Konuşma · ÇAMAŞIRCI TEYZE

"Ruby nasıl biri?"

"Hoşsohbet. Yaşlı bir kadınla nasıl konuşulacağını biliyor." Üşüyen ellerini ovuşturuyor. "Bu yaşımda pek kaliteli sohbet etme imkânım olmuyor, bu yüzden onun hoşsohbetliğini seviyorum."

Bu Ruby herhâlde yaşlı kadınların dilinden anlıyor. Senden farklı olarak köyün yaşlısıyla nasıl konuşması gerektiğini biliyor.

"Son gelişinde sizinle çok sohbet etti mi?"

"Hayır, bu sefer sessizdi. Bana pek ilişmedi..."

"Nasıl yani?"

"Gizlemeye çalışsa da balık tutmaya gelmediğini anladım. Normalde birkaç defa olta atar, bu sefer neredeyse hep odasında vakit geçirdi."

Hep yaptıkları gibi sohbet etmek istemişti ama genç arkadaşı kendi düşüncelerine dalmıştı.

"Bu sefer seninle çok sohbet etti mi?"

"Nereye gitti?" (Devam et.)

"Bilmiyorum... Sahilden yukarı. Sessizce çıkmaya çalıştı ama o kapının menteşeleri azgın kedi gibi cırlıyor. Öyle uyandım. O ağır botlarıyla kuzeye doğru yürüdüğünü duydum."

Gittiği yer bir yarımada. Kapana kısılmış olabilir.

"Onu asla bulamayacağınızı biliyorsunuz, değil mi?" Sesinde kötü niyet yok. "Sahili avucunun içi gibi bilir. Siz daha yeni geldiniz."

"Siz meraklanmayın, han'fendi. Biz de inatçıyızdır."

Bu havalı bir an. Havalı bir şeyler söylenmesi gerekiyor.

"Daha konforlu ve... daha az ıslak bir yere gitmediğinden emin misin?"

"Evet, onu bulmak için çok emek sarf etmeniz gerekecek." Temizlenmiş paçavrayı kovaya atıyor. "Burada kalıp, ısıtıcıda ateş yakıp biraz ısınsanız daha iyi..."

O Feld binasındaki duvar boyası... Gidip tekrar bakman gerektiğini hissediyorsun. Bu sefer daha çok yaklaşman gerekiyor.

Hayır. Başarabilirsin. Devrilmeden önce harcayacak daha çok kuvvetin var.

Briket evlerin arkasında savaş öncesinden eski kalıntılar, karanlık şatolar gibi gökyüzüne yükseliyor. Rüzgârın çağrısını hissediyorsun.

(Havalı şeyi söyle.) "Kötü başı dağıtalım!"

"Ne?"

"Ne?"

"Ne dediniz?" Teğmen sana bakıyor. Yüzündeki ifadeden ne söylediğini anlamadığı belli.

"Hiç. Sen ne dedin?"

"Neyse," diyor, başını iki yana sallıyor. "Devam edelim."

"'Götü saçı dağıtalım' mıydı?"

"Yine tutturamadınız."

"Götü başı dağıtalım!"

"Oldu ama geç oldu."

Yaşlı kadın yavaşça başını sallıyor.

"Haklısın, burası çok büyük bir yer. Samanlıkta iğne aramak gibi olacak."

"O zaman sahilden yukarı gidiyoruz."

"Burada kalıp, ısıtıcıda ateş yakıp biraz ısınmak istemediğinizden emin misiniz?" Temizlenmiş paçavrayı kovaya atıyor. "Bence öyle yapsanız daha iyi olur..."

(Kaşını sil.) "Gerçekten bu köyde saklandığını umuyordum."

"Oda tam olarak onun bıraktığı hâlde mi?"

"Her zamanki gibi temizledim."

"İçeride başka herhangi bir şey var mıydı?"

"Hayır."

Gerçeği söylüyor, beyim.

"Hoşça kal, ben gidiyorum." (Bitir.)

"Bir şey diyeceğim, memur bey. Eğer bulacak olursanız lütfen ona iyi davranın..." Etrafına bakıyor. Hava soğuyor.

Farklı bir amacı yok. Samimi bir rica.

"Neye karışmış olursa olsun, o iyi bir kızdır."

"Buralarda adı Ruby olan bir kadın gördün mü?"

"Hayır, son zamanlarda kimseyi görmedim."

Çünkü kadın kör, sen de bunu unuttun.

"Ha, çünkü körsün. Doğru."

"Çattık yine bir dâhiye," diyor. Elini yıkama tahtasının üzerinde gezdiriyor.

Kaçamak davranıyor. Bildiği bir şeyler var.

"Martinaise'de bir cinayet işlendi." Doğuya işaret ediyor. "O da bir şüpheli olabilir. Yardımınız için müteşekkir oluruz."

"Öyle mi?" Ona dönüyor. "Bu dünyanın nasıl işlediğini biliyorum ve insanların birbirini gammazlamaması gerektiğinin farkındayım."

"Bu durum aynı hani şu kendini odunluğa kilitleyen adam gibi. Kadının oradan çıkmasına yardım etmemiz gerekiyor."

"Hayır, bu durum hiç öyle değil. O adamın durumunda sizi biz çağırdık. Şimdiyse kendiniz çıkıp geldiniz. Camı gagalayan bir karga gibi."

Yeter! Konuşmaya HEMEN BAŞLASA iyi olacak!

"Tamam ama şüpheli bir şeyler bulursam geri geleceğim."

"Ben hep buradayım." Yüz ifadesi yumuşuyor. "Belki köyümüzün size yardımcı olabileceği başka bir konu vardır. Gerçi elimizde pek bir şey yok. Sadece çöp ve bir iki sandal..."

"Anladım. Bildiğin bir şeyler var ama bize söylememeye karar verdin."

"Söyleyecek pek bir şey yok. İnsanlar gelip gidiyor. Başka bir şey var mıydı?"

"Anladım, han'fendi." Teğmen sana dönüyor. "Umarım yine de etrafa bir göz gezdirsek sakıncası olmaz."