Konuşma · JEAN VICQUEMARE

"Evet, seni takip ediyordum. Barda oturuyordum, başımda bir peruk, gözümde salak güneş gözlükleri vardı. Beni, kendi partnerini tanımadın. Yanımdan yürüyüp geçtin..."

"Gizlenmişsin... Neden?"

"Hem aklını hem de hafızanı kaybettiğini duydum. Gerçekten öyle olup olmadığını görmek istedim. Öyleymiş, Harry. Artık aklını tamamen kaybetmişsin. Ellerine sağlık."

Sana, "Kalabalıkta RHM üniformalı bir adam ve bir kadın vardı," diyor ve Vicquemare'a dönüyor. "Harry'ye de hakkını verelim, acelemiz vardı."

"Cuno şehirde sivil pol‑itlerin olduğunu biliyordu. Onları haklayacaktım, ki Cuno pol‑it haklayıcıdır ama haklamadım çünkü vicdanım el vermedi." Çocuk başıyla saygılı bir selam veriyor.

"Sen." (Başınla kadın memura işaret et.) "Seni daha önce tanıyamadığım için kusura bakma."

"Önemli değil," iç çekiyor. "Buraya gelme amacım böbürlenmek veya seni kandırmak değil. Aslında onun da değil." Vicquemare'ı işaret ediyor. "Yalnızca endişeleniyoruz."

"Aynen öyle, 'endişeleniyoruz'. Ben senin için hep endişeleniyorum. İşe her gelmeyişinde veya gelip de leş gibi koktuğun zamanlarda endişeleniyorum."

"Sen bir endişe topusun. O senin için endişeleniyor. Ben senin için endişeleniyorum. Özel Danışman Basgeriye bile senin için endişeleniyor. İnsanlar senin için endişelenmekten, kendi işlerini yapamıyor."

Söylediklerinde çok ama çok haklı. Aslında ben de sana söylemek için doğru anı bekliyordum...

Sen de mi endişeleniyorsun?

Evet. Genellikle gaddar bir aptal gibi konuşuyorsun.

Senin de amına koyayım! Benim yardıma ihtiyacım yok!

Kendini bir dinle. Ben ne yaparsam yapayım gaddar bir aptal gibi konuşuyorsun.

"Bunca zamandır neredeydiniz?"

"Sikeyim, Harry..." Duruşunu düzeltiyor, kollarını kavuşturuyor ve gözünün içine bakıyor.

"Bize siktir çektin. Tarzını bozuyormuşuz. Sen dedektifler tanrısıymışsın. Hiçbir şey sikinde değilmiş. Her şey yanacakmış. Ya dedektiflikmiş ya ölümmüş!"

"Muhtemelen haklıydın da. Ben olsam senin asla çocuk kaçırmana veya mart ayının ortasında tekne turuna çıkmana izin vermezdim!"

"Cuno'dan mı bahsediyorsun?" Kendine işaret ediyor. "Binbaşı Cuno kaçırılmadı lan amına koyduğumun etlisi! Hassiktir oradan..."

"Dur, yani eğitimli bir katil ekibiyle tek başıma karşılaşmama müsaade etmenin sebebi bana ders vermek miydi?"

"Öyle olmadı..."

"Siktir, Harry. Mahkeme yapacaklarını bilmiyorduk, değil mi?"

"Alayı yanacak, Destek Memuru Vicquemare. Bundan hiç şüphen olmasın."

"İşte. Alkolden hayal görüyor. Görüler geliyor. Herkes hesap verecek falan..." Başını sağa sola sallıyor.

"Gerçek bir polis tanrısını neden bırakıp gidersiniz ki?"

"Deli gibi ağlıyordun. Sarhoştun, etrafı talan ediyordun, bizi duygusal tacize maruz bırakıyordun. 'Karanlığa dalacağını' söyledin."

"Hiçbirimiz o karanlığı görmek istemedik, o yüzden siktir olduk gittik." İç çekiyor. "Öyle yapmamızı bize sen söyledin."

"O zaman neden çözmedin veya ölmedin?"

"Ha, bunu söylemen sence havalı mıydı? Estetik mi oldu? Biz geldiğimizde ağlıyordun. Etrafı talan ediyordun. 'Karanlığa dalacağını' söylüyordun."

"Gerçekten öyle mi dedim? Ben artık öyle biri değilim."

