Konuşma · ÇAMAŞIRCI TEYZE

Barakana bir göz gezdirmelisin. Belki başkalarına da kiralamıştır.

Ruby buradaydı. Bunu biliyorsun.

Bu barakalara bakman gerekiyor. Özellikle onunkine.

Kalacak yer var mı diye sor...

"Teyze konuşsana! Bir şeyler biliyorsun işte, dökül anasını satayım!"

"Anasını mı satayım?" Kataraktlı gözleri sana bakıyor. "Ağzın bozuk diye işini senin yerine yapacak hâlim yok."

"Burada konu sendika değil. Senden intikam almalarından korkmana gerek yok."

"Ha. Tahmin etmeliydim..." Başını sallıyor. "Bir sendika belası daha. Onlardan korkmuyorum, biliyor musunuz? Biz buralarda pek korkmayız."

"Bildiğin bir şeyler var. Yardım etmek için buradayız."

"Evet, gerçekten de öyle, uğursuzluksunuz. Kendinize ve kurumunuza yardım edeceksiniz. Fırtına bulutlarının ufukta toplanmasına yardım edeceksiniz..." Başını sallıyor.

"Tamam ama kimden bahsettiğimi biliyor musun?"

"Burası benim briket köyüm." Buruşuk suratıyla gülümsüyor, başıyla onaylıyor. "Buralarda olan olaylardan haberim olur."

"Ha. Tamam, birilerini görürsen haber ver. Şimdi başka bir konudan bahsedelim."

"Tamam, memur bey. Mutlaka haber veririm."

"Barakandaki döşemenin altında neden bir mermi vardı?"

"Bak sen şu kızın yaptığı işe..." diye usulca mırıldanıyor.

Sesinde öfke yok. Uzun ve zor bir hayat, kadına baskı altındayken paniklememeyi öğretmiş.

"Mermi mi?" Teğmen sana dönüp başıyla onay verdikten sonra çamaşırcı teyzeye dönüyor:

"Mermiyi oraya siz koymadınız, değil mi? Kız koydu."

"Gidip bir şeyler saklamış..." Başını sallıyor. "Normalde iyi bir kiracıdır. Salak da değildir."

"Odayı ona mı kiraladın?"

"Evet, odayı o Ruby denen kıza kiraladım..." Yavaşça konuşuyor, uzun bir sessizlikten sonra bir paçavrayı sıkıyor. Elleri su kovasına giriyor. Sallantıyla kenarlarından biraz su dökülüyor.

"Geçmişte de başı derde girdiğinde veya yalnız kalmak istediğinde yaptığım gibi. Daha önce söyledim, burada her tür insana yer var."

"Bu ne zaman oldu?"

"Geçen cuma geldi, pazartesi günü aceleyle gitti..." Buruşuk elleri suyun içinde mavi bir paçavrayı çitiliyor. "O kız başına ne bela almış?"

Önceki kiracısı için gerçekten endişeleniyor gibi görünüyor. Başı derde girdiğinde saklandığını daha önce de görmüş ama bu durumun farklı olduğu belli.

"Onu polis öğrenecek." Teğmen, tanıdık mavi not defterini çıkarıyor. "Tamamdır, şimdi lütfen sorularımızı elinizden geldiğince doğrulukla yanıtlayın. Yalnızca birkaç sorumuz olacak."

"Tahminimce mermiyi oraya sen koymadın, Ruby koydu."

"Mırıldandığın o şarkı ne?"

"Bir zamanlar annemin söylediği bir ninni. Ben de kendi çocuklarıma söylerdim. Samara'dan eski bir çocuk şarkısı."

"Kulağa güzel geliyor."

"Evet." Başını sallıyor. "Öyle."

"Tuhafmış. Hoşuma gitmedi."

"Dediğim gibi," ses tonu sertleşiyor, "eski bir çocuk şarkısı bu. Sizin hoşlanmanız gerekmiyor."

"Adı ne?"

"'Geceye Teslim Ol'," diye cevaplıyor. Yavaşça ileri geri sallanıyor.

Bir çocuk şarkısı için biraz karanlık bir adı var, her ne kadar ninni de olsa...

"Lilienne'in imzasını aldım. Belgeyi şimdi imzalayacak mısın?"

"Lilienne kararlarını kılıcıyla vermeli. Aklı bu konulara pek çalışmıyor." Kuru bir şekilde kıkırdıyor. İnsanın kulağını karga sesi gibi tırmalıyor. "Her türlü imzalamayacağım."

"Yani beni sınıyor muydun?"

"Evet. İnsanlara çok kolay güvenen sadece Lilienne değil."

Senin sorup sormayacağını, Lilienne'in imzalayıp imzalamayacağını merak etti.

"Nasıl yani? Söz vermiştin!"

"Bir daha düşünün, memur bey." Bir deri bir kemik parmağıyla sana işaret ediyor. Sabunlu su eteğine damlıyor. "Ben öyle bir şey demedim."

Doğru. Lilienne imzalamadan kendisinin imzalamayı düşünmeyeceğini söyledi.

"Buralarda kalacak yer var mı?"

"Kalacak yer mi? Buradaki çoğu insan gitmeye çalışıyor..."

"Yine de kalacak yere ihtiyacınız varsa barakada boş bir odam var." Sabunlu başparmağıyla arkasındaki binayı işaret ediyor.

"Başka bir yere paramın yetip yetmeyeceğinden emin değilim."

"Sizden para almayacağım. Köyden RHM'ye bir iyi niyet göstergesi olarak düşünün."

"Bir RHM memurunun ücretsiz konaklama kabul etmesi doğru olur mu emin değilim."

Yaşlı kadın omzunu silkiyor. "İsterseniz kalmayın. Size kalmış. Beni bağlamaz."

"Artık bir kiracın var!" (Yeni evinin anahtarlarını al.)

"Bu yaşlı kadını evini bir polise açtığına pişman etmeyin." Önlüğünün altından bir anahtar beliriyor. Anahtarı sana uzatıyor.

"Sabah pansiyonda olmazsanız sizi nerede bulacağımı biliyorum." Etrafına baktıktan sonra ekliyor: "Burada. Bir barakada."

Artık o odada kalmadığın için biraz rahatladı.

Rahatlamalı mı? Bu ortam tek bir şeyi akla getiriyor: içmek.

Nefis. Burası bir baraka veya akşamları kalacak bir yer değil. Burası, zevke doğru kaybolan bir spiral merdiven. Yerlerde boş şişeler, belki birkaç küçük plastik poşet...

Sonunda o Martinaise'li ezzolardan kurtuldun, biraderim. Burası hatun atmak için ideal.

"Hayır, ücretsiz oda istemiyorum. Almam doğru olmaz." (Whirling‑in‑Rags'de kal.)