Rozmowa · Kim Kitsuragi

„Muszę znaleźć sposób na cofnięcie czasu”.

„Szlag by to...” – mamrocze porucznik. „Robi się z tego stały punkt programu, co?”

Zignoruj go.

„POJĄŁEŚ JUŻ KŁĄCZE RZECZYWISTOŚCI... I NASTĘPNY KROK TO POWRÓT W PRZESZŁOŚĆ?” – olbrzym odpowiada swoim spojrzeniem na twoje. Ma poważną minę...

„NIE MASZ W SOBIE TEGO, CO POTRZEBNE. BĄDŹ ZA TO WDZIĘCZNY”.

„Zaraz, czego dokładnie mi brakuje?”

„POTRZEBA KIEROWANIA KAŻDEJ KONWERSACJI KU TWEJ WŁASNEJ OSOBIE ŚWIADCZY O NISKIM POCZUCIU WŁASNEJ WARTOŚCI”.

„Przestań nudzić Miarogłowego. On mówi o rzeczach ważnych, a ty tylko o sobie!”

„Czyli da się wrócić?”

„WSZYSTKO JEST MOŻLIWE. CHOĆ NIE DLA CIEBIE”.

„Zinternalizowałem twoją teorię rasy. I było to trudne”.

„TAK, DLA CIEBIE Z PEWNOŚCIĄ. NIE SĄDŹ, IŻ MAM TERAZ OBOWIĄZEK KIEROWAĆ TWYM MIZERNYM ROZWOJEM. NICZEGO I TAK NIE OSIĄGNIESZ”.

Potrzebuje tylko chwili przekonywania, zanim będziesz mógł porozmawiać z nim twarzą w twarz.

„Nie możesz choć jeden raz po prostu udzielić mi odpowiedzi?”

„NIE SĄDŹ, IŻ SKORO PRZEDSTAWIŁEM CI NAUKĘ O RASACH, STANOWIĘ TERAZ ELEMENT TWEGO ROZWOJU. NIE WYGLĄDA ON OBIECUJĄCO”.

„Nie możesz choć jeden raz po prostu udzielić mi odpowiedzi?”

„RZECZYWIŚCIE, POKONAŁEŚ MNIE W FIZYCZNYM STARCIU, LECZ NIE JESTEM CI WINIEN INTELEKTUALNEGO”.

Hm, świetnie... Czyli koniec z konfrontacjami!

„Rozumiem, złościsz się, bo cię znokautowałem”.

„POKONAŁEŚ MNIE W FIZYCZNYM STARCIU – TO PRAWDA – LECZ NIE JESTEM CI WINIEN INTELEKTUALNEGO”.

„Nie możesz choć jeden raz po prostu udzielić mi odpowiedzi?”

„TO PROSTE. NIE JESTEM PO PROSTU ZAINTERESOWANY TWĄ IMPOTENCKĄ OBSESJĄ NA PUNKCIE PRZESZŁOŚCI”.

„CHCESZ POWRÓCIĆ KU PRZESZŁOŚCI?” – olbrzym odpowiada swoim spojrzeniem na twoje. Ma poważną minę...

„TO NIE ZASKAKUJE NIKOGO. A MIMO TO WCIĄŻ UWAŻASZ, ŻE MASZ PRAWO POWRÓCIĆ KU PRZESZŁOŚCI?” – olbrzym odpowiada swoim spojrzeniem na twoje. Ma poważną minę...

„SPÓJRZCIE” – odwraca się w stronę kobiet. „NICZYM KMIOT WSKAKUJĄCY DO ŁÓŻKA SZLACHCIANCE, TUCZNIK SIĘGA OD RAZU KU ZAAWANSOWANYM KONCEPTOM. BEZ KRZTY POKORY, ŚWIADOMOŚCI CZY SZACUNKU”.

„Trzymaj swoją brudną kuśkę z dala od zaawansowanych konceptów, kmiocie!”

„BY POJĄĆ CZAS, MUSISZ POJMOWAĆ CHOĆ W PODSTAWOWYM ZAKRESIE, JAK DZIAŁA RZECZYWISTOŚĆ, JAKIE SĄ ZASADY. BEZBRZEŻNE ZASKOCZENIE, JAKIE WIDZĘ W TWYCH OCZACH, WSKAZUJE, ŻE NIE MASZ O TYM ŻADNEGO POJĘCIA”.

„Przyznaję, że wróciłem do tej rzeczywistości dopiero niedawno. Wiele rzeczy wciąż jest mglistych”.

„KONCEPTY, KU KTÓRYM SIĘGASZ, SĄ DLA CIEBIE NIEOSIĄGALNE, POCZWARKO. NIE WŁADAJĄC NIEZBĘDNYM SŁOWNICTWEM, MARNUJESZ TYLKO MÓJ CZAS” – marszczy czoło. „NAJPIERW SIĘ WYEDUKUJ, POROZMAWIAJ Z LUDŹMI I ZROZUM PODSTAWY”.

