Polityka

„Bo to bardzo fajna rzecz, Cuno. Ale niestety to ideologia, a nie osoba”.

„Moje... dni z disco dobiegły końca”.

„Nie jest aż tak fajny. I to nie jest osoba. To ideologia”.

„Miałem... apokaliptyczne wizje. Mroku... tego, co poza mrokiem... za nim”.

„Jestem tylko ciężarem. Powinienem się odpierdolić i już...”

Porucznik cofnął się o mały krok. Przygląda się twojej twarzy oświetlonej płomieniami i kiwa głową w milczeniu. Po chwili płomienie przygasają...

„Jak dla mnie brzmi to tak: wywodzimy się z chwalebnej armii rewolucyjnej”.

„Chcę należeć po prostu do normalnej, prawicowej siły policyjnej. To wszystko, co mnie interesuje”.

„MOI brzmi trochę jak MOP. Czyli jak Międzynarodowa Organizacja Policyjna. Miłe i normalne skojarzenie”.

„W 51 roku to chyba trochę wstyd, nie? Może powinniśmy zmienić nazwę?”

Kiwa z aprobatą głową. A nawet się uśmiecha.

„Ja jestem. Ten generator stanowi dowód na materialną naturę wszechświata...” (Kopnij urządzenie).

„Patrz, Cuno. Potężna komunistyczna teoria. Naukowa i prawdziwa”.

„Patrz, Kim. Książka. Lewicowa. Nie mam jak tego skomentować. A ty?”

„Patrz, Cuno. Książka. Lewicowa. Nie mam jak tego skomentować. A ty?”

Hmm. Wariacki komunistyczny bełkot.

Hmm. Nudziarskie bzdety dla ludzi, którzy nie umieją wziąć spraw w swoje ręce.

„Patrz, Cuno. Wariacki komunistyczny bełkot”.