAWDZIWY WSPÓŁCZESNY RYTUAŁ”.

„CAŁA ORGANIZACJA STAWIŁA SIĘ, GDY ODBIERAŁA SWÓJ HONOROWY, GRAWEROWANY PRZYCISK DO PAPIERU. WZRUSZAJĄCY TO BYŁ DZIEŃ”.

Wszystkich 2372 członków? To niemożliwe...

Oto syn, który absolutnie uwielbia swoją matkę. Urocze!

Coś drga w głębi twojego umysłu, zalewając ci tkankę łączną falami zimna. Siedzisz na sankach i pędzisz wśród śniegu. Za twoimi plecami czyjaś ciepła, dobrotliwa obecność nadaje im kierunek, trzymając na twoich plecach odzianą w rękawiczkę dłoń. Czujesz się bardzo, bardzo kochany. I bardzo, bardzo bezpieczny.

„Wybacz, nie chciałem być tak niedelikatny w sprawach osobistych”.

„Ledwo pamiętam swoją matkę”.

„NIE CZUJĘ ZASKOCZENIA. JESTEŚ NICZYM NAJSŁABSZY Z MIOTU. PORZUCONY. NIEZDOLNY DO WZBUDZENIA KOBIECEJ MIŁOŚCI. TO MATKI UCZĄ NAS PRZYJMOWAĆ CZUŁOŚĆ OD PŁCI PRZECIWNEJ, TY ZAŚ TEJ WIĘZI, JAK WIDAĆ, NIE DOŚWIADCZYŁEŚ”.

„MIAST TEGO WYTWORZYŁEŚ W SOBIE TĘ NIEZDROWĄ OBSESJĘ NA PUNKCIE PRZESZŁOŚCI. STOISZ PRZEDE MNĄ Z NADZIEJĄ, ŻE COFNIESZ CZAS. TO NIE JEST ODPOWIEDZIĄ. STWÓRZ SIEBIE PO TEJ PORAŻCE NA NOWO”.

„Nie pamiętam niczego o swojej matce”.

„Bardziej interesują mnie laleczki niż matki”.

„NIE CZUJĘ ZASKOCZENIA. JESTEŚ NICZYM NAJSŁABSZY Z MIOTU. PORZUCONY. NIEZDOLNY DO WZBUDZENIA KOBIECEJ MIŁOŚCI. TO MATKI UCZĄ NAS PRZYJMOWAĆ CZUŁOŚĆ OD PŁCI PRZECIWNEJ, TY ZAŚ TEJ WIĘZI, JAK WIDAĆ, NIE DOŚWIADCZYŁEŚ”.

„MIAST TEGO WYTWORZYŁEŚ W SOBIE TĘ NIEZDROWĄ OBSESJĘ NA PUNKCIE KOBIET. JAKICHKOLWIEK, NAWET MYCH. TO NIE JEST ODPOWIEDZIĄ”.

„NIE JEST JESZCZE ZA PÓŹNO, ABYŚ ZMIENIŁ KIERUNEK ŻYCIA. ZREZYGNOWAŁEŚ JUŻ Z AL GULU. PÓJDŹ WIĘC JESZCZE DALEJ: STWÓRZ SIEBIE PO TEJ PORAŻCE NA NOWO”.

„NIE JEST JESZCZE ZA PÓŹNO, ABYŚ ZMIENIŁ KIERUNEK ŻYCIA. ZREZYGNUJ Z AL GULU. PÓŹNIEJ ZAŚ PÓJDŹ JESZCZE DALEJ: STWÓRZ SIEBIE PO TEJ PORAŻCE NA NOWO”.

„Matki są wspaniałe!”

„NAJWSPANIALSZE”.

W jego głosie pobrzmiewa tak ogromna powaga, że gdybyś miał zamknięte oczy, gotów byłbyś przysiąc, że klęczy.

Coś tu powinno być – wspomnienie czy choćby cień uczucia – lecz głębiny twojej psyche pozostają niewzruszone. Nie pozostało w tobie ani jedno wspomnienie twojej matki.

„Zmarła, jak rozumiem. Moje kondolencje”.

„MOJA MATKA NIGDY NIE UMRZE”.

Słowa te wymawia z niezachwianą pewnością.

„PRZESZŁA NA EMERYTURĘ. Z WIELKIMI HONORAMI – NIEKTÓRZY TWIERDZĄ, IŻ NAJWIĘKSZYMI. PRAWDZIWY WSPÓŁCZESNY RYTUAŁ”.

„Co jest takiego świetnego w teraźniejszości?”

„ROZEJRZYJ SIĘ WOKÓŁ. SPÓJRZ NA ROZWÓJ NAUK SEKSUALNYCH. WSZELKIE NOWATORSKIE TECHNIKI, AKCESORIA, PREZERWATYWY, OLEJKI DO MASAŻU, LUBRYKANTY, KLINIKI ABORCYJNE...”