Konuşma · ÇAMAŞIRCI TEYZE

Bir parça bezi daha çitilerken başıyla onaylıyor.

"Buralarda bir şeyler olmalı. Seni dinliyorum."

Elini güneydoğuya doğru sallıyor. "O taraflarda... yine aynı şeyler var. Barakalar ve her yeri kuşatan ağaçlar. Pox işte."

Burasıyla Jamrock arasında yaşlı ağaçlardan oluşan tozlu bir deniz, hepsi endüstriyel isle kaplı. Altlarında küçük evler, doğanın ele geçirdiği bir park...

"Pox mu? O nedir?"

"Eski bir askerî hastane ve çevresi." Güneydeki binalara doğru bakıyor. "En azından eskiden, Revachol Hükümdarlığı zamanında öyleydi."

"Savaştan sonra, savaş bunalımı yaşayan askerler ve eski bahçelerde huzurlu vakit geçirmek isteyen insanlar için bir hayır hastanesine dönüştürdüler."

"Şimdi o bölge briket gecekondularla ve isimsiz sokaklarla dolu. Gözünüzün görebildiği her yer baraka oldu."

"Hastaneye ne oldu?"

"Hayrı sona erdi." Eşarbını sıkılaştırıyor. "Çalışanları terk etti, kapattılar. Uzun süredir kapalı."

"Bu ismi daha önce bir yerlerde duymuştum sanki, ama sen yine de anlat."

"Benden imzanı almam istendi." (Zarfı uzat.)

"Öyle mi? Neymiş bakayım?" Belgeleri alıp gözlerini kısıyor. "Hadi ama, benim bunları okumam mümkün değil. Bana ne yazdığını söyleyin."

Önce biraz nabız yoklayın. Endişelenecek hiçbir şey olmadığını söyleyin.

"Sadece bir emlak sözleşmesi. Kötü bir şey değil."

"Kiminle sözleşme?" Gözlerini kısıyor. "Hıı. Port İşçileri Sendikası, değil mi?"

"Şey, hayır. Bu... tamamen başka biri."

"Bunu inandırıcı bulmadım. Polisin buraya gelip imza toplaması... tam da sendikanın yaptıracağı bir iş."

"Evet, sendika."

"Tahmin ettiğim gibi." Kadın, derin bir nefes alıyor. "Claire kardeşler bu sefer ne istiyormuş?"

"Ya, aslında boş ver. Bu konularla seni rahatsız etmeyeyim."

"Benim gördüğüm kadarıyla bu evrak işlerinden asla hayır çıkmıyor." Başını aşağı yukarı sallıyor.

"Benim gördüğüm kadarıyla bu evrak işlerinden asla hayır çıkmıyor." Başını aşağı yukarı sallıyor.

"Öyle mi? Neymiş bakayım?" Belgeleri alıp gözlerini kısıyor. "Hadi ama, benim bunları okumam mümkün değil. Bana ne yazdığını söyleyin."

"Ruby hakkında birkaç sorum daha vardı..."

"O zavallı kız hakkında daha ne öğrenmek istiyorsunuz?"

"Çok içen ve öfke sorunu yaşayan biri olduğunu duydum. Hiç böyle davrandığına şahit oldun mu?"

"Hiç görmedim." Başını iki yana sallıyor. "Tabii şişeyle tanışıktı... Bu özelliğiyle buradaki insanlara benziyordu. Ben sadece sahilde gün batımını izlerken bir bira içtiğini gördüm..."

Güneş herkes için batıyor.

"Ayyaş diyeceğiniz biri değil. Arada bir bana da verirdi. Kamyonculuk hayatının parçası olduğunu söylerdi. Yine de bazıları gibi kontrolü kaybettiğini hiç görmedim."

"Yeterince Ruby'den bahsettik, başka sorularım var..."

"Tabii, başka sorularınızı dinleyelim bakalım." Bahar karı yağmaya başlayınca etrafına bakıyor. Kar taneleri hafif hafif balıkçı köyüne düşüyor.

"Sence neden mermiyi oraya bıraktı?"

"Nereden bileyim? Huysuzdur ama şiddete eğilimli değildir. Öyle belinde silahla gezmez o." Dönüp barakaya doğru bakıyor, düşünüyor.

Tahminini kadına sorabilirsin. Son çare olduğunu söyleyebilirsin. Ruby'nin böyle bir şey yapma ihtimali olduğunu düşünüp düşünmediğini öğrenebilirsin.

"Aklımda bunun bir açıklaması var."

"Öyle mi? Söyleyin bakalım." Yukarıdan bir martı geçiyor. Belli ki uğursuzluk getiriyor.

"Mermi, bir çıkış planı."

"Nereden çıkış?"

"Bundan..." (Kollarını yana aç.)

Teğmen yazı yazmayı bırakıyor. Önce sana, sonra yaşlı kadına bakıyor.

"Hayır..." Başını yana eğiyor. Düşüncelere dalmış bir hâlde sana bakıyor. "Pes edecek biri değildir."

Kolayca pes etmez. Senin bazen büründüğün hâl gibi.

Buna gerçekten inanıyor.

"Dünyadan."

"Hayatından."

"Aslında söylemesem daha iyi. Düşünmek istediğim bir şey değil."

"Demek o kadar kötü."

Elin seğiriyor. Saklı tek bir mermi. Namluya sürülüşünü hatırla. Dolu silahın ağzının, kalbine doğrultuluşu tanıdık geliyor, değil mi?

Kız silahı kafasına dayayıp tetiği çekecekmiş lan işte.

"Yanında radyo parçaları gibi teknik ekipman var mıydı?"

"Bildiğim kadarıyla yoktu ama müzik zevki güzeldi. Bir defasında yaptığı birkaç teleradyo karışık kasetini açmıştı bana." Alnını elinin arkasıyla siliyor. Yere birkaç damla su düşüyor.

"Gerçi sanırım mekanik ve teknik konulardan anlıyordu. Barakadaki ısıtıcıyı bile tamir etti. Size de yaradı."

Ekipmanını başka yerde tutmuş olabilir.

"Pazartesi günü gitti mi demiştin?"

"Evet, erkenden, köpeklerle. Sanırım saat 8 civarı."

Muhtemelen aynı senin gibi teğmenin Kineema'sının geçtiğini duyup uyanmış.

"Kim, kız Kineema'nın sesini duymuş olmalı."

"Evet. 130 kilovatlık motorun kötü yanı da bu." Sesinde inceden bir gurur var. "Suçlular gelişini duyabiliyor."

Muhtemelen teğmenin Kineema'sının geçtiğini duymuş.