"Tabii..." Gözlerini kısarak sana bakıyor. "Sen bir... süperstar polis memuru değilsin tabii. İnsanların söylediğine göre sen yeni Guillaume le Million'muşsun. Hiçbir şey değişmedi."

"Tabii..." Gözlerini kısarak sana bakıyor. "İnsanların söylediğine göre sen 'Alaca Karanlığın habercisi'ymişsin. Sapkın bir kıyamet tellalısın... Hiçbir şey değişmedi."

"Evet. Özür diliyorsun. Sen şu ana kadar yaşamış en zavallı polissin. Hiçbir şey değişmedi, Harry. Ben bu özrü daha önce milyonlarca kez duydum."

"Emin misin?" Gözlerini kısarak sana bakıyor. "Yani herkese ne kadar da sıkıcı bir polis olduğunu ve kendini öldürsen çok iyi olacağını söylemiyor muydun? İnsanlar aklını yitirdiğinden bahsediyorlar. Biraz soruşturdum."

"Biz mi neredeydik? Hatırladığım kadarıyla siktir olup gidiyorduk." Kollarını kavuşturuyor.

"Yine kandırıldım! Kimse olduğunu söylediği kişi değilmiş!"

"Kandırıldın mı? Bak, aklıma müthiş bir fikir geldi. Ölümüne içmezsen bu kadar kolay kandırılmazsın."

"Bahçıvan, grevbozan lideri, bu..." (Teğmene dön.) "Umarım en azından sen olduğunu söylediğin kişisindir!"

"Evet. Adım hâlâ Kim Kitsuragi. Hâlâ 57. Polis Karakolu'nda çalışan bir teğmenim."

Üstelik hâlâ bu çapraz ateşin ortasında...

"Sikeyim, pol‑it ya..." Çocuk biraz rahatsız görünüyor. "Adım Kuuno, Cuno değil. Daha dandik... Gerçek ismim, sana söylediğim isimden daha dandik."

Üzgün görünüyor. "Altına sıçma yeter. Lütfen."

"Evet. Onun... bu durumla bir ilgisi olabilir, tamam."

"Hayır. Aslında herkes birer gizlenme ustası."

"Yine bahçıvan mevzusu gibi..." (Teğmene dön.) "Umarım en azından sen olduğunu söylediğin kişisindir."

"Sen güneş gözlüklü adam değilsin... Sen sarışın bile değilsin!"

"Bildin." Özel danışmanla bakışıyorlar. "Hem aklını hem de hafızanı kaybettiğini duydum. Gerçekten öyle olup olmadığını görmek istedim."

"Öyleymiş de. Tebrikler, Harry. Artık zırdelisin. Benim ve diğer herkesin güvenebileceği bir kişi daha eksildi."

Adamın kim olduğunu anlayamayacağın kadar alaycı bir tavrı vardı.

"Evet. Bunu hak ettim."

"Neyi hak ettin? Her gün birlikte çalıştığın insanları tanıyamamayı mı?" Gözlerini kısıyor. "Beyin hasarını mı?"

"Tavırların bu kadar alaycı olmasaydı belki seni tanıdığımı anlayabilirdim."

"Bende klinik depresyon var, Harry. Sen bize 'siktirin gidin' dedikten sonra seni övme havamda olmadığım için özür dilerim."

"Aslında tuhaf bir şeyler sezmiştim."

"Öyle mi? Yoksa beni İTFAİYECİ mi sandın? Biz seninle ne kadar süredir partneriz, Harry?" Kravatını düzeltiyor. "Yanıt verme. Hatırlamıyorsun."

Hiçbir fikrin yok. 100 yıl mı?

Ona karşı hissettiğin aşinalığa bakılırsa en az iki yıl. Belki de timde kısa bir süre de olsa çok yakın çalışmışsınızdır...

Haklı. Tahmin yürütme. Şu an tahmin yürütmek için iyi bir zaman değil.

"Öyle mi? Yoksa beni ERKEK HEMŞİRE mi sandın? Biz seninle ne kadar süredir partneriz, Harry?" Kravatını düzeltiyor. "Cevap verme. Hatırlamıyorsun."

"Öyle mi? Yoksa beni HAYVAN TERBİYECİSİ mi sandın? Biz seninle ne kadar süredir partneriz, Harry?" Kravatını düzeltiyor. "Cevap verme. Hatırlamıyorsun."