"Hatırlayamıyorsun çünkü beynin hasar görmüş. Trant," sarışın adama dönüyor, "burada sen devreye gireceksin. Durumu ne kadar kötü?"
"Hatırlayamıyorsun çünkü beynin hasar görmüş, dedektiflerin tanrısı. Trant," sarışın adama dönüyor, "burada sen devreye gireceksin. Durumu ne kadar kötü?"
"Hımmm... Gözle görülür titremeleri yok. Düzgün konuşabiliyor. Tekne sürebiliyor. Ayakta duruyor, akıl yürütüyor. Bunlar hep iyiye işaret ama hem episodik hem semantik hafıza kaybı..."
Yani, hem kim olduğunu hem de "para", "isola" ve "pus" gibi sözcüklerin anlamlarını unuttun.
"Karakolu aradığında ve onunla iletişimlerimizde gördüğümüz gibi, ki aslında 'gammazcılık' yapmak istemiyorum" iki eliyle havada tırnak işareti yapıyor, "ama daha önce onunla aramda gerçekleşen iletişimde de gördüğüm kadarıyla Harry, kim olduğumu hatırlamıyordu... Çok ilginç."
"Evet. İlginç. Aklımda birkaç fikir var ama önce Harry'nin düşüncelerini dinlemek istiyorum. Harry," sana dönüyor, "sence sana ne oldu? Nörolojik açıdan, psikolojik açıdan, hatta sosyoekonomik açıdan."
"Ciğer Yemiş Deli Oğlan gelmiş ulan! Dedektif Ciğer Yemiş Deli Oğlan, soruşturmayı devralıyor!"
"Geçmişte bir kez teorisini bana anlattı. O zaman inanmakta güçlük çekmiştim ama o inanıyordu. Çalışırken de gördüm. Yöntemleri... sıra dışı."
"Teğmen, saygısızlık etmek istemem ama bok oğlan sizi kandırmış. Gayet normal. Normal olmayan, bir polisin elindeki vakayı çözmek için kendi hafızasını silmesi."
"Aslına bakarsanız, ne yaparsa yapsın kendi hafızasını silebilmesi mümkün değil. Saat başı gömdüğü Çetin Pilsen'lerle bile. Düpedüz yalan söylüyor. Ya da delirmiş. Ya da ikisi birden."
"Dedektif Vicquemare... Onun Ciğer Yemiş Deli Oğlan'a döndüğünü söylemiyorum. Ama yalan söylemek mi? Daha önce de bilincini kaybettiği oldu."
"Evet, iki defa. Daha feci içki âlemlerinin sonrasında." Duraksıyor, hatırlıyor. "Biri, İki Ayyaş soruşturmasından sonraydı, diğeri de o duvar resmini incelediğimiz zaman."
Defterindeki... o iki dosya. Çözülemez Dosya ve Öteki Dünya Duvar Resmi. Onlar yakın zamanlardaydı.
"İlginç. İlk önce bir denemiş. Hazırlanmış. Bu fikri böyle bulmuş, evet. Pratik yapmış. Daha sonra da deyim yerindeyse alkolü 'oraya varmak' için kullanmış..."
"Fikrim şu: Ya bu yaşadıkları, içinde yaşadığımız dünyaya verilecek son derece normal bir tepkiyse? Ya bu önemli bir anomali, açıklanacak bir durum, çözülecek bir hata değilse? Buradaki duyusal girdileri bir değerlendirelim..." Manzaraya işaret ediyor.
"Kalıntılara, neon ışıklara bakın, radyoyu ve kalabalıkları dinleyin. İnsanları inceleyin. Burada 40 yıl yaşayın... Metaforla anlatayım, bir dedektif olarak o, dünya teybini kaydetmek üzere takılmış bir kaset gibi. Harry bu teybe konulmuş. Her şeyi kaydediyor..."
"Serbest piyasadan kaçamıyordu..." Başını kendinden emin bir şekilde sallıyor. "Artık bitsin istiyordu."
"Tamam, Trant, teşekkürler. Söylediklerin hiçbir anlam ifade etmiyor. Gerçekten de solcu dangalağın tekisin. Nitelikli Suçlar Birimi'nde çalışabilecek mi, çalışamayacak mı? Zihni harap olmuş mu? Benim öğrenmek istediğim bu."
"Hayır, zihni harap olmamış. Kendisi de çalışabilir durumda, eski liderlik rolünde olmasa da düz bir dedektif olarak."
"Şimdilik mi?" Önce sana, sonra Trant'a bakıyor. "Yanlış sordum. Şöyle sormalıydım: Kıyafetlerini giyebiliyor mu, tuvalete gidebiliyor mu, yoksa engelli maaşı mı bağlamamız gerekecek?"
Maaşa ihtiyacın yok, sen taş gibisin. Kıyafetlerini de öyle bir giyersin ki, var ya...
"Hayır, şimdi konuşacağımız konu ŞU." Suya işaret ediyor. "Otomobilimize ne yaptın ulan?! O otomobil neden orada, Harry?"
"Evet. Senin otomobilin var. Beyaz ve mavi. Denizin altında. Balıklarla, deniz kabuklarıyla falan."
Şimdi nereye işaret ettiğini görünce anlıyorsun. Kuzeydoğuda, okyanusun içinde gerçekten de bir otomobil var. Çok tuhaf. Nasıl oldu da oraya girdi?
"Ha, sen yapmadıysan sorun yok. Senin yaptığın yalnızca birinin bizim 45.000 reállik polis aracımızı çalmasına izin vermek, sonra da denize düşünce orada bırakmak."
"Hatırlatayım, bizi araç almaya zorlayan sendin. 'Güzel olacak Jean, arabamız olacak, olay mahalline çabuk varacağız...' Ben atlı polis olmaktan memnundum. Umarım bisiklet binmeyi seviyorsundur."
"Cevap verme." Derin bir nefes alarak sakinleşmeye çalışıyor. "Kimliğin, Harry. Bana polis kimliğini göster."
Polis kimliğini göstermeye çalışırken acele ediyorsun. Sabırsız parmakların, kimliğin kaygan plastik yüzeyini düzgünce tutamıyor ve kimlik elinden düşüyor.
"Yanında. Bu polis kimliği onun. Teyit ettim."
Sanki polis kimliğinin ve silahının üzerinde bulunuyor olması bir başarı değil de doğal bir durummuş gibi.
İşte yine başladık. "Silahın kayıp, silahın kayıp" diye seni sindirmeye çalışıyorlar!
"Silahını mı kaybettin amına koyayım?!" Etrafına bakıyor. "Biliyordum. Kaybettiğini biliyordum. Size söylememiş miydim? Size silahını da kaybettiğini söylemiştim."
"Evet, oldukça kötü." Sana dönüyor. "Beylik tabancanı kaybettin. Sarhoşken. Sonra bulamadın, çünkü hâlâ sarhoştun! Şu an da sarhoşsun, değil mi?"
"Silahını hiç kaybetmemen gerekiyordu. Yanında olması, silahının doğal durumu zaten ulan, ayyaş herif."
GÖRSEL ANALİZ
EMPATİ
MANTIK
POLİS RUHU
ELEKTROKİMYA
SOĞUKKANLILIK
MANİPÜLASYON
EL‑GÖZ KOORDİNASYONU
İŞ BİLİRLİK
ACI EŞİĞİ
İÇİMDEKİ DENİZ
ANSİKLOPEDİ