Konuşma · SOĞUKKANLILIK

"Yaşlı? Alkolik?" Her kelimede gözlerini biraz daha kısıyor. "Faşist?"

"Hayır. Şeyi kastediyorum..." (Suratına işaret etmeye devam et.) "Benim gibi kırmızımsı ve pembe değil."

"Sen kendi yüzüne kafayı takmışsın," başını iki yana sallıyor, "çünkü elinde bir tek o kalmış. Zenginler her şeyini elinden aldı. Şişen hariç."

"Ve seni böyle burada elinle şişmiş yüzünü işaret ederken bıraktı. Zenginler sizi ve dünyayı yönetiyor. Sizin huzursuzluğunuza kıçlarıyla gülüyorlar." Sönmüş közlere bakıyor.

"Evet."

"Herkes değil." Başıyla onaylıyor. "Çoğu insan genç ve öyle. Zenginler senin her şeyini elinden aldı, lümpen proletarya. Şişen hariç..."

"Saçma ırk muhabbetini de senden almadı. Sende kalsın ki Kanal 4'teki o muhabbeti sürdürerek işçi sınıfı dayanışmasına iyice zarar ver ve zenginlerin ekmeğine yağ sür." Sönmüş közlere bakıyor.

"Bu arada, onun weltanschauung'unu içselleştirdim."

"Eminim RHM'de hepiniz payınıza düşen ırkçılığı içselleştirmişsinizdir. Bana söylemene gerek yok, belli oluyor. Kafatası meraklısı bir adam hakkında konuşmadan duramıyorsun..."

Teğmen sana hafifçe başını sallıyor. Devam et der gibi.

Kafatası meraklısı adam hakkında konuşmaya devam et. Siyasi konular bu adamdan bilgi almanı sağlıyor, gerçekleri ortaya döküyor.

Cuno gözlerini kısıp şaşkın şekilde uzaklara bakıyor. Kendi kendine "'Vatan şalom' ne ya?" diye fısıldıyor.

"Döner kavşaktaki heykelle ilgili bir şeyler dedin... Frengili miymiş?"

"Birinci Frissel, II. Filippe, aralarında ne fark var? Frengili katiller topluluğu. Bunlar hakkında daha fazla düşünmek istemiyorum. Hepsinden bezdim!"

İçindeki öfke ateşi körleşiyor. Hepsinden beziyor...

"Frengi, III. Filippe'in bir kerhaneden kaptığı hastalık." Bir anda ateşleniyor. "O heykel mide bulandırıcı."

"Güzel. Bunu da hallettiğimize göre..."

"Hı hı." Odaklanmış bir şekilde mırıldanıyor.

"Mide bulandırıcı mı?"

"Bakteri beynine girdi ve ona köpüklü şaraplarla, kokainle ve kendi heykelleriyle trilyonları çöpe attırdı. Oğlu Deli IV. Filippe frengiyi ana rahminde kaptı..." Nefret dolu bir hırlamayla nefes alıyor.

Bu teknik olarak mümkün ancak III. Filippe aslında frengi hastası değildi, sadece deliydi.

"Ve yine de Revachol'u 25 sene boyunca yönetti! O hükûmeti ve yüzlerce anlamsız heykellerini devirirken 2 milyon can kaybettik..."

"Ama o hâlâ orada."

"Ne kadar hevesli söyledin!" Çabuk ve anlamsız konuşuyor. "Evet, orada, değil mi? Hâlâ orada. Neden, biliyor musun?"

"Çünkü alaycı genç reklamcılar onun bir parçalanmış versiyonunu dikti."

"Doğru. Bazı reklamcı puştlar alaycı şekilde onun dekonstrüksiyonunu dikti. Biz onu şerefli işçi sınıfı patlayıcılarıyla parçalamıştık... ama işte yine orada..." Tiksinmiş bir şekilde kafasını sallıyor.

"Sanat bir burjuva ürünüdür ve insanlığa hakarettir. Bütün sergiler yıkılmalı ve bütün sanatçılara Yekokataa'da 30 yıl kürek cezası verilmeli."

Dur biraz, Filippe'in kalbindeki mermi izi! Heykel vurulmuştu... Bunu yapan oydu!

