Konuşma · ACELE

"Pekâlâ, sana soracaklarım var."

"Buyur."

"Açmayac..."

"Tamam, peki."

"Aslında demek istediğim şu: Beni ve arkadaşlarımı buraya getirdiğin için teşekkürler. Nasıl olduysa bazı yeni... iş ortakları bile bulduk."

"Ve hayır, bunun Yapışkan Mikrop Jon'la hiçbir ilgisi yok."

"Ama konuşmak istediğim bu değildi. Sana teşekkür etmek istiyordum."

"Makul. Biraz övgü ve sevgiyi hak ettim bence de."

"Evet, beni ve arkadaşlarımı buraya getirdiğin için teşekkürler." Yavan benmerkezciliğini görmezden geliyor. "Nasıl olduysa yeni iş ortakları bile bulduk."

"Ne için?"

"Beni ve arkadaşlarımı buraya getirdiğin için. Nasıl olduysa bazı yeni... iş ortakları bile bulduk."

"Anladım."

"Aa, cihaz bunun için mi yani?"

"Bu mu?" Elektronik cihaza dokunuyor. "Evet, bu bir taşınabilir kayıt cihazı. Sahada kayıt almak için kullanılıyor. Kaliteli bir şey değil ama iş görüyor."

"Peki ya kablolar?"

"Sadece bir kablo var aslında. Örgüsü gevşeyene kadar onunla uğraşıyordum. Bir yapışkan mikrofona bağlanıyor."

"Yapışkan mikrofon nedir?"

"Yapışkan mikrofon, nesnelerin içindeki sesleri kaydedebilen bir mikrofondur. Mesela bunca ahşabın içinden gelen sesleri."

"Peki, garip bir hobiymiş ama yargılamak bana düşmez."

"Evet, şey... Bu önemli değil. Ben aslında sana teşekkür etmek istiyordum."

"Bunu kim, neden yapsın ki?"

"Bu... Bu önemli değil. Boş ver, ben aslında sana teşekkür etmek istiyordum."

Bu ezgi neden bu kadar tanıdık?

"Selam." Bir çeşit elektronik kayıt aygıtı kullanan kız, ona yaklaştığın sırada sana dönüyor.

"Bize yardım ettiğin için teşekkürler. İş ortaklarımla birlikte buraya güzelce yerleşiyoruz. Yeni iş ortakları bile bulduk." Kısık bir sesle ıslık çalarak işine geri dönüyor.

Bu melodi neden bu kadar tanıdık?

"Ne yapıyorsun?"

"Ahşap yapılardan gelen sesi kaydediyorum. Çok güzel sesler olduğundan eminim. Çatırtılar falan. Su altındaymışsın gibi hani?"

"Anladım. Sana soracaklarım var."

"Dinliyorum." Cihazı bırakıyor ve biraz doğrularak konuşmanı bekliyor.

"Aa, cihaz bunun için mi yani?" (Cihaza işaret et.)

"Bu mu?" Elektronik cihaza dokunuyor. "Evet, bu bir taşınabilir kayıt cihazı. Sahada kayıt almak için kullanılıyor. Kaliteli bir şey değil ama iş görüyor."

"Peki ya kablolar?"

"Sadece bir kablo var aslında. Örgüsü gevşeyene kadar didikledim. Kablo bir yapışkan mikrofona bağlanıyor."

"Yapışkan mikrofon nedir?"

"Yapışkan mikrofon, nesnelerin içindeki sesleri kaydedebilen bir mikrofondur. Mesela bunca ahşabın içinden gelen sesleri."

"Peki, garip bir hobiymiş ama yargılamak bana düşmez."

Omuzlarını silkiyor. Uğraştığı şeye geri dönmek için sabırsızlandığı açık.

"Sadece birkaç dakikanı alacağım. Polis meselesi."

"Dinliyorum." Yapışkan mikrofonu bırakıyor ve biraz doğrularak konuşmanı bekliyor.

"İşin çok önemli değilse sana birkaç soru sormak istiyordum."

"Dinliyorum." Yapışkan mikrofonu bırakıyor ve biraz doğrularak konuşmanı bekliyor.

"Ben seni meşgul etmeyeyim." (Bitir.)

"Bunu kim, neden yapsın ki?"

"Çünkü... Bak, yapılan her işin sebebini sorgulayacaksak..."

"Sen Acele'sin."

"Evet," diye yanıtlıyor ve cihazına geri dönüyor.

"Yine şapka meselesi mi?" Dikkati dağılmış bir şekilde sana bakıyor. "Sen daha kendi kafana şapka takmıyorsun..."

"Takmalıyım... ve takıyorum da." (Şapkana işaret et.)

"Ha, fark etmemiştim."

"Güzeldir. Bu havada dışarıda takılacaksan sen de takmalısın."

"Öyle mi diyorsun..." Söyleyecek bir şey bulmaya çalışıyor. "Aman, sikerler şapkayı."

Nabzın yükseliyor.

Bu ne dedi şimdi? Sivillerin kanun adamlarıyla böyle konuşmaması gerekir.

"Küfürlü konuşmak zorunda mısın?"

"'Sikerler şapkayı' dediğim için özür dilerim. Aklım başka bir yerdeydi..."

"Bütün ailem küfreder benim, ben de onlardan kaptım bu alışkanlığı..." Yüzünde acı dolu bir ifade var. Şimdi sorularına cevap verecek.

Onun gözlerinde yeniden otorite kur.

Etrafındaki her şey tehlikeli bir biçimde cansızlaşırken gözlerini ona dikiyorsun...

"Anlamadım, ne dedin sen?"