Polityka

„Szczerze, to myślę, że rasa tuczników wciąż jeszcze ma coś do powiedzenia”.

„Indywidualizm to mój styl”.

„Witam w Revacholu!”

„To prawda. Jestem gwiazdą rock and rolla i buntownikiem”.

„Bardzo mi przykro. Nie chciałem tego robić”. (Wciśnij przycisk).

„Wreszcie” – porucznik wskazuje niecierpliwie drzwi. „Ruszajmy”.

„Chodźmy, oficerze” – porucznik kładzie swoją dłoń na twoim ramieniu. „Zajmijmy się pracą”.

„Komunizm jest całkiem czadowy”.

„Ta rewolucja wydaje mi się czymś, co było właśnie bardzo dobre i konieczne”.

(Po prostu wciśnij przycisk).

„Rozwinęły się we mnie dzięki disco”.

„Nikt nie jest nowym Miarogłowym – wynośmy się stąd. Zanim wstanie...” – stwierdza porucznik i zmierza szybko do drzwi.

„Mój styl to tajemnicza czwarta rzecz”.

„Wyobraziłem sobie kobietę naśmiewającą się ze mnie pod płaszczykiem litości. Straszliwą i piękną”.

„Ta rewolucja to coś, co zostało chyba zorganizowane przez zdegenerowanych rabusiów. Nie wszystkich ludzi Revacholu”.

„Wyobraziłem sobie pełną twarz pustynnego pigmeja, jak śmieje się ze mnie, szczerząc wykrzywione zęby”.

(Precz, głupie polityczne myśli). „Czym była ta rewolucja?”

„Dobra robota” – porucznik wskazuje niecierpliwie drzwi. „Ruszajmy”.