Konuşma · JEAN VICQUEMARE

"Polis olamazsın. Daha çocuksun. Ayrıca dört saniyede bir ib*e diyorsun."

"Ben hiçbir şeyin sözünü vermedim."

"Birlikte yaşadığımız şeylerden sonra yalan mı söyleyeceksin? Cuno sana hatırlatsın, dedin ki eğer Cuno senin gibi bir sakatı adaya götürürse sen de Cuno'yu Jamrock'a götüreceksin. Kayıkçı Cuno."

Tam öyle olmadığından eminim, beyim.

Belki de yardımcı memurla aranda dile getirilmemiş bir anlaşma vardı.

"Dinleyin, Cuno yardımcı memur programına kaydolacak."

"Hayır, kaydolmayacak. Çocuk daha 12 yaşında."

"Cuno 19 yaşında amına koyayım."

"Yardımcı memur programına katılmak için 15 yaşında olman gerekiyor, sen daha o yaşta bile değilsin."

"Ulan ib*e! Anlasana. Cuno tam bir pol‑it, üzerinde ıslak köpek kokusu var. Sizin yanınızda görüldü. Muhbir bokları. Kimse görmüyor mu sanıyorsun?" Kollarını iki yana açıyor.

"Beni burada bırakırsanız taşaklarımdan asarlar. Bunu mu istiyorsunuz? Çocuk katli?" Gözlerini kısıyor. "Yoksa Cuno sizinle karakola gelip daha az önce yaptığı gibi olay mı çözsün?"

"Hayır. Yaşı kaç, 10 mu? 11 mi?"

"Açıkçası bu duruşmayı bitiren ne olursa olsun bana uyar." Başıyla hızlıca onaylıyor.

"İçmiş," diye düşünüyor. "Her seferinde bundan böyle yırtıyor. Onun için iyi değil ama..."

"Hayır." Sessizlik. "Tamam, soruşturmanın altından kalktın, ara sıra polislik yapabiliyorsun. Bu beni şaşırtmıyor."

"Böcek bile umurumda değil. Sen alkoliksin. Yine içmişsin. Bu yüzden hayatımın boka sarmasına izin vermeyeceğim."

"Jean, sanırım içmemiş. Yüzünden anlaşılıyor..."

O sabah uyandığından beridir şişlik sahiden de inmiş...

"Peki ne süredir? Bir hafta mı?" İç çekiyor.

"İşi zor. Aşılması en zor bağımlılıklardan biri. Sadece ağır sentetik opiyatlarla kıyaslanabilir. İstatistiksel olarak morfini bırakmak bile alkolü bırakmaktan kolay. Başarması çok zor. Özellikle onun yaşında birinin."

Başıyla onaylıyor. "Yaşı çok ileri. Çok uzun süredir böyle. Daha önce birçok kez denediğini gördüm. Artık iyice yalama oldu."

Gidiyorlar. Sana sırtlarını dönüyorlar.

Hayır. Çözebilirsin. Yerine başka bir şey koyabilirsin! Alkolün yerine amfetamin koy. Belki GBL! Sikerler, morfin koy! Grafiti temizleme solüsyonu! Ne olursa. Sana zaman kazandırır. İhtiyacın olan tek şey zaman.

Hayır. Durabilirsin. Cehennemi aşabilirsin. Ay ay. Yıl yıl. Hiçliğe karşı durabilirsin. Bu mümkün, çünkü zaman mümkün.

Eğer hayatından vazgeçersen, kendini kaderine teslim edersen... Kaderine teslim olmuş birinin rahatlığa ihtiyacı yoktur. Hiçbir şeyin rahatlığına. İçmeden veya yardım almadan yaşayabilir. Makine gibi.

Dünya için.

Revachol için.

Video Revachol 24'ün önündeki kavşağa kıyasla bunun hiçbir zorluğu yok. Ona kıyasla her şey kolay.

