Polityka

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste, smutne brzęknięcie. To odgłos jej poczucia zdrady. Niedowierzania wręcz.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste brzęknięcie. Jest chyba dosyć pusta. Boli cię palec u nogi.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste brzęknięcie. Jest chyba dosyć pusta. Boli cię palec u nogi.

Kiedy kopiesz skrzynkę, rozlega się puste, smutne brzęknięcie. To odgłos jej poczucia zdrady. Niedowierzania wręcz.

„Zgadza się” – kiwa głową.

„Przepraszam, że wszystko zgubiłem”.

„Dobra decyzja”.

„Ellis Kortenaer – znamy jego pełne imię i nazwisko, które możemy tu podać...” – odpowiada wyraźnie zadowolony.

„Dobrze. Użyjmy tego oznaczenia”.

„To mógłby być morał każdej historii, oficerze” – stwierdza porucznik, uśmiechając się.

„Dla chwały republiki świata. Wyzwolenia ducha i ciała”.

„Dla handlu, esencji życia isoli”.

Ten kubek się przyda. Odrzucając jego przesłanie, mogę zbić kapitał polityczny, którym zamaskuję to, w jakim stylu trzaskam hajs (czyli moje oszustwa i defraudacje).

Ten kubek nie powinien był trafić do śmieci. To tylko zabawny obrazek. Czy ludzie nie umieją się już śmiać?

Ten kubek to przykład uprzedzeń rasowych. Wykorzystam go, aby pokazywać, czego nie wolno robić.

Będę pokazywał go każdemu handlarzowi, jakiego napotkam, i będę mówił: „Oto twoja bezmyślna ideologia”.

„Jakikolwiek minimalnie kompetentny notariusz powinien sobie z tym poradzić. Niezdobycie jej podpisu było prawdopodobnie najlepszym, co można było zrobić”.

„To nielegalne. Spodziewałem się po tobie czegoś lepszego, Kim”.