Konuşma · JEAN VICQUEMARE

"Jacob Irw'ün kim olduğunu biliyorum. Benimle taşak geçmeyi bırakman için sana bir şans vermek istemiştim. Benim salaklığım. 45.000 reállik bir polis aracını okyanusa sokmuşsun, ne bekliyordum ki?"

"Bilmiyorum. Neden orada olduğunu bilmiyorum."

"Ben biliyorum. Sen oraya sürdün. Sokaktaki herkes gördü. Artık bu şehrin bir parçası, broşürlere falan basılacak. Ağzımıza sıçtığın için teşekkürler, Harry."

"Vakit gelmişti. Akşamcı Kovboy'un vakti."

"Ha ha ha, ho ho ho." Sahte bir kahkaha atarken karnını tutuyor. "Akşamcı Kovboy; Gününde Kovboy değil yani. Çünkü senin günün çoktan geçmiş. Çok komik, Harry. Ağzıma sıçtığın için teşekkür ederim."

"Sarhoşken okyanusa sürdüm."

"Oh be. Hemen itiraf etti. Dürüst davrandığın için teşekkürler. Polisin malına herkesin maaşından kesilecek 45.000 reállik zarar verdiğin için teşekkürler."

"Ne? Okyanusta mı?" (Bilmiyormuş gibi yap.)

"Evet. Okyanusta. Denizin altında. İş aracımız balıkların, deniz kabuklarının falan yanında."

"Hepinizin amına koyayım. Biriminizde olmak istemiyorum."

"Hayır, Harry, ben senin AMINA KOYAYIM. Zaten ağzımıza sıçtın. Durumunu Pryce'a iki defa anlattım. Berdyayeva'ya da dört defa anlattım. Ben senin partnerinim. Sen yokken senin yerine hesap veriyorum."

"Sen gittiğinde senin dosyaların ve senin özel timin benim sorumluluğum oldu."

"Yine liderlik yapmaya hazırım."

"Kimse liderlik yapmandan bahsetmedi bile." Önce sana, sonra Trant'a bakıyor. "Yanlış sordum. Şöyle sormalıydım: Kıyafetlerini giyebiliyor mu, tuvalete gidebiliyor mu, yoksa engelli maaşı mı bağlamamız gerekecek?"

"Yanılıyor. Ben çalışamayacak hâle geldim."

"Bence de, Harry." Başıyla onaylıyor. "Sana maaş bağlamamızı isteme yeter. İşini önemseyen polisler de bekliyor. Onların yerini almayacaksın."

"Tamam, Trant, teşekkürler. Söylediklerin... hiçbir anlam ifade etmiyor. Seni de getirdiğimize sevindim. Nitelikli Suçlar Birimi'nde çalışabilecek mi, çalışamayacak mı? Zihni harap mı olmuş? Benim öğrenmek istediğim bu."

"Geçmişte de böyle bir ihtimal olduğunu ima etti. Ben de inanmakta güçlük çektim tabii ama kendini buna ikna etmek istiyor gibi. Ayrıca onu çalışırken de gördüm. Yöntemleri... sıra dışı."

"Evet. İnanmak çok ama çok güç. Çünkü salakça ve yanlış. Kendi hafızanı silebilmen mümkün değil. Saatte gömdüğün Çetin Pilsen miktarıyla bile."

"Düpedüz yalan söylüyorsun. Ya da delirmişsin. Ya da ikisi birden."

"Ciğer Yemiş Deli Oğlan kim?"

"Şehir efsanesi. Son derece deneysel araştırma yöntemleri uygulayan bir polis dedektifi. Bu, kültürel bir gönderme, dedektif."

"Bunların tamamı manasız. Ben, bütün bunları AŞTIM. Az önce ne gördüğümü bilmiyorsunuz!"

"Sus! Kendi hafızanı falan silmedin. Bu ihtimali değerlendirmiyoruz bile. Öyle bir şey mümkün değil. Saatte gömdüğün Çetin Pilsen miktarıyla bile mümkün değil."

"Normal dedektiflerin daha önce hiç başarmadığı şeyler başardım. Ben..."

"Hepsini uydurdum. Hayaldi, aptalca bir şakaydı. Ben kim olduğumu biliyorum."

"Kimmişsin?"

"Kalbi kırık bir aşk kölesi."

"Başta ben de öyle düşünmüştüm. Hayal kurduğunu sanmıştım ama... işini yaparken onu gördüm. Hayal değil. Gerçekten sıra dışı bir şeyler yaşıyor. Gerçekten hatırlamıyor."

"Teğmen, üzgünüm ama bok oğlan sizi kandırmış. Gayet normal. Kabullenmesi zor, biliyorum ama adam bir psikopat! Hepsini uydurmuş. Basit bir açıklama."

"Dedektif Vicquemare... Daha önce de unuttuğu oldu. Bu durumu ciddiye almalıyız."