Düşün! Sen dedektifsin. Jamrock. Boogie Caddesi. Couron. Le Royaume, yer altı. Kömür Şehir. 8/81'de, son kar eridiğinde tamamı, didik didik edebilmen için senin olacak.

Dur, Yanık Bölge'ye gidebilirsin. Orada benimle buluşabilirsin. Yanık harabelerin üzerinde karamel kokusu gibi süzülüyor olacağım. Dönüş, bizi bekler.

Masa lambalarının parlamasıyla, kahve kupalarının takırtısıyla, sigara dumanından bulutlarıyla ve çalan telefonlarıyla 41. Karakol... Gençliğin. Geri dönmenin hâlâ bir yolu var.

Evler, sokaklar ve caddeler şarkı söylüyor. Dur! Bu, kazanabileceğimiz bir savaş.

"Yapamam. Bu iş olmadan yaşayamam... Hepinizin amınıza koyayım o zaman! Kendimin de! Ben gidiyorum."

"Herifi dinlesenize ya..." Ellerini yukarı kaldırıyor.

"Dedektif." Vicquemare'a bakıyor. "Bu duruşmanın daha fazla uzamasını istemiyorum. Hava soğuk... Hadi dönelim."

"Ulan Harry... Bu çocuğu yanında getirdin ya, sikeyim. Burada kalıp ölümü beklememenin tek sebebi o. Tek sebebi bu çocuğun seni savunması."

Yalnızca bu değil. İçi el vermiyor. Son bir defa...

"Manipülatif şerefsiz seni..." Başını sallayıp burnunu çekiyor. "Hava da gerçekten soğudu. Meydanda araçlarımız var. Suçluyu gözaltına almamız lazım. Hadi gidelim."

"Dedektif." Vicquemare'a bakıyor. "Bu duruşmanın daha fazla uzamasını istemiyorum. Hava soğuk ve..."

Başıyla yavaşça onaylıyor.

"Manipülatif şerefsiz seni... Tamam. Hava soğuk, meydanda araçlarımız var. Ayrıca suçluyu gözaltına almamız lazım. Hadi gidelim."

"Hayır. Partnerliğimiz bitti, Harry. Sarhoşsun. Ayıldığında seni karakola çağıracaklar."

"..."

"..."

Kimse ne diyeceğini bilemiyor ama hepsi hemfikir. Polislik görevine devam etmen, siviller için bir tehdit oluşturuyor.

Bu oyunun artık sona ermesi gerek. Bunu herkes görebiliyor.

"Tamam madem. Sikerler. Burada kalabileceğim bir barakam var. Size ihtiyacım yok."

"Umutsuzluğa düşme. Şu ana kadar ölmemeyi başardın. Bundan sonra da başarırsın."

"Bekle. Ayrılmadan sormak istediğim birkaç soru var. Kim olduğumla ilgili."

"Kim olduğunla mı?"

"Adaya dönüp orada yaşayacağım. Umurumda değil."

"O zaman güle güle. Ben artık başıboş olacağım. Başıboş polis."

"Hayatımdan vazgeçtim. Sahip olduğum tek varlığım bu iş. Bırakacağım."

"Kazanacağım, Jean. Tanrıya ve Revachol'a yemin ediyorum ki kazanacağım."

"En iyisi olmam gerekiyor, Jean. Varlık sebebim bu. Bırakacağım. Daha iyi olmak için."

"Başarabilirim. Zihnim kendini en baştan ayarlayıp uğradığı kötü muameleden kurtulana kadar zaman geçiririm. Artık bunu yapabilirim. Bunu yapabilmeyi kendime öğrettim."

"Ben artık o eski Harry değilim. Başka biri oldum ve bu başka biri, bırakacak."

"Ben artık o eski Harry değilim. Başka biri oldum. Bu başka biri de bıraktı."

"İnanması zor, biliyorum ama başaracağım. Komün'ün beyaz bayrağı için."

Gezegenin proletaryası için.