Konuşma · KIM KITSURAGI

"Eğer bir rock and roll yıldızı gibi içmek isterseniz, siz bilirsiniz. Yine söylüyorum, her gece sadece bir tane içerim." Uzun uzun dumanını üflüyor.

Altınızda, şehir sağlam kalan ışıklarıyla titreşiyor. İnsanlar evlere koşuşturuyor, evlerden dışarı koşuşturuyor, sigara içiyor, uyuyor, duşta şarkı söylüyor. Işıklar kapanmadan önce pencerelerden yemek masaları, eller, sallanan örtüler görünüyor.

"Siz bilirsiniz, dedektif. Yine söylüyorum, her gece sadece bir tane içerim." Uzun uzun dumanını üflüyor."

"Benim de sigara içesim geldi. Başka sigaran var mı?"

"Üzgünüm ama yanıma bir tane almıştım. Her gece notlarımın üzerinden geçerken bir tane sigara içerim."

"Peki o zaman... Değerlendirmeyi konuşalım." (Konuya dön.)

"Evet," sigarasını çıkarıyor. "Uzun ve olaylı bir gün oldu."

Bir de içişinin aşırı havalı olduğu gerçeği var.

Bir şey söyleme. Yalnızca geceyi seyret.

Aşağıda şehrin sönük ışıkları tıpkı ışıklı bulutlar gibi yavaşça parıldıyor, gözlüğünün camına yansıyorlar. Teğmen ince sigarasına bakarak birazdan içine çekeceği dumanı düşünüyor.

"Bu küçük dal, bu asker bugünün en güzel şeyi," diye düşünüyor.

Yukarıdan bir aerostatik geçiyor... Projektör ışıkları yeri aydınlatıyor. Kitsuragi'nin gözlüğü havaya bakınca iki adet parlak daireyle aydınlanıyor.

"Burada cidden sevilmiyoruz. Bir de Cuno, o çocuğun ağzına ne demeli... Jamrock ve RBEL, iç kesimler bambaşka."

"Neden böyleler?"

"Bizim hatamız, burayı köpeklere, sendikaya ve şirkete bıraktık. Buraya daha sık gelme cesaretini gösteremedik. Size söylediğim gibi... burası öksüz bir semt. Görmezden gelinmiş..."

"Jamrock ve RBEL?" (Devam et.)

"Bu şehri biz yönetiyoruz. Nehrin batısı RHM toprağı." Gökyüzünü yaran atlı heykelin karanlık silüetine bakıyor.

"Bu gerçekten zor. İnsanlar zor..." Kafasını sallıyor. "Ama kontrol bizde ve buna değiyor. Teşkilat işe yarıyor, sistemimiz işe yarıyor. İşe yaramasalardı şehir parçalara ayrılırdı."

Gece vakti. Başkomiser Ptolemy Pryce avluya giriyor. Benekli bir at, otomobilin yanında yulaf çuvalından yulaf yiyerek bekliyor. Havada martılar uçuyor. Gökyüzü karanlık. Başkomiser Pryce siyah takım elbise ve standart devriye ceketi giyiyor, eve gitmek üzere ata biniyor...

İki tarafta da kaldırımlara doğru eğilmiş evler var... ve uzakta kubbe çatılı 41. Polis Karakolu görünüyor. Sokaklar sessiz. Perdition'dan Ana Cadde'ye dönerken köşede bir çocuk başkomisere el sallıyor. At kişniyor. Başkomiser, çocuğa başıyla selam veriyor.

"Sağ ol evlat," diye düşünüyor. Memnun oldu.

"İnsanların ihtiyacı olan şey, herkesi hizaya getirecek daha güçlü liderler."

"Bu bana hiç akıllıca gelmiyor ama neyse, siyasi tartışma yapmak için geç oldu." Dudaklarını büküyor.

Çok yorgun ama gözünün altındaki mor çemberler onu yaşlı değil genç gösteriyor.

"Umarım soruşturmamız buradaki durumun iyileşmesine yardımcı olur, az da olsa iyi gelir."

Kısık bir sesle "Umarım," diyor. "Ama bizim ömrümüz boyunca köklü bir değişiklik göreceğimizi beklemiyorum."

"Burada hiçbir şeyi değiştiremeyeceğiz."

Kısık bir sesle "Muhtemelen," diyor. "Neyse, iyiye doğru değişimler yavaş olur. Yaptıklarımızın etkisini çoğu zaman göremiyoruz."

