Konuşma · ACELE

"Aa, öyle mi?"

"Öyle. Kimse anlamıyor; bazen ilerleyebilmek için fedakârlık yapmak gerekir. Tüm bunlar çok canımı sıkıyor."

"Yani içine dert olan şey... sosyal ilerlemenin yavaşlığı mı?"

"Yanlış anlama, yavaş ve istikrarlı bir ilerlemeyi desteklerim. Sadece insanların biraz daha makul olmasını isterdim."

"Tamam, yani o kadar da üzgün değilsin."

"Dedim ya, bu gidişat benim fazlasıyla canımı sıkıyor."

"Hı hı, canını sıkan şeyin, ne bileyim, bir kadın değil de sadece sosyal ilerleme olduğundan eminsin yani?

"Aynen öyle. Bu konuyu konuşmak istemiyorum."

"Emin misin?"

"Aslında..."

"Buyur..."

"Evet, eminim. Sana soracaklarım vardı."

Ses kayıt cihazı, oynanıp kenara atılmış bir oyuncak gibi tahta zeminde duruyor. Onu al.

"İş ortaklarınla ilgili daha fazla bilgi almak istiyorum..."

"Kilisede açmayı planladığınız şu müzik mekânından biraz daha bahsetsene."

"O cihaz nedir?"

"Tabii. Yapışkan mikrofon." Başını sallayarak elindeki kayıt cihazına bakıyor.

"Aslında şimdilik bu kadarı yeterli." (Bitir.)

"Tamam, görüşürüz." Dikkatini yeniden kayıt cihazına veriyor.

"Sorgulanırken şaşırtıcı derecede rahat görünüyorsun. Bunun sebebi nedir?"

"Bana senin kiliseye girdiğini söylediler. Orada ne gördün?"

"İş ortakların beni kullanarak bir uyuşturucu laboratuvarı kurmaya çalıştı. Bu plandan senin de haberin vardı herhâlde?"

"Evet, biraz konuşabilir miyiz?"

"Ben de ne zaman geleceksin diye merak ediyordum. Nasıl gidiyor?"

"Buralarda şüpheli bir kadın gördün mü? Birilerinden kaçıyormuş gibi görünen bir kadın?"

"Hayır."

"Sadece hayır mı?"

"Buralar ıssız yerler. Geceleri sadece köpek havlamaları duyulur ve sahilde hareket eden gölgeler görülür."

Uzun gölgeler, kısa gölgeler. Bölgede yaşayan çocukların sessiz gölgeleri, sarhoşların gürültülü gölgeleri ve bir de çubuklardan meydana gelen bir gölge... Isınmak için ellerine hohluyorsun.

Etrafta sinsice dolaşan ergen yaştaki çocuklar. Bunlar, sendikanın savunma hattında açık arayan çete üyeleri olabilirler mi? Belki Ruby de bir açık arıyordur ama buradan bulamaz.

"Burada yapmaya çalıştığımız şeyi göz önüne alırsak bu durum pek iyiye işaret değil gibi."

"Boş bir kanı. Bu gaddar ıssızlığı inanılmaz eğlenceli bir dans partisine dönüştürebiliriz, böylece bu cehennemi de biraz düzeltebiliriz."

"İyiymiş. Kulübü açtıktan sonra gürültüden şikâyet eden komşularınız olmayacak."

"Aynen öyle. Bu gaddar ıssızlığı inanılmaz eğlenceli bir dans partisine dönüştürme fırsatı geçti elimize!"

Gümüş kuşu yakala.

"O pasăre de argint"... Kulağının dibinde kanat çırpıyor.

"Zemlyaki'ler" (Revachol'daki Graad'lılar), sorgu altındayken ağzını sıkı tutmayı başaran kişilere böyle diyor. Bir organize suç terimi.

"O pasăre de argint."

"Anlamadım?" Elini sakince saçlarının arasında gezdiriyor.

Sakin kalmaya çalışsa da bu laf, onu irkiltmeye yetiyor.

"Hatırladım... Bu bir Zemlyaki sözü. Sorgu altındayken ağzını sıkı tutmayı başaran kişilere deniyor. Bir organize suç terimi."

"Nasıl yani?"

"Demek bu yüzden sorgulanırken bu kadar sakin kalabildin."

"Pekâlâ," diyerek kabulleniyor. "Babam bir Zemlyaki'ydi. Yıllar önce öldü. Kötü bir adamdı. Ona ve yaptıklarına dair pek iyi şeyler söylenemez."

"Bizim için büyük bir ev satın aldı, yani en azından... geçici bir süreliğine de olsa... Jamrock'ta dev bir kalede yaşama şansımız oldu. Sonra da öldü."

"Boş ver, bunları dinlemek istemiyorum."

"Evet, böylesi daha iyi..."

"Ah, hmm... Sonrasında neler olduğunu tahmin edebiliyorum."

"Ben de edebilirdim ama... benim tahmin etmeme gerek kalmadı. Rakipleri gelip her şeyi aldı. Kendimizi resmen bir savaş alanında bulduk..." Dişlerini sıkıyor.

"Yani o öldükten sonra elimizde hiçbir şey kalmadı. Canımız da tehlikedeydi. Annem hem kendi adını hem de benim adımı değiştirmek zorunda kaldı. Her şeyi geride bıraktık."

"Bundan emin misin? Peki ya uyuşturucu laboratuvarı planı?"

"Aptalca bir fikirdi ve benden çıktığı için hâlâ hayal kırıklığı içindeyim."

"Bu tür aktivitelerden hoşnut olmayacak yerel otoriteler yok mu burada?"

"Onu da hesaba kattım zaten. Operasyonu port işçileriyle koordineli bir şekilde yürüttüm, yoksa biraz... mutsuz olabilirlerdi."

"Yani... Evrart bu işi onayladı mı?"

"Bizzat onaylamadı ama onlara bilgi verdim. Kodamanlara haber vermeden adım atılmaz. Zaten onları ikna etmek de çok zor olmadı..."

Evrart'ın limanını fonlamak için kullanacağını söylediği şu cüretkâr, yeni ve egzotik gelir akışlarını hatırlıyor musun? Geri dönüp bunu ona sormalısın.

"Ama bu karışıklığa sen bir son verirsin diye umuyordum. Babam gibi yozlaşmış bir iş insanına dönüştüğümü hissediyorum. Bu hiç hoşuma gitmiyor."

Duydun mu? Adaletin yerini bulmasını sağla. EVRART'LA YÜZLEŞ.

Yapma ama... Tüm bunları duymak hoş ama şimdilik elinde Evrart'a karşı hiçbir delil yok. Bu işler böyle yürümez.