Próg bólu
- rozmów
- 120
- Miejsca
- 13
Opis
ŚWIETNY DLA: NIEPOWSTRZYMANYCH WOJOWNIKÓW. NIEUMIERAJĄCYCH TWARDZIELI. MASOCHISTÓW.
Dzięki progowi bólu możesz ignorować obrażenia i przeć naprzód, pełznąć wśród krwi do gorzkiego końca. Zapobiegać ranom, które mógłbyś odnieść, a nawet hamować ból mentalny – złamane serce czy samotność. Rzeczy takie mogą wręcz stać się rozrywką, której będziesz szukał, by czerpać z niej perwersyjną radość.
Wysoki próg bólu szkodzi sam sobie w poważnie niezdrowy sposób, prowokując zachowania autodestrukcyjne. Przy niskim progu bólu zbyt łatwo będzie jednak zadać ci cierpienie. Nawet policzek od nastolatka sprawi, że zaczniesz jęczeć i narzekać.
Gdzie
13Zadania
104- Porozmawiaj z chłopakami Hardiego o handlu narkotykami
- Przekonaj Acele do rozmowy o jej znajomych
- Hardie i Świniarka
- Spytaj Evrarta o Acele i fabrykę narkotyków
- Kup spodnie FALN od Cuna
- Wyciągnij całą historię z Titusa
- Spraw, aby dezerter przyznał się do winy
- Ofiaruj Dolores Dei figurki
- Znajdź narzędzie zbrodni
- Ciało na promenadzie
- Powrót
- Odpocznij w wieży przeciwlotniczej
- Poinformuj producentkę kości o źródle zguby
- Poinformuj Plaisance o źródle zguby
- Otwórz wrota
- Znajdź kurtkę Idioty w Spirali Katastrof
- Znajdź wszystkie części pancerza
- Przyjrzyj się straszykowi
Dialogi
120- Podstarzały alkoholik wciąż tam jest i oddycha... W pokoju panuje zaduch.
- „Legenda powraca. Wiesz już, co i jak, bohaterze. Fajki do palenia, pilzner... do picia…
- Kobieta stoi przygarbiona, obwieszona sprzętem MOR-u. Zdaje się, że wpadła w katatoniczne…
- Metalowy telefon na monety pod żółtym, plastikowym zadaszeniem. Kiedy spoglądasz na…
- „O, hej, wey! Na tyłach znajdziesz kawę... Znaczy miłość Matki”.
- „Tak, o co chodzi?” – nie podnosi wzroku znad klawiatury.
- Zniszczone brązowe drzwi. Numer lokalu to 20.
- Kobieta obserwuje fale. Nagły powiew wiatru unosi jej ciemne włosy, po czym pozwala im…
- Na wystawie leży mnóstwo zniszczonych książek w miękkich okładkach, na których widnieje…
- Półki uginają się od romantycznych opowieści osadzonych w najróżniejszych realiach…
- „Och... przepraszam, panie władzo... Czym mogę służyć?”
- „Cuno się teraz przejmuje”.
- „Panie Du Bois! Każdy pracownik troszczy się o siebie, co?” – na twarzy wykwita mu…
- To notatnik, który znalazłeś w śmietniku – kapucha kartek zwisających z podkładki…
- Twoja ręka się wyciąga, a oczy zamykają jakby z własnej woli. Wokół jest ciemno. Czujesz…
- Snop światła z twojej latarki pada na starą zieloną tablicę pokrytą zapiskami, szkicami i…
- „Występ performatywny zakończony. Świetnie. W czym więc mogę pomóc?”
- Sięga po zdjęcie i stoi tak, trzymając je w dłoni...