"Bizim hatamız, burayı köpeklere, sendikaya ve şirkete bıraktık. Buraya daha sık gelme cesaretini gösteremedik. Bizim karakollarımızın yetki alanında, görmezden gelinmiş bir yer..."

"Burada sendika ve gençler tarafından cidden sevilmiyoruz. Jamrock ve RBEL, iç kesimler bambaşka." Sigarasından bir duman alıyor.

"Sence bugün nasıl geçti?"

"Cesede bakmadık bile..." Teğmen kaşlarını kaldırıyor.

"Ama olay yerinin çevresini kapsamlı bir şekilde taradık, bu çok güzel."

Cesedi incelemek konusunda çuvallamış olsan da öz güvenini kırmak istemiyor. Büyük ihtimal pes edip içmeye devam edersin diye korktuğu için...

"Bugün daha fazlasını yapamadığım için üzgünüm. Çok da iyi bir polis değilim, değil mi?"

İç çekiyor. "Mevcut şartlar altında ikimiz de elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz. Ama... lütfen bu gece içmeyin. Sorgulara gelecek olursak..."

"Evrart Claire'i sorguladık."

"Onu gerçekten iyi konuşturdunuz, artık yerel siyasetle ilgili epey şey biliyoruz. Claire'in arzuları ve uyuşturucu ticareti dâhil. Ayrıca artık birkaç tane elle tutulur şüphelimiz de var."

Gerçekten onun beklediğinden iyi çıktın.

"Ayrıca Claire size... isminizi hatırlamanız konusunda yardımcı oldu. Bu güzel bir gelişme."

"Gördüğün üzere yavaş yavaş gerçek bir birey oluyorum, Kim."

"Bireyliğinizden asla şüphe etmedim, dedektif. Devam edelim..."

"Wild Pines temsilcisi Joyce Messier'yi sorguladık ve hiçbiri bizim veya Martinaise için güzel şeyler olmasa da birçok şey öğrendik ama..." Başını sallayarak seni onaylıyor.

"En önemlisi... bugün çok yorucuydu. Neden bu kadar fazla koşuyorsunuz? 41. Polis Karakolu’nun standart uygulaması mı böyle?"

Neden bu kadar hızlı koştuğunla ilgili çok güzel bir teorim var, evlat. Yarın uyanana kadar bekle!

"Yaptığım şeyleri neden yaptığımı bilmiyorum, Teğmen Kitsuragi."

"Sizin yaşınızda bir adam için gerçekten etkileyici..." Nazikçe başını sallıyor, parmağıyla sigarasına vuruyor.

"Ama sanırım o spor ayakkabılar tam olarak koşu için yapılmış. Mantıklı bir seçim." Birdenbire gülümsüyor.

İltifat için teşekkürler. Bunu takunyalarla bile yapabiliriz. Bu vücutta esrarengiz bir şekilde tükenmeyen bir koşu enerjisi var... Kim bilir neden...

"Özellikle sizin yaşınızda bir adam için gerçekten etkileyici..." Yavaşça başını sallıyor, parmağıyla sigarasına vuruyor.

"Makosen ayakkabılarınız da gerçekten şık bu arada. Onlarla sizin gibi koşmak zor olmalı." Birdenbire gülümsüyor.

"Özellikle sizin yaşınızda bir adam için gerçekten etkileyici... ve bir de öyle topuklarla..." Yavaşça başını sallıyor, parmağıyla sigarasına vuruyor.

"Ayakkabılar güzelmiş bu arada. Yeşili beğendim. Turuncuyla uyuyor." Yılan derisi ayakkabılarına bakıyor ve birdenbire gülümsüyor.

"Peki, yanlış anlamayın ama sabahtan beri aklıma takıldı... Bir ayağınız çıplakken gün boyu nasıl koşabildiniz?"

"Fark etmemiştim bile. Bilirsin, iş her şeyden önce gelir."

"Balkonun ilerisinde giydiğinizin aynısı bir ayakkabı var." Sigarasıyla o tarafa işaret ediyor. "Konuşmamızı bitirdikten sonra almak isteyebilirsiniz."

Haklı. Orada duruyor, yeşil renkte ve Whirling'in penceresinin altında ışıldıyor... Gökyüzü kapkaranlık ve ışıklar parıldıyor.

"İki ayağınızda da havalı deri ayakkabı olsa ne kadar daha hızlı koşardınız kim bilir." Birdenbire gülümsüyor.

"Kefaretimin bir parçası. Kendimi cezalandırıyorum."

"Diğer ayakkabımı bulamadım ve bu giydiğim kadar havalı olmayan ayakkabıları giymem."