Polityka

„Nie, nie mam wylewu. Po prostu... wciąż mnie zaskakujesz. Zazwyczaj negatywnie, choć czasem też na plus...”

„Masz rację. To było wybitnie nieprofesjonalne. Przepraszam”.

„Masz rację. Akumulacja kapitału jest nagrodą samą w sobie”.

„Powiedzmy, że nie jestem nie pod wrażeniem. I na tym poprzestańmy”.

„Powinieneś sprawić, aby twoje pieniądze pracowały na ciebie”.

„Czadowo. Nie mam nawet na to żadnej interesującej odpowiedzi”.

„Takie, które będzie inspirować do służby publicznej przywódców przyszłości”.

„Tak, wszystko w porządku” – milknie na chwilę, aby wziąć się w garść. „Możemy ruszać dalej?”

„Takie, które zaszczepi liberalne wartości ekonomiczne w dzieciach z rodzin o niskiej wartości netto”.

„Wspaniale, że tak ci się poukładało, ale nie uważasz, że powinieneś podzielić się tym bogactwem z resztą społeczeństwa?”

„Czemu tak długo tolerowaliśmy tę burżuazyjną kobietę, zanim ją zastrzeliliśmy?”

„Tamto mi się bardziej podoba”.

„Podoba mi się. Budzi lęk przed bogiem w tych wszystkich p***łach”.

(Prychnij). „Na bank są naprawdę bogaci. Trzeba być bardzo wyjątkowym, żeby mieć tyle pieniędzy...”

(Nachyl się do niej i szepnij). „Niech zgadnę, ci bogaci ludzie nie są stąd...”

„Bo mam problem z homoseksualistami. I to duży”.

(Udawaj zachwyconego). „Kim są ci bogaci ludzie? Brzmią przewspaniale! Też chcę taki być”.

„Dziwne. Istnienie bogaczy nie rozbudza we mnie żadnych emocji...”