Polityka

„Dobra decyzja, detektywie” – stwierdza porucznik, nie odrywając wzroku od oceanu. „Można postradać zmysły, próbując interweniować za każdym razem, gdy ci młodociani przestępcy coś wymyślą. Zajmie się nimi los”.

Nie, dość tej całej zabawy w Tequilę Sunset. Prawie doprowadziła mnie do śmierci. Ten świat musi mieć do zaoferowania coś więcej...

„Nie potrzebuję twojego datku. Na czym to stanęliśmy?” (Nie bierz pieniędzy).

Jasna sprawa, że jestem Tequila Sunset. Arriva!

„Osiemdziesiąt pięć procent to dobra liczba. Nikt nie żyje wiecznie, dziecinko!”

Pozwól mu upaść na ziemię, a potem go podnieś. Jak normalny, dorosły człowiek.

„Osiemdziesiąt pięć procent to za mało, kiedy w grę wchodzi fizyczny dobrostan drugiej osoby”.

Wiedziałem. Wiedziałem, że nadciąga koniec świata!

Nienawidzę prawdziwego życia. I tego świata. Nienawidzę i boję się wszystkiego. Chcę tylko tańczyć... Boże, proszę, pozwól mi tańczyć!

„Wybacz, Kim, uznałem, że zabawnie będzie wysłać kod 31! Nie wiedziałem nawet, że taki istnieje...”

„Dobrze, próbowałem po prostu okazać swoją dominację”.

„Ale... walczyłem ze złymi, podłymi ideologiami. Jestem bohaterem”.

„Jeb się, przyrodo!” (Uderz drzewo).

„Nie ma nic bardziej prawdziwego niż koniec wszystkiego”.

„Mówiłeś, że to banda jebanych przegrywów, którzy »burzą ci tylko styl«...”

„Tak, dobra. Prawdziwego jak płacenie rachunków czy jedzenie bogatych w błonnik posiłków rano”.

„O czym ty gadasz? Jestem najgorętszym towarem w mieście. Najprawdziwszym z prawdziwych”.

„Nigdy nie pojąć nawet idei ekonomicznych obiektów niematerialnych... Żal mi ich”.