Konuşma · ACELE

"Bunları öğrendiğim iyi oldu... Ama bu konuyu burada bırakalım." (Yapılacaklar listesine ekleme.)

"Evet. En iyisi bu."

"Evrart'la bu konuda yüzleşmeliyim! Belki de bu bilgilerle onu manipüle edebilirim." (Yapılacaklar listesine ekle.)

"Hayır, bence Evrart'la bir yere varamayız. Her şeyi reddedecektir."

"Yaaaniii..." Bunu epey uzatarak söylüyor. "Evrart bu."

"Evrart'la bir yere varamazsın. Her şeyi reddedecektir. Evrart'ı tanımıyor musun?"

"Bu karışıklığa bir son verdiğin iyi oldu ama. Babam gibi yozlaşmış bir iş insanına dönüştüğümü düşünüyordum. Hiç hoş değildi."

"Biz harekete geçmeden önce bu karışıklığa bir son verirsin diye umuyorum... Yavaş yavaş babam gibi yozlaşmış bir iş insanına dönüştüğümü hissediyorum. Bu hiç hoşuma gitmiyor."

"Yani her şeyin arkasında sen mi varsın?"

"Öyle diyebiliriz. Operasyonun başında ben varım. Ama port işçileriyle koordineli hareket ettim, yoksa biraz... mutsuz olabilirlerdi."

"Kilisenin içinde birden ortaya çıkan uyuşturucu laboratuvarını organize suçtan saymıyor musun?"

"Evet... Biz harekete geçmeden önce bu karışıklığa bir son verirsin diye umuyordum... Yavaş yavaş babam gibi yozlaşmış bir iş insanına dönüştüğümü hissediyorum. Bu hiç hoşuma gitmiyor."

Dürüst biri.

"Bunu yapmaman kötü oldu..."

"Bunu duymak güzel. Günümüzün gençleri çok uslu."

"Sağ ol ya. Başka bir şey var mıydı?"

"'Her şeyi geride bıraktınız' demek. Emin misiniz?" Teğmen, gözlerini kısarak ona bakıyor. "Kalkıştığınız kabahatlere bakınca insan emin olamıyor."

Acele de ifadesiz bir şekilde teğmene bakıyor. Çarpışma rotasındaki iki cesur bakış.

"Bunu duymak güzel. Günümüzün gençleri çok uslu."

"Sağ ol ya. Başka bir şey var mıydı?"

"Pek sanmıyorum. Muhtemelen kötü şeyler planlıyorsun."

"Kim planlamıyor ki? Martinaise'de her şey kötü. Başka bir şey var mıydı?"

"Ama yeni nesil bir uyuşturucu kullanıcısına dönüştün."

"Hayatta kalmak için ne gerekiyorsa yaptım." Omuzlarını silkiyor. "Bir kere düştükten sonra böyle olur."

"Ufak bir suç işlediğin için seni içeri alacak değilim ama başka bir şeyden şüphelenmezsem iyi olur."

"Şüpheyle dolu bir hayat. Noyak'la mı konuşsan acaba, ikiniz iyi anlaşırdınız... Başka bir şey var mıydı?"

"Evet ama merak etme, öylesine diyorum... Ben uyuşturucuyu sorun etmem, şahsen ben de uyuşturucu maddelere bayılırım. Evet, uyuşturucular..."

"Uyuşturucuyu kim sevmez ki? Hepsi sevilir." Teğmen, düz bir tonda konuşuyor olsa da alttan alta iğnelediği anlaşılıyor.

"Ne güzel. Başka bir şey var mıydı?"

"Sonra ne oldu?"

"Sence? Rakipleri gelip her şeyi aldı. Kendimizi resmen bir savaş alanında bulduk..." Dişlerini sıkıyor.

"Gümüş kuş."

Gümüş kuş uçup gitmiş bile... Onu sonra yakalarım.

"Bu soğukta ne yapıyorsun?"

"İş ortaklarınla ilgili daha fazla bilgi almak istiyorum."

"İş ortaklarım mı?" Üşüyen parmaklarına üflüyor. "Onlarla ilgili söyleyecek çok bir şeyim yok."

"Nasıl yani? Onlarla ilgili bir şeyler biliyorsundur."

"Tabii ki biliyorum. Sadece arkadaşlarımı ve onlarla ilgili şeyleri öyle herkese anlatmam. Onlarla ilgili bilgi vermem."

Polislere vermezsin yani.

"Peki ya sen? Bana kendinden bahset."

"Ben mi? Ben bir gümüş kuşum."

Yukarıda, doğuya doğru esen soğuk rüzgârlar, şakıyan bir sabah kuşunun tüylerine esiyor. Kuş, yüksek bir binanın taştan çıkıntısına konuyor. Gagası gümüş renginde.

Gümüş bir kuş... Garip bir şekilde tanıdık geldi. Bu bir deyim miydi? Eğer öyleyse, ne anlatıyor? Bir an aklın karışıyor ve bu düşünce de kaybolup gidiyor.

"Demek öyle. Tamam. Bunları sonra sorarım belki."

"Sonradan neyin değişeceğini düşünüyorsun bilmiyorum ama..."

Burada bir şeyi gözden kaçırdın sanki. Neydi o kuşla ilgili söyledikleri? Neyse boş ver şimdi. Belki sonra düşünürsün.

"Soruya cevap ver lütfen."

"Üzgünüm. Arkadaşlarımı ve onlarla ilgili şeyleri öyle herkese anlatmam. Onlarla ilgili bilgi vermem."

"Adın nedir?"

"Tekrar hoş geldin." Seni başıyla selamlıyor.

Kürsülerin arkasında duran genç kız, ahşaba yapışık elektronik cihazıyla ıslığıyla ritim tutuyor. Yaklaşan ayak seslerini duyunca yaptığı işi bırakıyor.

Bu melodi sana garip bir şekilde tanıdık geliyor... Neden çete temalı bir ezgi gibi hissettiriyor?

"Merhabalar." Biraz utanarak gülümsüyor. "Bu kiriş ve kalaslardan gelen yeni sesleri kaydediyordum. Ahşabın içinden gelen sesler çok güzel oluyor, çatırtılar falan. Su altındaymışsın gibi... Suyun altındaki bir ağacın içindeymişsin gibi."

"Ayrıca evet, Yapışkan Mikrop Jon gibi davrandığımın farkındayım. Sakın bu konuyu açma."

"Ama Yapışkan Mikrop Jon..."

"Hayır, hayır." Cümleni bitirmene fırsat vermeden sözünü kesiyor. "Aslında sana teşekkür etmek istiyordum. Beni ve arkadaşlarımı buraya getirdiğin için. Nasıl olduysa bazı yeni... iş ortakları bile bulduk."

"Diğerleri nasıl?"

"İyiler sanırım. Noyak mekânı inceliyor, galiba ahşap işçiliğini çok beğendi. Andre kompresörü kurmakla ve... dansla ilgileniyor. Erik Kafa da partinin devam etmesini sağlıyor, sahne tamamen onun kontrolü altında."

"Neyse ki yengeç adam kendini pek göstermedi."

"Yazılımcı Soona ise şey yapıyor... Radyosayarının başında bir şeyler yapıyor işte. Bizimle pek konuşmuyor. Neyse ki yengeç adam da kendini pek göstermedi."