Konuşma · EVRART CLAIRE

"Dramatize etmeyin. Durumunuzun ölümcül olmadığını görebiliyorum."

"Aslında bu sandalye çok rahatsız. Bir bardak su alabilirim." (Dik otur.)

Belki bir şekilde ellerini kullanabilirsin? Fırlatma hareketi gibi? Bay Du Bois numarasını ona aynen geri fırlatır gibi: "Sensin Bay Du Bois!"

"Cıks, ben gayet iyiyim, Bay Du Bois." (Ellerinle başının üzerinden belirsiz bir işaret yap.)

Harry falan yok. Zihnin konfor alanında kalsın.

Söyleyip durduğu bu Bay Du Bois da ne? Ne çevirmeye çalışıyor? Sakin olman lazım. RAHATLA.

Hayır, ağlamak üzere değilim! (Sakin kalmaya çalış.)

"Bay Du Bois, iyi görünmüyorsun..."

"Kim, ıhm, Kim..." (Kim'e dön.)

"Dedektif, bu konuyla sonra ilgileniriz. Bay Claire'in yardımına ihtiyacımız yok."

"Ben o kadar emin olmazdım," diyerek kendi kendine konuşuyor.

"Teğmen Kitsuragi şu anda burada değil gibi. Yalnız geldin."

Siktir, doluydu... İçinde iki mermi vardı. Daima en az iki mermi bulundurursun.

"Endişelenmiyorum, kontrol altında."

"İyi misin Harry? Kontrol altında dedin ama bana biraz gergin görünüyorsun. Buna gerek yok. Her şey yoluna girecek."

"Kayıp silahımı sen nereden biliyorsun?"

"Ben her şeyi bilirim, Harry. Şu anda endişeli olduğunu biliyorum. Endişelenme. Her şey yoluna girecek."

Olamaz, bunu neden daha önce düşünmedin? POLİSLERİN SİLAHI OLUR! Silahın nerede?!

Ceplerini yokla.

Yok. Silahın yok. Ceplerinde hiçbir şey yok.

Silaha ihtiyacın yok. Silah olmadan da eğlenebiliriz. Eğlencenin durmasına gerek yok. HEMEN ŞİMDİ EĞLEN.

Bu beni hiç de endişelendirmiyor. Silahımı ve hayatımın aşkını kaybetmişsem kimin umurunda?

Aşkını sikeyim! Bu senin SİLAHIN, ciddi bir konu.

Tamam, polis memurlarının insanları vurmak için kullandığı silahları var, değil mi? Üzerinde olmalı. Ceplerini kontrol et.

Bu beni hiç de endişelendirmiyor. Silahımı ve hayatımın aşkını kaybetmişsem umurumda değil.

Aşkına sıçayım! Bu senin SİLAHIN, kaybettiysen durum kötü...

Ceplerini yokla.

Yok. Orada değil. Silahın yok.

"Evet, teşekkürler!"

"Bir şey değil. Ama aynı zamanda çok şey." Yine göz kırpıyor. "Şaka yapıyorum tabii."

Öyle mi?

Hayır.

"O komik derecede büyük çeki al da götüne sok!" (Çeki bırak.)

"Peki, peki... Prensipli insanlara saygı duyarım. Teşvik dağıtmıyoruz o zaman." Kollarını heybetli göbeğinin üzerinde kavuşturuyor ve koltuğuna daha da gömülüyor.

"Teşekkür ederim Evrart." (Komik derecede büyük çeki al.)

"Kalsın, böyle iyiyim." (Çeki bırak.)

Vay, 25 reál! İyi para. Düşünsene, bu parayla ne kadar çok...

...ona borçlu kalınır? Bu bir tuzak.

Oturmakta olduğun sandalye, dünyanın en rahatsız sandalyesi olmalı. Kıçını deliyor resmen.

Biraz dişini sıkman gerek. Tam bir şampiyon gibi. Götüne dikenler batan bir şampiyon!

Sandalye inanılmaz rahatsız. Neyse ki götün demirden ve sandalye de ağaçtan yapılma. Demir, ağacı yener. Çok fazla kıpraşmamayı başarıyorsun...

Sen de göz kırpmaya çalış.

Ciddiyetini koru.

"Ben oturmam. Huyum böyle."

"Pekâlâ, Bay Du Bois. Prensipli insanlara saygı duyarım..." Başıyla onaylarken, gıdısı okyanustaki dalgalar gibi kıpırdıyor.

"Benim de prensiplerim var, bunlardan biri de benimle göz hizasında yüzleşmeyen kimseyle iletişim kurmamak."

"İleride kendini daha yumuşak başlı hissedersen sohbetimize memnuniyetle devam edebilirim. Fakat şimdilik, senden gitmeni rica etmek zorundayım maalesef." Daktilosuna dönüyor.

Pes etme ama gitme de. Bu sohbeti kendi şartlarına uygun şekilde yürüteceksin. Duruşunu bozma yeter.

Ayakta durmaya devam et, bir yere gitme.

Evrart ıslıkla bir işçi şarkısı çalmaya başlıyor. Seni görmezden gelmeye çalışıyor... ya da varlığını silmeye.

Sağlam dur.

Teğmen hemen yanında duruyor, sabırsızlık veya sıkılmışlık emaresi göstermiyor.

"Bakıyorum da oldukça inatçı bir adamsın, Bay Du Bois... Bunun illa kötü bir özellik olması gerekmiyor." İri adam nihayet gözünün içine bakıyor ve konuşuyor.

Başardın! Bu, sonraki adımlarda işine yarayabilir...

Sessizce çık. (Bitir.)

Hadi be... Çirkin bir numara. Seni, İrade tanrısını bir ikilemde bıraktı. Galiba oturman ya da gitmen gerek.

İrade tanrısı falan değilsin kanka. Seni ikilemde bıraktı. Otur ya da git.

Bu Du Bois saçmalığıyla seni alt etmeye çalışıyor. Ona bu keyfi yaşatma.

"Esasında şu an biraz acelem var." (Bitir.)

"Bana neden 'Bay Du Bois' diyorsun?"