"Pol‑it yalan söylüyor. Aklından bir sorunu olduğu belli." İşaret parmağını şakağına koyup çeviriyor.

"Aynen öyle. O bir psikopat. Bu unutkanlık hikâyesini de bizimle dalga geçmek için yazdı."

"İnanırım. Bok oğlan bunları bizimle dalga geçmek için uydurdu, çünkü o bir psikopat. Bu Harry'nin normal hâli. Sapıkça bir şaka. Sana söylemiştim, Jude."

"Polis dedektifi."

"Ayyaşın ve rezil bir herifin tekiyim."

"Başıma öyle üzücü bir olay geldi ki artık ben, ben olmaktan çıktım. Bu bir savunma mekanizmasıydı."

"Psikotravmatik unutkanlık mı? Trant?" Özel danışmana dönüyor. "Bak buna inanabilirim. Bok oğlan, harap olmuş bir adam, hep de öyleydi. Kim değil ki? Ben de öyleyim. Ama şöyle bir gerçek var ki..."

Geri sana dönüyor. "Ben senin gibi dağılmıyorum. Ayrıca biliyorum ki insan, ne kadar travma yaşarsa yaşasın kendi zihnini silemez. Mümkün değil. Ya yalan söylüyorsun ya da delirmişsin. Ya da ikisi birden."

"Fakat Dedektif Vicquemare," kadın araya giriyor. "Daha önce de hafızasını kaybetti."

"O kadar çok içtim ki hafızamı kaybettim. Şimdi de yavaşça geri kazanıyorum."

"Öyle. İyileşiyor. Öncesinde de çok fazla alkol aldığını ben onaylayabilirim."

"Sanırım içmiş," sana dönüyor. "İnsanlar öyle yapıyor, özellikle de bu öyle yapıyor. Normal insanlar içerek tüm hayatlarını unutmuyorlar tabii."

"İçmiş olabileceğine inanıyorum. İnsanlar öyle yapıyor, özellikle de sen öyle yapıyorsun. Normal insanlar içerek tüm hayatlarını unutmuyorlar tabii."

"Kapitalizm. Kapitalizm benim ağzıma yüzüme sıçtı. Trant haklı."

"Kaptan Vaybana'ya bak sen! Etanol-endüstriyel kompleksin bir mağduruymuş. Şimdi de malul komünist mi oldun? Bu konuştuklarımızı şaka mı sanıyorsun?"

Özel danışmana dönüyor. "Ona sorarak hata ettin, o ergen bir psikopat. Ben, sana sordum. İnsanın sadece alkolle kendi hafızasını silebilmesi mümkün değil, değil mi? Ya yalan söylüyor ya da delirmiş."

"Bir saniye, sosyoekonomik mi? Fakirlikten hafızamı kaybettiğimi mi düşünüyorsun?"

"Öyle söyleyince mantıklı durmuyor tabii. Fakat bence, herkes bunun delilik ve pembe solcu işi olduğunu düşünse de, eleştirel kuram ihtimallerini de değerlendirmeliyiz."

"Ne?! Hafızasını kaybetmesinin sebebi kapitalizm mi?"

"Yo, öyle değil. Vredefort ekolünden bahsetmiyorum. Harry, az önce de sordum, sence ne oldu?"

"Kilisedeki anomaliyle ilgisi olabilir. Dünyanın üzerindeki iki milimetrelik bir delik."

"Beynindeki 20 santimetrelik deliğe mi denk geliyor? Güzel. Bu teori çok simetrik. Kendi içinde oldukça tutarlı."

Aynen öyle, Destek Memuru Vicquemare. Burası Martinaise.

"Anomaliyi anlayamayacak kadar dar görüşlü olduğunu biliyordum."

"Kulağa tuhaf geliyor ama ben de yanındaydım. Sahildeki kilise, sessel-uzamsal bir anomaliyle sarsılıyordu. Entroponolojik bir durum olabilir veya belki radyo dalgalarıyla ilgilidir..."

"Yine de gerçekti. Raporuma bile yazdım, okumalısınız. Ancak bu olayın onun içerek beynine hasar vermesiyle alakası olduğunu sanmıyorum."

"Teşekkür ederim, Teğmen Kitsuragi. Açıklayayım, isolasal entroponetiğin yalan olduğunu düşünmüyorum. Pus, dünya çapında bazı etkilere yol açıyor, bu kanıtlanmış. Ancak..."

"...kanıtlanmamış olan şey, çok fazla Kızıl Kaptan'ın insanda tamamen hafıza kaybına yol açabildiği. Açıkçası bize yalan söylediğini düşünüyorum."

"Her neyse. Anladım, tamam, anomali. Alkolden hayal görürken bu kadar aşırı ayyaş olmana entroponolojik bir açıklama getirmişsin. Anlıyorum da."