Öyle olmalı, buradan çok daha zor bir vuruşu bile yapabilecek olduğunu zaten kanıtladı.

Onu boş ver! Beyninde çok daha önemli bir şey beliriyor! O şey olamaz mıydı...

"Aslında o heykel dekonstrüksüyona maruz bırakılmaktan çok patlama anını yakalamış."

"Sen neden bahsediyorsun?" Yaşlı komüncü kafasını kaldırıyor.

"Boş ver."

"Hayalci burjuva hareketleri..." Seni eliyle tersliyor.

"O artık bir III. Filippe heykeli değil... O, III. Filippe'in patlayışının bir heykeli."

"Kafayı mı yedin sen?" Gözlerinde hafif bir ışık beliriyor.

Teğmen de kafasını kaldırdı ve tuhaf bir ifadeyle sana bakıyor.

"Zırva değil. O sizin yaptığınız şeyin, Revachol'u heykelsizleştirme operasyonunuzun heykeli."

"Yani, o artık bir... komünist heykeli mi diyorsun?"

Sadece o da değil.

"Bilemiyorum. Belki de zorlama bir düşüncedir."

"Tabii ki öyle. Hayalci burjuva düşünceleri. Onlara göre para kazanma yolunda yarattıkları tüm yıkım meşru." Seni eliyle tersliyor. "Bütün sanatçılar, bir trenle doğru Yekokataa'ya."

"Kendi insanlarına zulmetmek, tipik aşırı solcu kalleşliği."

"Ülkenin taleplerine göre işgücünün yerini değiştirmek sıradan bir şey. Bütün uluslar yapıyor bunu. Buna yerleştirme denir." Kafasını sallayıp mırıldanıyor. "Burjuva faşistlerinin gözdağı verişi işte..."

"Ondan emin değilim. Yollamasak mı?"

"O kadar hassas olma. Talep oluşunca işgücünün yerini değiştirmek sıradan bir şey. Bütün uluslar yapıyor bunu. Buna yerleştirme denir." Kafasını sallayıp mırıldanıyor. "Burjuva sanat faşisti falan herhâlde..."

"Tabii. Doğruca Yekokataa'ya."

"Biliyor musun, artık bir liberoğlancı gibi durmuyorsun. Belki de yanıldım..." Siyah gözleriyle seni süzüyor. "Belki de Mazovist komünist bir yoldaş tarafından hapse götürüleceğim... Olması gerektiği gibi."

"Olması gerektiği gibi. Komünizm tarzı."

"Bu ihtiyar revizyonist doğru Yekokataa'ya." Sana doğru hafifçe başını sallıyor. "Sonunda; revizyonizm, gerici fikirler ve firar günahlarıma kefaret..."

Hâlâ senin Mazovist sosyoekonomisine katıldığına inanmayı reddediyor, ama bu fikri düşünmek onu bir miktar teselli etti.

Hatta dostluk hissediyor. Bir saniyeliğine kendisini daha az yalnız hissediyor... ama bu saniye geçiyor.

"Yanılıyorsun. Ben komüncü değilim Ben bir polisim."

"Orta sınıf bir polis için yaşlı bir revizyonist firarinin ağzından bilgi alma konusunda epey iyisin. Böyle devam." Seni onaylayarak başını sallıyor.

"Hı hı." Teğmen mırıldanıyor. "Doğruca açık ocak madenine. Veya Severnaya Zemlja'ya, radyasyon temizlemeye."

"Evet, neyse..." Yaşlı komüncü ikinizi de süzüyor, ne düşüneceğini bilmiyor.

Onun içinde minik bir şüphe beliriyor... Belki de bu polis bir... Hayır, imkânı yok. Bu, senin onun gözündeki yerini yükseltti.

"Evet."

"Belki haklısındır..." Siyah gözleri bir anda aydınlanmayla doluyor. "Diyalektik böyle çalışır işte. Ama şunu unutma... Sanat hâlâ bir burjuva ürünü."

Öksürüyor ve ardından pürüzlü bir sesle ekliyor: "Ve hâlâ Yekokataa'ya gönderilmeliler."