Supergwiazdorski glina

„Nie. To już nie jestem ten sam ja. Teraz jestem gliniarzem supergwiazdą”.

„Disco Infernum”.

„Słyszysz, Kim? Jestem w okolicy nie byle kim”.

„Proszę mnie nie zrozumieć źle, ale prostota zwykle nie jest w moim stylu”. (Wskaż na siebie).

„Gość burzył mi styl. Każda supergwiazda zaczyna w końcu karierę solową”.

„To jest coś, co ja wiem, a czego pani musi się dowiedzieć”. (Puść jej oko).

„To jasne. Supergwiazdy zawsze biorą się w garść”.

„Nie spodobały ci się moje kocie ruchy?”

„Wiem, wiem. Aż dech zapiera, co?”

„Przysłano mnie, żebym dał ci lekcję stylu”.

„Pozbyć się tych pekaesów? Mowy nie ma”.

To by pasowało do teorii, nad którą pracuję: że jestem po prostu pechową supergwiazdą.

To by pasowało do teorii, nad którą pracuję: że jestem po prostu pechową supergwiazdą.

„Musiały mi burzyć styl”.

„Bo będę supergwiazdorskim gliną, napiszą o mnie w gazetach i w ogóle! I wtedy zobaczą”.

„Supergwiazdami”.

Gadka supergwiazdy. Nie próbuj nadążać za mną i moimi rozległymi marzeniami.

Nic mnie nie obchodzi, co o mnie myślicie. Jestem czadowy jak cholera. Gwiazdorstwa nie da się udawać.