Konuşma · JEAN VICQUEMARE

"Hayır, Kim, arkamda olman lazım. Hadi şunları mahvedelim."

Harry ekibe alındı

"Zırh mı? Başka kimse rahatsız olmamıştı."

"Gerçekten mi?! Rahatsız olmamış gibi mi göründüler? Bunun sebebi dış iskelet giyen bir polis olman olabilir mi acaba?!"

Harry terk edildi

"FALN ekipmanım başka kimseyi rahatsız etmiyor."

"Rahatsız mı? Harry, sen polissin ulan! Senden korkuyorlar!"

"Tarzım başka kimseyi rahatsız etmemişti."

"Konu nedir?" (Devam et.)

"Harry, sana yardımcı olmak istiyoruz. Trant, sanırım burada sen devreye giriyorsun."

Bu, At Suratlı Kadın. Ona neden böyle bir isim taktın bilmiyorum ama bu yaptığın beyinsizlikten de öteydi. Ona bir daha asla böyle hitap etmemelisin.

"Iıı..." Geriye doğru bir adım atıyor. "Ben burada ne işim olduğunu tam bilmiyorum. Uzman olarak ekibe katılmam söylendi, sanırım beklentilerinizi biraz düşürsem iyi olur. Ben bilişsel bilimin bir meraklısıyım, daha fazlası değil."

"Benim uzmanlık alanım çok farklı. Ben nöroloji çalışıyorum." "Nöroloji" derken elleriyle havada tırnak işareti yapıyor. "Çalışmalarım da tamamen kuramsal. Hatta ben gitsem daha iyi olacak..."

"Hayır... Trant, artık çok geç. Sen de bu boka bulaştın!" Sana dönüyor. "Eee, ne diyeceksin ulan, bok oğlan?"

Asıl kendisi ne diyecek? Seni çatışmaya terk etti!

Bok oğlan. Ne kadar da ilginç bir lakap.

"Bir 'timden' bahsetmiştin."

"Evet, Teğmen Du Bois ve Teğmen Vicquemare'ın yönettiği Nitelikli Suçlar Birimi. Hatırlıyor musun?"

"Evet. Aynen. Şimdi hatırladım. Nitelikli Suçlar Birimi."

Minot'ya bakıyor. "Hatırlamıyor."

"Gördün mü? Gerçekten hatırlamıyor. 'Sapıkça bir şaka' değilmiş. En azından bu iyi oldu."

"Evet, çok iyi oldu."

"Hatırlamama yardımcı ol, başka kim bu ekibe dâhil?"

"Hatırlamana yardımcı mı olayım? Nitelikli Suçlar Birimi lan işte. Sen, ben, Jude, soktuğumun Trant Heidelstam'ı ve Guillaume Bevy..."

"Ben aslında yalnızca bir sivil danışmanım."

"Siktir lan oradan, sen de bu işin bir parçasısın."

"Tamam. Peki bu birim ne yapıyor?"

"Ne mi yapıyor? Nitelikli Suçlar Birimi işte! Dosya kapatıyoruz ki 41. Polis Karakolu şehrin en kötü karakolu gibi görünmesin. Artık seviyemiz öyle bir düştü ki boka battık, Harry. Bu da senin suçun."

Bu insanlar senin tayfan. En azından tayfandan geriye kalanlar. Özenle seçildiler. Özenle kaybedildiler.

"41. Karakol aslında..." Sözünü tamamlamak istemiyor.

"Tamam ama önce şunu sorayım, Guillaume Bevy kim?"

"Ha, hikâyesi çok ilginç!" Gülümsemiyor. "Guillaume Bevy, ekibimize katılan bir polis muhabiri. Çok başarılıydı. Sonra ekipten ayrıldı çünkü senin birimi yönetebileceğine olan inancını kaybetti."

"Başka insanlar da ayrıldı. İyi ve zeki insanlar. Bir daha geri gelmeyecekler. Sadece ben ve bu inanılmaz sabırlı devriye memuru kaldık. Bir de Trant var ama onu zorla tutuyorum."

Guillaume Bevy acaba sarışın mı? Güneş gözlüğü takmayı seviyor mu?

"Bu Guillaume Bevy senin o kılığın gibi sarışın ve güneş gözlüklü mü?"

"Aha, hatırladın!" Sana parmak sallıyor. "Anlıyorsun! Onun taklidini yapıyordum. Bak, ben G-Bevy'yim diyecektim. Komik olacaktı ama sonra beyninin gerçekten hasarlı olduğunu gördük, o yüzden olmadı."

Gerçekten eğleneceğinizi düşünmüştü. İkinizin de.

"Ee, Trant Heidelstam, peki burada neyin özel danışmanlığını yapıyorsun?"

"Neyin mi?" Ayağını yere vuruyor. "30'larda Königstein'da geliştirilmiş akademinin sınırlarındaki bazı kuramlarla ilgili fikirlerimi paylaşmam istendi. Kısmi psikotravmatik unutkanlık, grup kişilik kuramı gibi konular hakkında..."

"Delirip delirmediğini tespit etmeye geldi. Zeki biri. Bu konuyu geçelim."

"Demek Trant Heidelstam... aslında Özel Danışman Trant Heidelstam imiş..."

"Evet, benim adım Trant Heidelstam. Adımın Trant Heidelstam olmadığını hiç söylemedim."

"Peki burada neyin özel danışmanlığını yapıyorsun?"

"Gerçekten de neyin danışmanlığını yapıyorum?" Önce harap hâldeki barakalara, sonra sana bakıyor. "30'larda Königstein'da geliştirilmiş bazı az bilinen kuramlarla ilgili fikirlerimi paylaşmam istendi. Kısmi psikotravmatik unutkanlık, grup kişilik kuramı gibi şeyler..."

"Delirip delirmediğini tespit etmeye geldi. Zeki biri. Bu konuyu geçelim."

"Tamam, sen Trant Heidelstam'sın. Özel danışmansın. Anladım."

"Tekrar söyleyeyim..." Etrafına bakıyor. "30'larda Königstein'da geliştirilmiş akademinin sınırlarındaki bazı kuramlarla ilgili fikirlerimi paylaşmam istendi. Kısmi psikotravmatik unutkanlık, grup kişilik kuramı gibi şeyler..."

"Bir saniye, o zaman çocuk kimdi?"

"Mikael mi? Mikael benim oğlum."

Oğlu mu? Şaka gibi... Herkes sana yalan söylüyor!

"Ha... tamam. Özür dilerim."

"Önemli değil."

"Öyle mi?! Peki o ilginç tarih mevzusu neydi? Beni takip mi ediyordun?"

"Hayır. Feld binası ve Martinaise kıyı başı ilgimi çekmişti. Mikael de Martinaise'i görmek istiyordu. Tesadüfen karşılaştık."

Orada oğluyla bulunması tesadüf değildi. Görmesi zor olsa da aslında senin için endişeleniyordu. Feld binası da ayrıca ilgisini çekiyordu.

"Harbi mi?! Peki o hâlde oğlun şu an hangi cehennemde, özel danışman?!"

"Eve gönderdim," sakin bir ses tonuyla yanıt veriyor. "Mikael annesinin yanında. Velayetini paylaşıyoruz."

"Sana söylemiştim. Herif birini öldürmeye bir kadeh uzaklıkta."

"Tam olarak... öyle diyemem ama evet, ileri evre alkolizmle bağdaştırılabilecek türden bir agresiflik sergiliyor."

"Bu anlattıklarını hiç hatırlamıyorum..." (Devam et.)