Konuşma · JOYCE MESSIER

"İnme olduğunu sanmıyorum."

"Beyninize giden kan akışıyla ilgili şüpheleriniz varsa... işte ona ciddi bir durum deriz."

"Endişelenmeyin. O idare eder. Hepsi alışılmadık tıbbi nöbetiyle ilgili." Not defterini açıyor. "Devam edin, lütfen. Size soruları olacak."

"Endişelenmeyin. O idare eder. Hepsi alışılmadık sağlık sorununun bir parçası." Not defterini açıyor. "Devam edin, lütfen. Size soruları olacak."

Endişelenme. Öldüğünde her şey iyiye gidecek.

"Sikerler... İşimize dönelim."

Sessizce başıyla onaylıyor. "Tamamen iş birliği yapmaya hazırım."

"Karakolumdaki reviri aradım ve daha az içki içmemi söylediler."

"İçkiyi azaltmak harika bir başlangıç olur!" Aşağılamadan destekleyici bir şekilde başıyla onaylıyor. "Buyurun, tamamen iş birliği yapmaya hazırım."

"Kimse sonsuza dek yaşamaz, bebeğim."

"Ne kadar da sert bir adam." Zoraki bir şekilde gülümsüyor. "Sizinle tamamen iş birliği yapmaya hazırım, sert adam. Wild Pines Grubu da öyle."

"İnme geçirmek yaşadığınız hafıza sorununu kısmen açıklayabilir."

"Ha, ne demek istiyorsunuz?"

"Öylece bekleyip kaldınız! Ve cümle kurmakta zorlanıyor gibi görünüyordunuz."

"Annem inme geçirmişti. Benzer sorunlar gösteriyordu, tam da sizinkiler gibi olmasa da."

"Aslında inme geçirmiş olabilirim. Emin değilim."

"Ah, memur beyciğim, bu ciddi bir durum. Şu anda sağlığınız için tehlikeli olacaksa konuşmamıza istediğiniz zaman devam edebiliriz."

"Ne muhabbeti? Muhabbet falan hatırlamıyorum."

"Tabii." Hafifçe başını eğiyor. "Sizinle tamamen iş birliği yapmaya hazırım. Wild Pines Grubu da aynı şekilde."

"Sorun değil. Normal ve profesyonel münasebetimize devam edelim."

"Tabii ki. Sizinle tamamen iş birliği yapmaya hazırım. Wild Pines Grubu da aynı şekilde."

"Dönmüşsünüz. Güzel." Gümüş renkli termal bardağından bir yudum alıyor. "Size nasıl yardımcı olabilirim?"

"Dönmüşsünüz. Güzel." Suyun yüzeyindeki dalgacıklara bakıyor. "Size nasıl yardımcı olabilirim? Şemsiye istemezsiniz umarım. Göreceğiniz üzere benim ihtiyacım yok da..." Islak yağmurluğuna hafifçe vuruyor.

Dört bir yanında yağmur damlaları düşmeye devam ediyor. Üzerinde durduğu ahşap iskeleye, etrafındaki sulara...

"Gerek yok. Bana bir şeyden bahsetmenizi isteyeceğim."

"Tabii."

"Benim de ihtiyacım yok." (Aynı şekilde ıslak paltona hafifçe vur.)

"Epey sağlam," diyerek onaylayıcı bir şekilde başını sallıyor. "İyi seçim. Şimdi, sanırım sorularınız olacaktı. Yağmurlu bir günü konuşarak geçirmek gibisi yok, değil mi?"

"Öyle bir yağmurluk işime yarayabilir. Yağmur donduruyor insanı."

"Maalesef bu bana lazım. Hidrofobik, su geçirmiyor. Büyülü gibi. Şirket bunları açık deniz platformundaki personel için yapıyor. Çok dayanıklı."