Znowu to? Ale przecież znasz podstawy... No to musimy wrócić do Pana Monolit, jak już się dowiemy, czego z materiału podstawowego nie opanowaliśmy.

Podejście rozumowe. To chyba dobry kierunek. Zmień to w naukę!

Tylko pamiętaj – linia najmniejszego oporu. Zrobi się zbyt przemądrzale i nagle BANG! Jesteś pinglarzem. A tego nie chcemy.

„WRÓĆ DO MNIE, KIEDY JUŻ POJMIESZ KŁĄCZE” – krzyżuje ręce na piersi. Góruje nad tobą i rzuca złowrogi cień.

Znowu to? No to musimy wrócić do Pana Monolit, jak już lepiej zrozumiemy tę całą „rzeczywistość”.

To, co mówi, ma sens. Nigdy nie cofniesz czasu, dopóki nie pojmiesz, jak działają elementy świata. Znajdźmy kogoś bogatego (po tym poznasz, że dobrze rozumie te podstawy) i wyciągnijmy z niego jak najwięcej.

„Ejże, jestem policjantem, wiem bardzo dużo!”

„Masz rację. Nie wiem nawet kim jestem...” (Spójrz z oszołomieniem na swoje dłonie).

„Kim, nie jesteś w stanie ani trochę pojąć, jakie to jest ważne”.

„Nie, nie jestem” – zgadza się. „Tylko się streszczaj, proszę”.

„To tylko nieszkodliwe dziwactwo. Nie możesz się z nim pogodzić?”

„Kolejne?” – wzdycha ciężko porucznik. „Tylko się streszczaj, proszę”.

„Nie” – kręci głową porucznik. „Nie musisz. Musisz za to pomóc mi odkryć, kto zabił naszego wisielca”.

„A ZATEM... KOBIETY, HM?” – semeński nadczłowiek rozwala się na kanapie niczym wielki, wytatuowany kot.

Jego barki się rozluźniają. Schodzi z niego napięcie.

Dziwne – tutaj wydaje się inny. Mniej „monolityczny”.

Cisza pomieszczenia wydaje się senna. Cząsteczki kurzu wirują w powietrzu...

„Lubię kobiety”.

„NO I? O TYM WŁAŚNIE CHCIAŁEŚ POROZMAWIAĆ?”

„CZEGO NAPRAWDĘ CHCESZ?”

„O zwycięstwo kulturowe. Kipty i Kojkowie wykazują...”

„TO KŁAMSTWO, KTÓRE PODAJESZ SOBIE CODZIENNIE NICZYM LEK NASERCOWY. ZAPOMNIJ O NIM NA JEDEN DZIEŃ, A PRZESTANIE BIĆ”.

„JEST TYLKO JEDEN POWÓD, DLA KTÓREGO MĘŻCZYŹNI CHCĄ COFAĆ CZAS. MÓWIĄ, IŻ CHODZI O HONOR, SPRAWIEDLIWOŚĆ, ZEMSTĘ, ŻAL, ODKUPIENIE I CAŁY WACHLARZ INNYCH FAŁSZYWYCH POWODÓW, LECZ W GŁĘBI – W ICH DUSZACH – ZAWSZE KIERUJE NIMI MIŁOŚĆ”.

René, jak sądzę, zdecydowanie by się z tym zgodził.

To nie może być prawda w przypadku rasistowskiego kierowcy ciężarówki. Ten facet nie zaznał w życiu krzty miłości!

Nie, nie. Gary wydaje się rozumować zbyt naukowo, żeby wpakować się w jakieś kłopotliwe historie miłosne.

„WYŚWIADCZĘ CI DOBROĆ, POCZWARKO. PODZIELĘ SIĘ Z TOBĄ TAJEMNICĄ. OTO ONA: W PRZESZŁOŚCI NIE KRYJE SIĘ MIŁOŚĆ. JEDYNIE W TERAŹNIEJSZOŚCI”.

„PRZESZŁOŚĆ TO TYLKO NIERUCHOME OBRAZY, ZNIEKSZTAŁCONE WSPOMNIENIA, DEMENCYJNA NOSTALGIA. TO, CO TERAZ – TERAŹNIEJSZOŚĆ – ZE WSZELKIMI MOŻLIWOŚCIAMI, NIEZLICZONYMI CHYBIENIAMI I TRAFIENIAMI, JEST O WIELE DOSKONALSZE. JEST ŻYWYM ORGANIZMEM”.

Hmm. Może gdybyś dowiedział się więcej o teraźniejszości, poznałbyś też sekret cofnięcia się w czasie.

A co z kobietami, które cię otaczają? Czy ta miłość należy się również im?

Musisz wyjaśnić z nim jak mężczyzna z mężczyzną jeszcze jedną sprawę: czemu go znokautowałeś.