Supergwiazdorski glina

„Jestem mocno wadliwą osobą, ale przynoszę światu radość”.

„Tak” – kiwa głową. „Supergwiazdorski glina. Oczywiście. Znowu to”.

„Udaje mi się! Moja ciężka praca wreszcie popłaca! Staję się sławny!”

„Wiedziałem. Wiedziałem, że jestem kimś znanym. Supergwiazdą”.

„Wiedziałem, Kim! Wiedziałem, że jestem supergwiazdą”.

„To zupełnie w moim stylu. Co zrobiłem?”

„Będę po prostu nazywał panią tancerką disco i miss Oranje”. (Przejdź dalej).

„Taki mam styl. Gliniarze supergwiazdy nie noszą kurtek, tylko wymiatają”.

„Moje... dni z disco dobiegły końca”.

„Źle mnie zrozumiałeś. (Kaszlnij). Powiedziałem to w takim... disco sensie”.

„Moje... dni z disco dobiegły końca”.

„Sztos! Mistrzowska policyjna robota”.

„To mi się w tobie podoba, Evrart. Że mnie rozumiesz”.

„Spytaj raczej, kto by nie chciał! Czadowe mundury, szybkie maszyny, spluwy w garści! Nic, tylko w to wchodzić!”

„Taa, bardzo zabawne. Ale ona się nie śmiała” – stwierdza, patrząc na ciebie.

„Jest tylko jedno wyjaśnienie – musi być jedną z moich szurniętych fanek”.

„Moja sytuacja finansowa jest świetna! Supergwiazdy nie miewają problemów z pieniędzmi!”

Czy to nie oczywiste? Kakadu ognistoczuba, oto nadciągam!