Yağmurluğa tekrar hafifçe vuruyor. "Ama sorularınızı yanıtlayarak size yardımcı olabilirim. Yağmurlu bir günü geçirmenin en iyi yöntemi konuşmak nasıl olsa."

"Dönmüşsünüz. Güzel." Gümüş renkli termal bardağından bir yudum alıyor. "Bu geç saatte size nasıl yardımcı olabilirim?"

"Bir sorumu cevaplayın."

"Tabii ki. Bu yüzden buradayım."

"Gece oldu. Siz hiç uyumuyor musunuz?"

"Aslına bakarsanız uyumuyorum." Bir yudum daha alıyor.

(Daha fazla üstelememek iyi olur.) "İyi bari. Böylece sorularımı cevaplayabilirsiniz."

"Neden?"

"Benim de kendi sağlık sorunum var. Çok alışılmadık bir şey değil ama. Yaşlıyım da ben."

Başka bir sağlık sorunu yok muydu?

"Yaşlı demek. Sanırım bende de var ondan."

"Endişelenmeyin. Tedavisi var; sorular. Bana birkaç soru sorun, gecenin geçmesini sağlar."

"Hayır, değilsiniz. Genç gösteriyorsunuz."

"Teşekkür ederim. Bakımlı olmak için elimden geleni yapıyorum. Şimdi bana birkaç soru sorabilirsiniz. Geceyi geçirmemize yardımcı olur."

"Pusa aşırı maruz kalmamış mıydınız? Bu da uykusuzluğa sebep olmuyor mu?"

"Dikkatli dinlemişsiniz, memur bey. Pusa aşırı maruz kalmaktan kaynaklanan hasret sendromum da var. Bütün gece oturuyorum. Bir baykuş gibi."

"Artık neredeyse hiç uyumuyorum... Uyursam da bir saat sürüyor, en fazla da dört." Esnemesini bastırıyor. "Buyurun. Bana birkaç soru sorun. Dertlerimin tek çaresi bu."

Acı bir tebessüm ediyor. Çare falan olduğu yok.

"Tıbbi bir durum. Adı da... yaşlılık. Yaşlıyım da ben."

Dikkat çekici bir kadın, yelkenlinin kamarasına yaslanıp sen yaklaşırken gülümsüyor. Yeşil yağmurluğu damlalarla parlıyor, boynuna ipek bir fular bağlamış.

"Günaydın, memur beyler. Ben Joyce." Tokalaşmak için elini uzatıyor.

"Joyce L. Messier. Limanın sahibi olan Wild Pines'ın yönetim kurulunu temsil ediyorum. Siz de RHM'den gelen beyefendiler olmalısınız..." Yaklaşıp korkuluklardan elini sarkıtıyor.

Elini sıkma.

"Korkarım ki partnerim kimsenin elini sıkmıyor. Lütfen alınmayın."

"Alınmadım, memur bey." Kısaca el sıkışıyorlar. "İkinizin de şimdi burada olmasına sevindim."

"Buraya bir linç olayıyla değil grevle ilgilenmek üzere sevk edildim. Bu konuda RHM'ye yardım edebilmek için elimden ne geliyorsa seve seve yapacağım."

"Bunu duyduğuma sevindim, hanımefendi." Not defterini açıyor. "Bu sorguyu meslektaşım yürütecek. Kendisinin alışılmadık bir tıbbi nöbet geçirdiğini ve yeni yeni atlattığını size söylemeliyim. Hem de hiç alışılmadık bir nöbet. Ancak bu iş için son derece yetkin olduğundan emin olabilirsiniz."

Sesinde ironik bir hava var. Fesat bile denebilir. Bu bir taktik.

Bir yıldız kaymasından bile daha hızlı oldu ama... teğmen az önce sana göz mü kırptı?

"İlginç." İstifini bozmadan sana dönüyor. "Acil şifalar diliyorum. Bu sırada sizinle tamamen iş birliği yapmaya hazırım. Wild Pines Grubu da aynı şekilde."