Polityka

„Dobra i wyważona decyzja” – kiwa głową porucznik. „Jacyś młodsi funkcjonariusze mogą zająć się resztą”.

„Nie robię tego właściwie z powodów politycznych”.

„Czadowo. Nie mam nic więcej do dodania”.

„Nie otwieram tych drzwi dla siebie, ale dla wszystkich ludzi pracujących”.

„Pracownicza utopia”. (Kiwnij z aprobatą głową).

Zostaw monetę tam, gdzie upadła.

„Człowiek z kolekcją zabawnych kubków nie może być aż taki zły”.

„Nie bądź dla Samary zbyt surowy, są na świecie sami jak palec. Połowa tego, co o nich wiemy, to zwykła propaganda”.

„W głowie mi się kręci. Niełatwo iść z duchem czasów”.

„Tak”.

„Mogłem się domyślić! Zapatrzyłeś się w kiptów, dlatego jesteś taki stuknięty!”

„Nie”. (Skłam).

„Nie wiem, o czym ty mówisz. Mam tysiące fanów. Cały czas doświadczam ich miłości i wsparcia”.

„Dobra. Jeśli tylko działa, znajomość szczegółów nie jest mi potrzebna”.

„Programy przesiedleńcze były zupełnie w porządku. Z jakiegoś powodu jestem ich fanem”.

„Ale czy to nie tak, że ci bardziej hardkorowi powinni rządzić mniej hardkorowymi? Wskazywać im drogę?”

„Myślę, że powinniśmy to sprzedawać”.

(Spójrz mu prosto w oczy). „Gówno, szczyny, cipy, chuje, p***ły! Jebać świat!”